با بررسی متون شرعی که به احکام راهنمایی می‌کنند، علمای اصول دریافتند که حکم شرعی تکلیفی، خطاب شارع است که به کارهای (افعال) بندگان مربوط می‌شود، به صورت اقتضاء یا تخییر؛ یعنی به صورت درخواست (طلب) یا به صورت ارائه اختیار. این خطاب شامل پنج نوع حکم است که عبارتند از:

Through an examination of the Shar’iyah texts guiding to the Ahkaam, the scholars of Usool found that the Hukm Ash-Shar’iy At-Takleefiy is the Khitaab Ash-Shaar’i (address of the Legislator) related to the Af’aal (actions) of the ‘Ibaad (servants/people) in the form of Iqtidaa’ or Takhyeer i.e. in the form of a request (At-Talab) or the form of providing a choice. This address consists of five types of Ahkaam and they are:

الفرض (الواجب)، المندوب، المباح، الحرام و المکروه

Al-Fard (Al-Waajib), Al-Mandoob, Al-Mubaah, Al-Haraam and Al-Makrooh.

هر یک از این انواع دارای صورت‌های زبانی و شرعی‌ای است که آن‌ها را نشان می‌دهد، و می‌توان این صورت‌ها را به سه نوع یا دسته تقسیم کرد:

Each of these types has linguistic and Shar’iy forms that indicate them and it is possible to divide these forms into three types or categories: