الفاظ (واژگان) در زبان برای نشان دادن معانی ارائه شده‌اند. یک لفظ مفرد می‌تواند یک معنای واحد را نشان دهد، مانند «بغداد» که بر معنای شهری دلالت دارد که به این نام شناخته می‌شود. یک لفظ می‌تواند بر معانی متعددی نیز دلالت کند، مانند «عین» که بر معنای «چشمه آب»، «چشمی که می‌بیند» و «جاسوس» و معانی دیگر دلالت دارد. لفظ همچنین می‌تواند بر دو معنا یا بیشتر دلالت کند، مانند لفظ «الرجال» (مردان) که بر هر کسی دلالت دارد که در او وصف «الرجل» (مرد) تحقق یافته است، و نیز می‌تواند بر مدلولی دلالت کند که در جنس خود گسترده است، مانند «رجل» (یک مرد).

Alfaazh (wordings) have been provided within the language to indicate meanings. The single Lafzh can indicate one single meaning like: ‘Baghdaad’ is indicative of the meaning of the city that is known by its name. A Lafzh can also indicate many meanings like: ‘Ain’ (eye) which is indicative of the meaning of the ‘Ain of water (spring), the ‘Ain that sees (eye) and the spy amongst other meanings. The Lafzh can also be indicative of two meanings or more like the Lafzh ‘Ar-Rijaal’ (men) as it is indicative of everyone within whom the description of ‘Ar-Rajul’ (man) is realised and it could also indicate to an indicated meaning (Madlool) that is widespread within its type (Jins) like: ‘Rajul’ (A man).

بر اساس این روشی که الفاظ (عبارات دارای معنا) بدان ارائه و تنظیم شده‌اند، الفاظ از نظر جامعیت یا عدم جامعیتشان به چند دسته تقسیم شده‌اند که عبارت‌اند از: العامّ، الخاصّ، المشترَک، المطلَق و المقیَّد.

Based upon this way that the Alfaazh (worded expressions) have been provided and set, the Alfaazh have been divided in respect to their comprehensiveness or lack of comprehensiveness into a number of categories which are: Al-‘Aamm, Al-Khaass, Al-Mushtarak, Al-Mutlaq and Al-Muqayyad.