آن بررسی، تحقیق یا نگاه کردن به حقیقتِ یک چیز (موضوع) است که حکم برای آن آمده است؛ یعنی برای شناختن حقیقتِ آن و فهمیدنِ دامنهٔ انطباقِ حکم (که دلیلش شناخته شده است) بر آن.

It is the examination, investigation or looking at the reality of a thing (matter) that the Hukm has come for its sake. That is in order to know (or understand) its reality and to understand the extent of the applicability of the Hukm (the Daleel of which is known) upon it.

بنابراین، «المناط» و«تحقیق المناط» هر دو امورِ عقلی هستند و شرعی نیستند۔

Therefore, the Manaat and the Tahqeeq ul-Manaat are both rational matters and not Shar’iy.

مثال:

Example:

الخمر حرام، وهو حكمٌ شرعيٌّ دلّ عليه الدليل.

Al-Khamr is Haraam and it is a Hukm Shar’iy which the Daleel has guided to.

تحقیق و تعیین اینکه آیا یک نوشیدنی خمر است یا نه، تاکہ حکم حرمت آن بیان شود، همان «تحقیق المناط» است. بنابراین لازم است اطمینان حاصل شود که نوشیدنی‌ای که