هر یک از این دو روش ویژگی‌های خاص خود را دارد. متکلمان قواعد را از فروع جدا و مستقل تأسیس کردند، در حالی که فقها قواعد را با هدایت فروع و برگرفته از آن‌ها پی‌ریزی نمودند. هر دو روش یا رویکرد دارای مزایا و ویژگی‌هایی هستند که در دیگری یافت نمی‌شود.

Each of these two methods has its own specificities. The Mutakallimoon established the Qawaa’id (principles) stripped from the branches whilst the Fuqahaa established the Qawaa’id guided by and derived from the branches. Both methods or approaches have their own merits and specificities that are not found in the other.

برخی از نویسندگان در اصول الفقه این دو روش را با هم ترکیب کردند؛ بدین صورت که آنچه را هر یک از آن دو در آن امتیاز داشت از جهت محاسن آن برگرفتند، و آنچه را که نقد و انتقاد بر آن وارد شده بود کنار گذاشتند و رها کردند.

Some of the writers in Usool ul-Fiqh combined both methods in the case where they took what each was distinguished by in terms of its merits whilst casting aside and leaving that which criticism had been directed towards.