اصول الفقه به چهار موضوع زیر می‌پردازد:
Usool ul-Fiqh deals with the following four matters:
الأدلة الإجمالية:
1) Al-Adillah Al-Ijmaaliyah:
الکتاب، السنّۃ، القیاس، الإجماع، و غیرها مانند: الاستحسان، المصالح المرسلۃ، العُرف، شرعُ مَن قبلَنا، مذهبُ الصحابیّ و الاستصحاب.
Al-Kitaab, As-Sunnah, Al-Qiyaas, Al-Ijmaa’ and others like: Al-Istihsaan, Al-Masaalih Al-Mursalah, Al-‘Urf, Shar’u Min Qablinaa, Madh’hab As-Sahaabiy and Istishaab.
اصول الفقه یہ ادلہ را از زاویه‌ی اثبات اعتبار آن‌ها برای استفاده به عنوان حجت (دلیل) بررسی می‌کند.
Usool ul-Fiqh looks at these Adillah (evidences) from the perspective of affirming their validity to be used as a Hujjah (proof/evidence)
و درجهٔ استدلالی آن یا سطح آن در فرایند استنباط۔
and their evidential grade or level within the process of deduction.
۲) الحکم الشرعی و ما یتعلق به. و یشمل: معنی الحکم، أقسام الحکم، مقاصد الأحکام الشرعیة، و أرکان الحکم و هی: الحاکم، و المحکوم علیه، و المحکوم به.
2) Al-Hukm Ash-Shar’iy and what is related to it. This comprises of: The meaning of the Hukm, Aqsaam Al-Hukm (types/categories), Maqaasid Al-Ahkaam Ash-Shar’iyah, Arkaan (pillars) of the Hukm and these are: Al-Haakim (The judge), Al-Mahkoom ‘Alaihi (Judged upon) and Al-Mahkoom Bihi (Judged with).
۳) دلالات الألفاظ (مفهوم و دلالت الفاظ). این بخش شامل موارد زیر است: - دلالات الألفاظ (دلالت‌های الفاظ) کتاب و سنت از نظر میزان وضوح آن‌ها و از نظر آنچه آشکار (روشن یا کاملاً واضح) نیست.
3) Dalaalaat Al-Alfaazh (the implications, import of the worded expressions). This comprises of: - Dalaalaat Al-Alfaazh (indications of worded expressions) of the Kitaab and the Sunnah in terms of their level of clarity and in terms of that which is not apparent (obvious or completely clear).
دلالة الألفاظ من حيث المعاني، مثل دلالة العبارة، ودلالة الإشارة، والمفهوم المخالف.
Note: the original is in English, so I'll render the Arabic terms as they're commonly written in Persian-language Islamic texts.
دلالت الألفاظ از حیث معانی، مانند دلالت العبارة، دلالت الإشارة و مفهوم المخالفة.
- Dalalat ul-Alfaazh in respect to the meanings like the Dalaalat ul- ‘Ibaarah, Dalaalat ul-Ishaarah and Al Mafhoom Al-Mukhaalafah.
- دلالة الألفاظ من حيث عمومها وخصوصها، كالعام والخاص والمطلق والمقيد
- Dalaalat Al-Alfaazh from the perspective of their comprehensiveness like the ‘Aamm (general) and the Khaass (specific) and the Mutlaq (unrestricted) and the Muqayyad (restricted).
- صیغهٔ تکلیف (صیغهٔ حکم): این صیغه، مانند صیغهٔ امر و آنچه بر آن دلالت می‌کند، و صیغهٔ نهی و آنچه بر آن دلالت می‌کند، است.
- The Seeghah (form) indicative of the Takleef (legal responsibility): This is like the Seeghat Al-Amr (command form) and what it indicates and the Seeghat An-Nahi (forbidding form) and what it indicates.
۴) الاجتهاد و التقلید:
4) Al-Ijtihaad and At-Taqleed:
الاجتهاد: معناه، شروطه، أقسامه، وأحكامه.
Al-Ijtihaad: Its meaning, conditions, its categories (Aqsaam) and its Ahkaam.
- التقليد: معناه، حكمه وأنواعه.
- At-Taqleed: Its meaning, its Hukm and its types.
- التعادل والترجیح: معانیهما وکیفیة الاستفادة منهما عند التعامل مع النصوص.
- At-Ta’aadul and At-Taraajeeh: Their meanings and how to utilise them when dealing with the texts.