نَهی (نهی‌کردن) در زبان عربی صیغه‌ای دارد و آن این است: لَا تَفْعَلْ یا لَا يَفْعَلْ، و معنای آن ترک کردن یا انجام ندادن کار است، عَلَی وَجْهِ الاِسْتِعْلَاء (بر پایه‌ی اینکه از جانب مقام بالاتری صادر شده باشد). برای نهی، سبک‌ها (صیغه‌ها)ی گوناگونی در گفتار عربی وجود دارد که ترک یا خودداری از کار را می‌رسانند، و معنای نهی از ترکیب جمله‌ها دریافت می‌شود. می‌توان صورت‌های نهی را چنین خلاصه کرد:

The Nahi (forbiddance) has a Seeghah (form) in the Arabic language and it is: لآ تَفْعَل or لا يَفْعَل and it means to leave or not do the action ‘Alaa Wajh -il-Isti’laa’ (upon the basis that it has come from a higher authority). There are Siyagh (forms) in accordance to the styles of the Arabic speech that establish the leaving or refraining from the action and the meaning of the Nahi can be deduced from the composition of the sentences. It is possible to sum up the forms of the Nahi as follows:

۱- صيغةِ «لَا تَفْعَلْ» یا «لَا يَفْعَلْ»؛ این مانندِ قولِ خداوندِ متعال است:

1- The form لآ تَفْعَلْ or لا يَفْعلَ This is like the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

۲ – لفظ حَرَّمَ (حرّم) و مشتقات آن. این مانند قول خداوند (سبحانه و تعالی) است:

2 – The Lafzh حَرَّمَ ( Harrama) and its derivations (Mushtaqaat). This is like the Qawl of Allah (swt):

۳ – لفظ «نَهَىٰ» (نهی کرد/بازداشت) و مشتقات آن. مانند قول خداوند (سبحانه و تعالی):

3 – The Lafzh ' نَهَئ' (to forbid) and its Mushtaqaat (derivations). This is like in His Qawl (swt):

۴ – الفاظ التحذیر (عبارات هشداردهنده) مانند: «إیاك» (بپرهیز از…)؛ مانند این حدیث پیامبر خدا ﷺ:

4 – Alfaazh At-Tahdheer (worded expressions of warning) like: ‘إياك‘ This is like in the Hadeeth of the Messenger of Allah (saw):

۵ – لفظ «لا يَحِلَّ» (حلال نیست)

5 – The Lafzh (wording) ‘لا يَحِلَّ ‘It is not Halaal).

این همانند گفتار اوست ﷺ:

This is like his statement (saw):

تمام این صیغه‌ها نهی را می‌رسانند، هرچند بیشتر آن‌ها در اصل زبان برای دلالت بر نهی وضع نشده‌اند. نهی در آن‌ها از طریق ساختار زبانی و ترکیب جمله و از آنچه از معنای نهی دلالت می‌کنند، فهمیده می‌شود. زیرا تنها صیغه‌ای که زبان عربی برای نهی تعیین و وضع کرده، همان فعل مضارع است که به «لا ناهیه» (لای نهی) متصل می‌شود.

All of the above forms establish the Nahi (forbiddance) and even if most of them have not been provided in origin by the language to indicate the Nahi. The Nahi in them is established by the linguistic formation and composition of the sentence and what they indicate in terms of the meaning of the Nahi. That is because the only form that has been set and provided by the Arabic language for the Nahi is that of the Mudaari’ (present verb) form that is connected to the ‘Laa An-Naahiyah’ (لا) (the ‘Laa’ of forbidding).