Âlim ve fakihlerden hiçbiri İcmâ-i Sahâbe'yi inkâr etmemiştir; çünkü onun delil olarak kullanılabilirliği (hüccetiyyeti) açık ve kat'îdir. Ancak İcmâ-i Ümmet, İcmâ-i Müctehidîn, Medine halkının icmâı ve dört halifenin icmâı gibi icmânın diğer türleri hakkında görüş ayrılığına düşmüşlerdir. Bu ayrılığın sebepleri, icmânın dayandığı esas konusunda şu hususlara dayanmaktadır:

None of the ‘Ulamaa or Fuqahaa have denied Ijmaa As-Sahaabah because its Hujjiyah (proof of validity as a source of evidence) is clear and Qat’iy (definite) however they differed and disagreed about the other types of Ijmaa’ like Ijmaa’ Al-Ummah, Ijmaa’ Al-Mujtahideen, Ijmaa’ of the people of Al-Madinah and the Ijmaa’ of the four Khulafaa’ amongst others. The reasons for their difference in respect to the rested upon basis of Ijmaa’ goes back to the following matters:

1 – Müslümanlara, Allah Teâlâ'nın indirdiğine uymaları emredilmiştir; bu nedenle icmânın, ona dayandığı Kitâb ve Sünnet gibi Vahiy'e dayalı bir temele oturması gerekir.

1 – The Muslims have been commanded to follow that which Allah Ta’Aalaa has revealed and so it is necessary for the Ijmaa’ to have a rested upon basis from the Wahi like the Kitaab and the Sunnah that it depends upon.

Kur'an'a gelince, o, Tevatür yoluyla bize ulaşmıştır ve Allah Teâlâ'nın şu sözü gereği hiçbir kısmı kaybolmamıştır:

As for the Qur’aan, then it has arrived to us by way of Tawaatur and nothing of it has been left behind due to the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Kur'an-ı Kerim'in işaret edip yol gösterdiği hükümlerle ilgili olarak, bunlar içtihatla çıkarılmış olsun ya da içtihat olmaksızın bilinsin, delilleri Kur'an'dır, icma değildir. Ve şu ayet de böyledir:

In respect to the Ahkaam which the Qur’aan Al-Kareem has guided to and indicated, whether deduced by Ijtihaad or without Ijtihaad, then their Daleel is the Qur’aan and not Ijmaa’. And so the Aayah:

Bu âyet, Arapça lafızların anlamlarından çıkarılan mefhûmu (anlamı) ile, annelerin kadınların üstleri ya da kökleri (Usûl) olan nineleri ve büyük ninelerini de kapsadığını gösterir; tıpkı kızların da erkek ve kız çocuklarının kızlarını (torunları) ve onların kızlarını (torunların çocuklarını) mefhûmuyla kapsadığı gibi. Sahâbe'nin üzerinde icmâ ettiği ya da görüş birliğine vardığı hususa gelince, bu da âyetin anlamıdır; nitekim onlar Kur'ân ve Sünnet lafızlarının birçok anlamı üzerinde de ittifak etmişlerdir.

This Aayah indicates by its Mafhoom (understanding), as taken from the meanings of the Alfaazh (wordings) of the Arabic language, that the mothers include the origins or roots (Usool) of the women like the grandmothers and the great grandmothers, just as the daughters indicates by its Mafhoom the daughters of the boys and girls (grandchildren) and their daughters (great grandchildren). As for what the Sahaabah agreed upon or held a consensus upon, then this was the meaning of the Aayah, just as they had agreed upon many of meanings of the Alfaazh (wordings) of the Qur’aan and the Sunnah.

Bu durumda bu bir İcma' değil, İctihad üzerinde bir uzlaşmadır; İctihad ise bir Delil değildir. Bilakis İctihad, Müctehidlerin Şer'i Deliller'i anlayıp pratik Şer'i Hükümleri çıkarmak için gösterdikleri çabadır.

This then does not represent an Ijmaa’ but rather an agreement upon an Ijtihaad whilst Ijtihaad is not a Daleel. Rather it is the expending of effort by the Mujtahideen in order to understand the Adillah AshShar’iyah to extract the practical Ahkaam Ash-Shar’iyah.

Bu sırada İcma' kendi başına bir delildir. Bunun nedeni, onların İcma'larında dayandıkları delilin bize ulaşmamış olmasıdır; dolayısıyla hüküm için delilimiz onların İcma'ıdır. Buradan şu sonuç çıkar: Bu durum, Sahabe İcma'ı dışında gerçekleşemez, çünkü delili Allah'ın Resulü ﷺ'den bizzat işiten yalnızca onlardır.

This is whilst the Ijmaa’ is a Daleel in itself. That is because the Daleel that they took in their Ijmaa’ did not reach us and as such our Daleel for the Hukm is their Ijmaa’. It follows that this cannot be realised in other than the Ijmaa’ As-Sahaabah because they alone are those who heard the Daleel from the Messenger of Allah (saw)

...bu bir Kavl, Fi'l veya Takrir (söz, fiil veya onay) olarak tezahür edip etmediğine. Bu nedenle, Sahabe İcmâı'nın dayandığı temel (Müstened) yalnızca Sünnettir. Bunun sebebi, Kur'an'ın tam bir biçimde bize ulaşmış olması, Sünnet'in ise eksik bir biçimde rivayet yoluyla bize ulaşmış olması ve Sahabe İcmâı'nın da onun bize ulaşmasını tamamlamasıdır. Bu şekilde Resûlullah ﷺ, Mesajı tam bir biçimde ashabına iletmeyi tamamlamıştır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

whether this was manifested in a Qawl, Fi’l or Taqreer (speech, act or consent). Therefore, the rested upon basis (Mustanad) for Ijmaa’ AsSahaabah is the Sunnah alone. That is because the Qur’aan has reached us in a complete form whilst the Sunnah has reached us through narration in an incomplete form and the Ijmaa’ As-Sahaabah then completed its arrival to us. In that way the Messenger (saw) had completed his delivery of the Message in a complete form to his companions. Allah Ta’Aalaa said:

2 – Ijmâ'ın Kıyasa dayandığı görüşünün delili bakımından bu doğru değildir. Çünkü sahih ve Şer'î olarak tanınan kıyas, Kitap veya Sünnet'ten bir nasa dayanan kıyastır. İctihadın büyük kısmı kıyas konusu alanına girer; kıyas da Kur'ân, Sünnet ve İcmâ gibi şer'î delillerden biri olup Şer'î hükümler için bir delildir. Dolayısıyla, hükmün kaynağı kıyas olan bir hüküm üzerinde Sahâbe'nin veya müctehidlerin icmâı, bu hükmün delilinin icmâ değil kıyas olduğu anlamına gelir; onların icmâı ise yalnızca bu hükmün anlaşılması ve nakledilmesi üzerindeki bir mutabakat ya da uzlaşıyı ifade eder.

2 – As for the Mustanad (relied upon basis) for Ijmaa’ being Qiyaas (analogy) then this is not accurate. That is because the correct (or sound) Qiyaas and the one that is recognised by the Shar’a is the one that rests upon a text (Nass) from the Kitaab or the Sunnah. Most of Ijtihaad falls within the subject area of Qiyaas and Qiyaas is a source from amongst the sources of legislation like the Qur’aan, Sunnah and Ijmaa’, and is a Daleel for the Ahkaam Ash-Shar’iyah. Therefore, an Ijmaa’ of the Sahaabah or of the Mujtahideen upon a Hukm Shar’iy, the source of which is Qiyaas, would actually mean that the Daleel for the Hukm is Qiyaas and not Ijmaa’ whilst their Ijmaa’ would only represent an agreement or consensus upon its understanding and its transmission alone.

3 – Şer'î bir sened (dayanak/isnad) olmaksızın icmâın oluşabileceğini söyleyenlerin bu görüşlerini destekleyecek bir delilleri ya da delile benzer bir şeyleri yoktur. Bunu, İslâm'a ondan olmayan bir şeyi sokmak isteyerek söylemişlerdir; oysa Allah'ın Elçisi ﷺ

3 – Those who say that the Ijmaa’ is convened without a Shar’iy Sanad (basis/attribution) have no Daleel or semblance of a Daleel to support their position. They have said this wanting to insert into Islaam that which is not from it whilst the Messenger of Allah (saw)

Ah, wait, the message itself is just "said:" — there's no English text to translate beyond that. Please paste the passage you'd like translated into Turkish.

said:

4 – Âlimlerden, Sahâbe İcmâı dışında üzerinde ittifak edilmiş bir Hükm-ü Şer'î naklettiği bilinen hiçbir kimse yoktur. Ümmet İcmâı ve Müctehidler İcmâı olarak incelenen her şey, uygulamadan kopuk bir teorik çalışmadan başka bir şey değildir. Üstelik bu tür icmâları sabit kılmak için kullandıkları delillerin de zannî (kesin olmayan) olması söz konusudur. Oysa Usûl'de (temel ilkelerde) delil kaynakları, Allah Teâlâ'nın şu kavli sebebiyle zanna dayanılarak alınmaz:

4 – None of the ‘Ulamaa have relayed a Hukm Shar’iy that they have agreed upon other than the Ijmaa’ As-Sahaabah. All that they looked in to in terms of Ijmaa’ Al-Ummah and Ijmaa’ Al-Mujtahideen represents nothing more than a theoretical study detached from practicality. This is in addition to the evidences that they used to establish these types of Ijmaa’ being Zhanniyah (indefinite). This is whilst in Usool (the foundations) sources of evidence are not taken based upon Zhann due to the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Ve bu Âyet'teki 'İlm (bilgi), Yakîn (kesin inanç) demektir.

And ‘Ilm (knowledge) in this Aayah is Yaqeen (certainty).