اکثر علما بر این اتفاق دارند که لفظ عام بر تمام آنچه معنای لفظ در بر می‌گیرد (از نظر کثرت یا شمول) دلالت می‌کند و به آن راهنمایی می‌کند. اگر حکم شرعی‌ای به این لفظ متعلق شود، آن حکم نیز عام خواهد بود و بر تمام افرادی که معنای لفظ شامل آن‌هاست اجرا می‌شود. عام تا زمانی که دلیلی بر تخصیص آن نیامده باشد، بر عمومیت خود باقی می‌ماند.

The majority of the ‘Ulamaa have agreed that the Lafzh Al-‘Aamm (general expression) indicates and guides to all that the meaning of the Lafzh encompasses (in terms of a lot or many). If a Hukm Shar’iy is attached to this Lafzh then this Hukm would be ‘Aamm (general) and apply upon all of the Afraad (individual elements) that the meaning of the Lafzh encompasses. The ‘Aamm (general) will then remain upon its ‘Umoom (generality) as long as a Daleel has not come specifying it.