«الواجب» و«الفرض» بمعنًى واحد، لأنهما لفظان مترادفان.

Al-Waajib and Al-Fard hold one meaning as they are synonyms (Lafzhaan Mutaraadifaan).

اما آنچه برخی از مجتهدان، از جمله احناف، گفته‌اند مبنی بر اینکه فرض آن است که با دلیل قطعی (دلیل قطعی‌الدلالة) ثابت شده باشد، و واجب آن است که با دلیل ظنی (دلیل ظنی‌الدلالة) ثابت شده باشد، پس نه در زبان عربی و نه در شریعت، چیزی وجود ندارد که بر چنین تمایزی میان آن دو دلالت کند یا راهنمایی کند.

As for what some of the Mujtahideen have said including the Ahnaaf in respect to the Fard being that which has been established by a Daleel Qat’iy (definite evidence) and the Waajib being established by a Daleel Zhanniy (indefinite evidence), then there is nothing within the language or the Shar’a that indicates and guides to making such a differentiation between them.

حقیقت این مسئله آن است که آنچه شارع آن را با یک طلب جازم خواسته است، و هیچ تفاوتی نیست از این جهت که این طلب با دلیل قطعی ثابت شده باشد یا با دلیل ظنی.

The reality of this matter is that it is that which the Shaari’ has requested by a decisive request and there is no difference in respect to whether the Talab (request) was established by a Daleel Qat’iy or a Daleel Zhanniy.