Şartın kaynağı bakımından iki çeşittir:

The types of Shart in terms of its source are two:

1 – Eş-Şartu'ş-Şer'î: Bu da Şâri'in (Kanun Koyucunun) koyduğu şarttır.

1 – Ash-Shart Ash-Shar’iy: And this is the condition that the Shaari’ (Legislator) has stipulated.

Bu, Şâri'in metin içinde açıkça koyduğu şartları (şurût) da kapsar; bunlar hem Hükm-i Taklîfî'ye dönen şartları, yani namazın şartları olan abdest, avret örtme ve taharet gibi şartları, hem de Hükm-i Vaz'î'ye dönen şartları, yani zinanın recm cezasını gerektirmesi için ihsanın bir şart olması ve hırsızlıkta (sirkat) kesme cezası için malın korunmuş bir yerde (hirz) bulunmasının şart olması ya da zekâtta nisaba bağlı olarak bir yılın geçmesinin nisap için bir şart (şart) olması gibi şartları kapsar. Bütün bunlar sebepler (Esbâb) için şartlardır, sebep ise bir Hükm-i Vaz'î'dir.

This includes the conditions (Shuroot) that the Shaari’ has stipulated within the text specifically and it includes the two previous types i.e. the Shuroot that return back to the Hukm At-Takleefiy like the Wudoo’, covering of the ‘Awrah and Tahaarah which are conditions for the Salaah, and also the Shuroot (conditions) that return back to the Hukm Al-Wad’iy like the ‘Ihsaan’ being a condition in respect to the Zinaa requiring the punishment of stoning and the safe storage being a condition for the Saraqah (theft) for the cutting or the passing of a year being a condition (Shart) for the Nisaab (in respect to the Zakaah) which are all Shuroot for the Asbaab whilst the Sabab represents a Hukm Wad’iy.

2 – Ash-Shart Al-Ja'liy (Yapılmış/eklenmiş şart): Mükellefin koşul olarak öne sürdüğü şarttır.

2 – Ash-Shart Al-Ja’liy (Shart that has been made/added): This is what the Mukallaf has stipulated as a condition.

Bu tür şartlar hakkında, Şer'e aykırı olmamaları şart koşulur. Bunun dayanağı Peygamber ﷺ'in şu sözüdür:

It is stipulated in respect to these types of conditions that they do not violate the Shar’a. That is due to the Qawl of the Messenger (saw):

Akit şartları (Shuroot ul-‘Uqood) da satış şartları, şirketler, vakıf ve bunlara benzer akitlerin şartları gibi bir türdendir. Şeriat, Müslümanın akitlerde, Hükm-i Şer'î'ye aykırı olan şartlar dışında, dilediği şartları koymasına izin vermiştir. Bunun delili, Berîre hakkında Âişe (r.a.)'dan gelen hadiste, bir rivayette yer alan şu sözdür. Bu, Allah'ın Resulü ﷺ'in Âişe (r.a.)'a şöyle dediği zamandır:

Conditions of contracts (Shuroot ul-‘Uqood) are of this type like the conditions of sale, companies, the Waqf (endowment) and what is similar to these. The Shar’a has made it permissible for the Muslim to stipulate within the contracts that which he wishes to in terms of conditions except for that which goes against a Hukm Shar’iy. The Daleel for that is what came in the Hadeeth of ‘Aa’ishah (ra) in respect to (the slave) Barirah in one of the narrations. This is when the Messenger of Allah (saw) said to ‘Aa’ishah (ra):

Bu, kişinin dilediği şartları koşmasının caiz (izinli) olduğunu gösterir ve bu, Allah Resûlü ﷺ'in şu sözüyle desteklenir:

This indicates the Ibaahah (permissibility) of the person stipulating what conditions he wishes and this is supported by the statement of the Messenger of Allah (saw):

Bu, onların koydukları şartlara bağlı olduklarının anlamıdır; dolayısıyla burada "Shuroot" (şartlar) kendilerine nispet edilmiştir (yani dilsel olarak sahiplik ifade etmektedir). Ayrıca Nebi ﷺ, Allah'ın Kitabında zikredilmeyen şartların konulmasını onaylamıştır. El-Abbas bin Abdulmuttalib, mudârabe sermayesini öder (yani finanse ederdi) ve mudârib'e (sermayesiyle işi üstlenen kişiye) belirli şartlar koşardı. Bu haber Nebi ﷺ'a ulaştığında, onu olumlu karşılamış, yani hem bu uygulamayı hem de koşulları onaylamıştır.

Meaning that they are bound upon the conditions that they have stipulated and so here ‘Shuroot’ (conditions) have been attached to them (i.e. linguistically indicating possession). In addition, the Nabi (saw) approved of the stipulation of conditions which are not mentioned in the Kitaab of Allah. Al-‘Abbaas Bin Abdil Muttalib used to pay the money of Al-Mudaarabah (i.e. finance it) and stipulate specific conditions upon the Mudaarib (the one undertaking the work with his financing). The news of that reached the Nabi (saw) and he viewed it positively i.e. he approved of it and its conditions.