امام مالک بن انس (رح) تنها کسی بودند که این نظر را داشتند، و ایشان برای هر حکمی که در کتاب و سنت یافت نمی‌شد، اجماعِ اهلِ مدینه را معیار قرار می‌دادند۔

– Imaam Al-Maalik Bin Anas (rh) was alone in holding this opinion and he took the Ijmaa’ of Ahl-ul-Madinah for every Hukm not found in the Kitaab and the Sunnah.

اما پیروان مالک که پس از او آمدند، بر این اتفاق کردند که اجماع اهل مدینه حجت است

– As for the followers of Maalik who came after him then they agreed that the Ijmaa’ of Ahl ul-Madinah represents a Hujjah (proof)

در اموری که جز از راه توقیف از پیامبر ﷺ دانسته نمی‌شوند، [علما اجماع دارند]. اما در اموری که جای اجتهاد و رأی وجود دارد، در این باره اختلاف کرده‌اند؛ یعنی در حالی که اکثریت گفته‌اند که اجماع اهل مدینه حجت نیست،

in the matters that are not known except by way of Tawqeef from the Messenger (saw). As for the matters in which there is room for opinion then they differed in respect to that. That is whilst the majority have said that the Ijmaa’ of Ahl ulMadinah does not represent a Hujjah.