1 – İcmâ, insanların dayandığı bir dayanak (Müstened) olmaksızın toplanmaz. Fakîhlerin ve Usûlü'l-Fıkıh âlimlerinin çoğunluğunun görüşü budur. Bunun sebebi, İcmâ ehlinin bir delile dayanmaksızın yeni hükümler koymamasıdır; çünkü şeriat koyma hakkı Allah Teâlâ'ya ve kendisine vahiy indirdiği Nebî'ye aittir ﷺ.

1 – The Ijmaa’ is not convened except upon a relied upon basis (Mustanad) that the people of Ijmaa’ rely upon. This is the view of most of the Fuqahaa’ and the ‘Ulamaa of Usool ul-Fiqh. That is because the people of Ijmaa’ do not come up with new Ahkaam without a Daleel and that is due to the right of bringing legislation belongs to Allah Ta’Aalaa and the Nabi (saw) whom Allah Ta’Aalaa revealed divine inspiration to.

Âlimler, İcmânın dayanacağı delil (müstened) konusunda Kitâb ve Sünnet'in olabileceğine dair izin (caizlik) üzerinde icmâ etmişlerdir. Âlimlerin, icmâ ile bu bağlantıyı göstermek için getirdikleri bazı örnekler şunlardır:

The ‘Ulamaa have agreed upon the permissibility for the rested upon basis (Mustanad) for the Ijmaa’ to be the Kitaab and the Sunnah. The following are some examples that they brought to show the linkage to the Ijmaa’:

Allah Ta'ala şöyle buyurdu:

Allah Ta’Aalaa said:

Bir icmâ' toplandı; "anneler" (ümmehât) ifadesinin kastettiği anlamın, büyük anneler ve büyük büyük anneler gibi kadınların kökleri ya da kaynakları olduğu, "kızlar" (benât) ifadesinin kastettiği anlamın ise kadınların dalları olduğu, yani kızlar, kız çocuklarının kızları ve oğulların ile onların kızlarının kızları gibi kişiler olduğu konusunda görüş birliğine varıldı.

An Ijmaa’ was convened in respect to the intended meaning of ‘mothers’ is the roots or origins of women like grandmothers and great grandmothers and that the intended meaning of daughters are the branches of the women like daughters, granddaughters from daughters and sons and their daughters.

Büyüklerinin (nine) miras konusunda, nenenin mirasın altıda birini alması gerektiğine dair icmaları, Peygamber ﷺ'in nineye altıda bir verdiği için. Wait, I should correct my rendering: the original has "(saw)" after "Messenger", which must become ﷺ, and the "(nine)" I added is not in the source. Corrected translation: Nenenin mirastan altıda bir pay alması konusundaki icmaları (uzlaşıları), Peygamber ﷺ'in nineye altıda bir pay verdiği için.

Their Ijmaa’ (consensus) in respect to giving the grandmother a sixth from the inheritance because the Messenger (saw) gave the grandmother a sixth.

* Dayanılan esas (Müstened) bakımından ihtilaf etmişlerdir.

* They have differed in respect to the rested upon basis (Mustanad)

İcmanın bir kıyas (analoji) olup olmadığı konusundaki görüşler:

of the Ijmaa’ being a Qiyaas (analogy) into a number of views:

A – Kıyasın, kıyasların türleri farklı olduğu için icmanın dayanağı olarak kullanılmasının yasaklanması.

A – Forbiddance of Qiyaas being used as a basis for Ijmaa’ because the faces (types) of Qiyaas are different.

B – Kıyasın bütün türlerinin icmanın dayanağı olabileceğine dair görüş, çünkü kıyas nasslara dayanan şer'i bir delildir.

B – That all types of Qiyaas are permitted to be a basis for Ijmaa’ because it represents a Hujjah Shar’iyah that depends upon the texts.

C – Görüş şudur: Kıyas, eğer illet metinsel bir dayanağa sahipse veya illet açık ise, icmanın dayanağı olarak kullanılması caizdir. Eğer illet metinsel bir dayanağa dayanmıyorsa ve açık değilse, kıyasın icmanın dayanağı olarak kullanılması caiz değildir. Kıyasın icmanın güvenilir bir dayanağı olduğunu göstermek için verilen örnekler arasında, Ebu Bekir'in (ra) hilafeti üzerine Sahabe'nin icması yer almaktadır. Bu icma, onun namazda imamlık yapmasının kıyas yoluyla hilafetine dayandırılmasına dayanır. Hatta şöyle denmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ dinimiz meselesinde ondan razı oldu, o halde dünyamız meselelerinde biz ondan razı olmayalım mı?"

C – The opinion that it is permissible for Qiyaas to be a rested upon basis for Ijmaa’ if the Qiyaas is based on a textual ‘Illah or if the ‘Illah was clear. If it was not based on a textual ‘Illah (reason) and was not clear, then it is not permissible for Qiyaas to be a rested upon basis for the Ijmaa’. Examples that have been provided to show that Qiyaas had been a relied upon basis for Ijmaa’ include the Ijmaa’ AsSahaabah upon the Khilafah of Abu Bakr (ra) based on analogy of his Imaamah (leading) of the Salaah to the point that it was said: “The Messenger of Allah was content with him in respect to the matter of our Deen so should we not be content with him in the matters of our Dunyaa?”.