پس هنگامی که با کافران روبه‌رو شدید، گردن‌هایشان را بزنید تا وقتی که بسیاری از آنان را کشته و زخمی کرده باشید، آنگاه (اسیران را) محکم ببندید. پس از آن یا بر آنان منت نهید (یعنی بی‌فدیه آزادشان کنید)، یا در برابر فدیه آزادشان سازید، تا آنکه جنگ بار سنگین خود را بر زمین نهد. {فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا} [سورة محمد، ۴]
So, when you meet those who disbelieve strike at their necks till when you have killed and wounded many of them, then bind a bond firmly (i.e. take them as captives). Thereafter (is the time) either for generosity (i.e. free them without ransom), or ransom until the war lays down its burden (Muhammad 4).
اقسام الواجب من حيث اعتبار تعيين المطلوب وعدم تعيينه
Aqsaam (categories Of) Al-waajib In Regards To The Consideration Of The Specification Of What Is Required And Its Non-specification
الواجب المعيّن (مشخّص):
1 – Al-Waajib Al-Mu’ayyan (specified):
این همان چیزی است که شارع در ذات خود خواسته است، بدون آنکه برای مکلَّف میان امور (یا کارهای) مختلف اختیاری قرار دهد که بتواند یکی را برگزیند. نماز نمونهٔ چنین واجبی است. از این رو وجوب نماز تنها در صورتی از مکلَّف ساقط می‌شود که خود نماز را در ذاتش ادا کرده باشد، و بنابراین نمی‌توان آن را با تلاوت قرآن و روزه جایگزین کرد.
This is what the Shaari’ has requested in itself without providing the choice to the Mukallaf to choose between different matters (or actions). The Salaah is an example of such an obligation. As such the (obligation of the) Salaah does not fall from the Mukallaf unless he has performed it in itself, so it cannot be substituted by the recitation of the Qur’aan and fasting.
2 – الواجب غیر المعیّن (غیرِ مُشخَّص) یا الواجبُ المُخیَّر: این همان چیزی است که شارع (قانونگذار) خواسته است انجام شود؛ نه به‌طور مشخص و فی‌نفسه، بلکه در میان اموری که بیان شده‌اند. بر عهدهٔ مکلَّف است که یکی از آن‌ها را برای ادا و انجام آن واجب برگزیند. این واجب می‌تواند یکی از دو چیز باشد، مانند گفتار خداوند تعالی:
2 – Al-Waajib Ghair ul-Mu’ayyan (non-specified) or Al-Waajib Al-Mukhayyar (of choice): This is what the Shaari’ (Legislator) has requested to be undertaken; not in itself (specifically) but within matters which have been made known. It is up to the Mukallaf to choose one from them in order to perform and fulfil such a Waajib. This Waajib could be one of two like in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
این بیان می‌کند که اختیار با خلیفه است که اسیران جنگی را آزاد کند یا آنان را در ازای فدیه مبادله نماید۔
This informs us that it is up to the Khalifah either to let the captives of war free or to exchange them by ransom.
ممکن است واجبِ غیرمعیّن نیز یکی از سه چیز باشد و نمونهٔ آن کفارهٔ یمین (سوگند) است. بر کسی که سوگندش را می‌شکند واجب است یکی از سه کار را انجام دهد: اطعام ده مسکین، یا پوشاندن ایشان، یا آزاد کردن برده. این در صورتی است که توانایی وجود داشته باشد، اما اگر توانایی وجود نداشته باشد، آنگاه تکلیف معیّن است و آن روزه گرفتن سه روز است.
The non-specified Waajib could also be one from three matters and its example is the Kaffaarah (expiation) of the Yameen (oath). It is obligatory upon the one who breaks the oath to do one of three things: The feeding of ten poor, or providing clothing to them or to free a slave. This is in the case when the capability exists but if the capability is not present then the obligation is Mu’ayyan (specified) and that is the fasting of three days.