Eş-Şâfiî, Usûl ul-Fıkıh ilmini kurmuştur; bu ilim, onu takip eden âlimler ve fakihler tarafından incelenip çalışılarak iyi karşılanmıştır. Böylece bu ilme ilaveler yapmış ve içindeki birçok meseleyi gözden geçirmişlerdir; nihayetinde, İmam eş-Şâfiî'nin bu değerli ilim için sağlam bir temel atması sayesinde, ilim tutarlı, açık ve kendine özgü özellikleriyle ayırt edilir hale gelmiştir.

Ash-Shaafi’iy founded the ‘Ilm of Usool ul-Fiqh and this was received (well) by the ‘Ulamaa and Fuqahaa, who followed him, through examination and study. So they added to it and revised a number of issues within it until it became an ‘Ilm that was coherent, clear and distinguished in its features, due to the firm foundation that Al-Imaam Ash-Shaafi’iy laid down solidly for this noble knowledge.

Eş-Şafiî, Usûl’ül-Fıkıh konusunda tamamlanma noktasına ulaşamamıştı; bu yüzden başladığı binayı tamamlamak için başkaları geldi. Bunlardan kimileri onu takip ederek açıklama ve geliştirme yaptı; kimileri yeni kaideler ekleyerek geldi; kimileri ise bazı kaideler konusunda onu eleştirip ona muhalefet etti.

Ash-Shaafi’iy did not reach the point of completion in respect to Usool ul-Fiqh and so others came to complete the building that he had begun. There were from amongst them those who followed him providing explanation and elaboration, there were also those who came adding new principles whilst others came critiquing and disagreeing with him in respect to some of the Qawaa’id (principles).

Ash-Shafi'i'den sonraki bu çalışmalar, Usûlü'l-Fıkh'ın belirli konularıyla sınırlıydı; Usûlü'l-Fıkh'ın bütününü ele almıyorlardı. Bu çalışmalar, açıklama, ilave ve ihtilaf bakımından belirli konularla sınırlandırılmıştı.

These areas of study after Ash-Shafi’iy were restricted to specific subjects in Usool ul-Fiqh and they did not deal with Usool ul-Fiqh as a whole. They were restricted to subjects in respect to explanation, addition and disagreement.

Usul-ul Fıkıh alanında Şafiî'nin er-Risâle adlı eserine yazılan en önemli şerhler şunlardır:

The most prominent explanations (Shurooh) of Ash-Shaafi’iy’s Risaalah in Usool ul-Fiqh were:

H. 330 yılında vefat eden Ebû Bekir Muhammed es-Sîrafî'nin şerhi (açıklaması) olan ve adı 'Delâilü'l-İ'lâm' olarak verilen eser.

1) The Sharh (explanation) of Abu Bakr Muhammad As-Seerfiy who passed away in the year 330 AH and it was called: ‘Dalaa’il Al-I’laam’.

2) Hicri 365 yılında vefat eden Muhammed el-Kaffâl eş-Şâşî'nin şerhi.

2) The Sharh of Muhammad Al-Qaffaal Ash-Shaashii who passed away in the year 365 AH.

3) Hicri 438 yılında vefat eden Ebû Muhammed Abdullah İbn Yûsuf el-Cuveynî'nin Şerhi.

3) The Sharh of Abu Muhammad Abdullah ibn Yousuf Al-Juwainiy who passed away in the year 438 AH.

Usûlü'l-Fıkıh meselelerini (mesâil) yazanlardan, Şâfiî'den sonraki ilk dönem yazarları şunlardır:

From the earliest of those who wrote in Masaa’il (issues) of Usool ul-Fiqh after Ash-Shaafi’iy were:

1) İmam Ahmed bin Hanbel'in "Taatü'r-Resûl" kitabında, "En-Nâsih ve'l-Mensûh" kitabında ve "El-İlel" kitabında.

1) Al-Imaam Ahmad Bin Hanbal in his book: ‘Taa’at Ar-Rasool’, the book: ‘An-Naasikh Wa-l-Mansookh’ and the book: ‘Al-‘Ilal’.

2) Dâvûd ez-Zâhirî, "İbtâlü'l-Kıyâs" ve "el-Husûs ve'l-Umûm" adlı kitaplarında, diğerlerinin yanı sıra. Yazdıklarının çoğu, eş-Şâfiî'nin usûlüne yönelik bir eleştiriydi.

2) Daawud Azh-Zhaahiriy in the book: ‘Ibtaal Al-Qiyaas’ and the book: ‘Al-Khusoos Wa-l-‘Umoom’ amongst others. Most of what he wrote was a critique of the Usool of Ash-Shaafi’iy.

3) Muhammed et-Tirmizî, H. 255 yılında vefat eden; "İthbât'ül-İlel'iş-Şer'iyye" adlı kitapta.

3) Muhammad At-Tirmidhi who passed away in the year 255 in the book: ‘Ithbaat Al-‘Ilal Ash-Shar’iyah’.

Bu kitapların çoğu kaybolmuştur ve başlıklarından ile adlarından, bunların yalnızca görüş ayrılığı veya farklılık konularını ele almakla sınırlı olduğu bize açıktır: ya Eş-Şâfi‘î'yi desteklemek ve ona muhalif olanlara reddiye olarak yazılmışlardır ya da yazarın mezhebini tesis etmek ve Eş-Şâfi‘î'nin mezhebine karşı, ona muhalefet niteliğinde reddiye olarak kaleme alınmışlardır.

Most of these books were lost and it is clear to us from their headings and titles that they were restricted to dealing with issues of disagreement or difference; either in support of Ash-Shaafi’iy and as a rebuttal to those who disagreed with him, or they were to establish the Madh’hab of the writer and as a rebuttal in opposition to the Madh’hab of Ash-Shaafi’iy.