ظاهر، آن لفظی است که معنای لغوی آن، صرفاً با خواندن یا شنیدن صورت لفظ به ذهن می‌آید، بدون اینکه نیازی به دلیلی خارجی برای فهم آن باشد. با این حال، این معنا، معنای اصلی و مقصودی که از نظر تشریع در آن متن مراد بوده است، نیست.

The Zhaahir is the Lafzh (wording) which its linguistic meaning comes to the mind by just reading its form or hearing it, without the need to rely upon an external Daleel (evidence) to understand it. This is whilst this meaning does not represent the original intended meaning in respect to the legislation of the text.

مثال:

Example:

الله (سبحانه و تعالی) فرمود:

Allah (swt) said: