El-Harâm (Yasaklanmış Olan)
Al-haraam (the Prohibited)
Şer'i ıstılah bakımından Haram:
Al-Haraam in accordance to the Istilaah Ash-Shar’i (terminological Shar’iy definition):
Bu, Şâri'nin (Kanun Koyucunun) kesin bir taleple (Talab Câzim) yapılmamasını istediği ve bunu yapanın kınandığı ve cezalandırıldığı şeydir. El-Harâm kelimesi, Mahzûr kelimesiyle eş anlamlıdır.
It is that which the Shaari’ (Legislator) has requested not to be performed by way of a decisive request (Talab Jaazim) and it is that which its doer is censured and punished for. Al-Haraam is synonymous with the word Mahzhoor.
Hanefîler'in görüşüne göre, hükmün delili kat'î (kesin) olmadıkça "haram" kelimesi kullanılmaz; delil zannî (muhtemel) ise buna "Mekruh Tahrîmen" adını verirlerdi.
In the view of the Hanafiyah the word Haraam is not used unless the Daleel for the Hukm was Qat’iy (definite) and if it was Zhanniy (indefinite) they called it ‘Makrooh Tahreeman’.
Hanefiler ile diğerleri arasında, hem haram hem de Mekruh-u Tahrîmî konusunda, bunu terk edenin sevap alacağı ve yapanın azap göreceği hususunda hiçbir fark yoktur.
There is however no difference between the Hanafiyah and others in relation to both the Haraam and the Makrooh Tahreeman in respect to the person leaving it being rewarded and the one doing it being punished.
Haramın örnekleri arasında, Allah Teâlâ'nın şu kavlinde zikredilenler vardır:
Examples of the Haraam include that which was mentioned in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Size haram kılınmıştır: Ölü hayvanlar (kesilmeden ölen hayvanlar), kan, domuz eti… (el-Maide 3).
Prohibited to you (for food) are: Al-Maytah (the dead animals - cattle-beast not slaughtered), blood, the flesh of swine… (Al-Maa’idah 3).
Ve Onun (SWT) sözünde:
And in His Qawl (swt):
Allah, alışverişi size helal kılmış, faizi ise haram kılmıştır (Al-Baqarah 275).
And Allah has made trade Halaal for you and has made Ribaa (usury) Haraam (Al-Baqarah 275).
Ve Allah'ın Resûlü ﷺ'in sözünde:
And in the speech of the Messenger of Allah (saw):
Her Müslüman, bir başka Müslümana karşı haramdır (dokunulmazdır); onun kanı, malı ve namusu (Müslim).
Every Muslim in respect to (another) Muslim is Haraam (inviolable); his blood and his property and his honour (Muslim).
Haramın ʿUkūbesi (cezası) dünyada da olabilir; nitekim Allah'ın (SWT) şu sözünde olduğu gibi:
The ‘Uqoobah (punishment) for the Haraam could be in the Dunyaa (life of this world) like in His Qawl (swt):
Ve iffetli kadınlara iftira atıp da ardından dört şahit getirmeyenlere seksen değnek vurun ve onların tanıklığını bir daha asla kabul etmeyin. İşte onlar fâsıkların ta kendileridir (Allah'a itaatsizlik eden, yoldan çıkmış kimselerdir). (Nur, 4)
And those who accuse chaste women, and produce not four witnesses, flog them with eighty stripes, and reject their testimony forever, they indeed are the Fasiqun (rebellious, disobedient to Allah) (An-Nur 4).
Ve haramın ‘ukūbeti (cezası) ahirette de olabilir; nitekim Allah Teâlâ'nın kavlinde geldiği gibi:
And the ‘Uqoobah (punishment) for the Haraam can also be in the Aakhirah (hereafter) like has come in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Şüphesiz ki yetimlerin mallarını haksızlıkla yiyenler, karınlarına yalnızca ateş doldururlar ve alevli ateşe atılacaklardır. (en-Nisâ, 10).
Verily, those who unjustly eat up the property of orphans, they eat up only a fire into their bellies, and they will be burnt in the blazing Fire! (An-Nisaa’ 10).