النص هو اللفظ الذي يدل على معناه المقصود به أصالةً من سياقه، مع احتمال التأويل. (ملاحظة المؤلف: تُطلق كلمة «النص» في اللغة على كل آية وحديث بمعنى «المتن» (أي نص الحديث أو نصوص القرآن)، أما في معناها الاصطلاحي فالنص هو ما أشار إليه التعريف السابق.)

The Nass is the Lafzh (worded expression) that guides to its originally meant or intended meaning from its context with the Ihtimaal (openness to and possibility for) Ta’weel (interpretation). (Author’s note: The word ‘Nass’ is applied linguistically to every Aayah and Hadeeth with the meaning of ‘Text’ (i.e. Nass Al-Hadeeth or the Nusoos Al-Qur’aan (texts of the Qur’aan)) however in its Istilaahi meaning An-Nass means what the above definition has indicated to).

نَصّ آن است که وضوحش بیش از ظاهِر باشد. این افزایشِ وضوح از خودِ صیغه نیست، زیرا ظاهِر و نَصّ در وضوح برابر یا هم‌رتبه‌اند. بلکه این افزایش از آن روست که معنای «نَصّ» به‌صورت اصلی و در آغاز مقصودِ گوینده است، در حالی که معنای «ظاهِر» بر پایۀ چیزی غیر از آنچه در اصل مقصود است (در بافتار کاربردش) فهمیده می‌شود.