1 – Müslümanın, ihtiyaç duyduğu tüm hükümlerde kendisinin bir mezhebe taklit yapması gerekir; örneğin Şafiî'ye taklit yapacaksa, böyledir.

1 – It is for the Muslim to make Taqleed to a Madh’hab, itself, in all of the Ahkaam that he requires, like if he was to make Taqleed to Ash-Shaafi’iy for instance.

2 – Bu Müslümanın, Şafiî'nin görüşü dışında başka bir görüşü benimsemesi caizdir; yeter ki eylemi, taklit ettiği bu meseleye bağlanmış ya da ilişkilendirilmiş olmasın. Yani daha önce Şafiî'nin görüşüne göre bir eylemde bulunmamış olsun. Ancak Şafiî'nin görüşüne göre bir eylemde bulunmuşsa, bu yalnızca bir kez olsa bile, o meselede Şafiî'den başkasını taklit etmesi caiz değildir; ancak tercih (delilleri ve görüşleri tartıp birini öne çıkarma) yapabilecek yeterliliğe ve ehliyete kavuşursa bu durum değişir. Bu durumda, Şafiî'nin görüşünü terk edip o tercihe dayalı başka bir görüşü benimser; ama bu, yeni görüşün Şafiî'nin görüşünden daha hafif ya da kendisi için daha kolay olduğu için değil, tercih yoluyla doğru bulduğu için olmalıdır.