در مورد پایبندی کافران تابع دولت اسلامی به احکام شرعی و چگونگی اجرای آن‌ها بر ایشان از سوی دولت و الزام‌شان به انجام آن‌ها، چند جزئیات وجود دارد:

In respect to the disbeliever subjects of the Islamic State being bound by the Ahkaam Ash-Shar’iyah and in terms of its application (or implementation) upon them by the State and compelling them to undertake them, there are a number of details:

۱ – اگر احکامی که به شرط اسلام بودنِ انجام‌دهنده، توسط یک متن شرعی مقرر شده‌اند، مانند نماز، روزه، حج، زکات و بقیه عبادات، پس انجام دادن آن‌ها بر کافران جایز نیست و از آن منع شده‌اند، زیرا شرطِ آن‌ها اسلام است (یعنی اینکه انجام‌دهنده مسلمان باشد).

1 – If the Ahkaam are stipulated with the condition of Islaam for their performance by a Shar’iy text like the Salaah, Sawm. Hajj, Zakaah and the remainder of the ‘Ibaadaat, then it is not permissible for them to undertake them and they are prevented from that because their Shart (condition) is Islaam (i.e. that they are Muslim).