العلة هي الأمر الذي شُرع الحكم لأجله، ويجب أن يكون هناك دليلٌ شرعيٌّ يدلّ عليه أو يشير إليه، و۲۰۴

The ‘Illah is the matter that the Hukm has been legislated for its sake/purpose and there must be a Daleel Shar’iy that indicates or 204

راهنماهایی برای آن، به منظور فهمیدن اینکه این حکم نشاندهندهٔ آن چیزی است که شارع (قانونگذار) از حکم اراده کرده است.

guides to it in order to understand that it represents what the Shaari’ (legislator) has intended from the Hukm.

اما المناط: آن است که حکم به آن وابسته شود (یعنی) آنچه شارع حکم را به آن مربوط یا متصل کرده است. بنابراین به مسئلهای اشاره دارد که حکم شرعی بر آن و در مورد آن جاری می‌شود. به عبارت دیگر، آن چیزی است که حکم بر آن واقع می‌شود. پس در مورد قول خداوند تعالی:

As for the Manaat: It is that which is ط َاَن َ أ) made dependent upon) i.e. that which the Shaar’i (legislator) related or attached the Hukm to. It therefore refers to the Mas’alah (issue) upon which the Hukm AshShar’iy applies to and upon. In other words, it is that which the Hukm falls upon. So in respect to the Qawl of Allah Ta’Aalaa: