علما برای اهمیت «العُرف» دلایلی ارائه کرده‌اند و بر اساس دیدگاه علمای پیشین آن را شرعاً معتبر دانسته‌اند، از جمله:

The ‘Ulamaa have presented evidence in respect to the importance of Al-‘Urf and they considered it to be Shar’an (legitimate) based upon the views of the previous ‘Ulamaa including:

۱ – الإمام مالک که بسیاری از احکام خود را بر پایه عمل مردم مدینه، یعنی بر عادات اهل مدینه و عرف آنان بنا نهاد یا مستند ساخت.

1 – Al-Imaam Maalik who built (or based) a lot of his Ahkaam upon the actions of the people of Al-Madinah i.e. upon the customs of Ahl-ul-Madinah and their ‘Urf.

۲ – ابوحنیفه و شاگردانش (پیروانش) در برخی از احکام شرعی، بر اساس تفاوت در عُرف‌هایشان (آداب و رسوم اجتماعی‌شان) با یکدیگر اختلاف داشتند.

2 – Abu Haneefah and his students (followers) differed in respect to some of the Ahkaam Ash-Shar’iyah based upon the difference in their A’araaf (customs).

3 – الإمام الشافعی بعد انتقالش به مصر، بعضی از احکامی را که در بغداد داشت تغییر داد. گفته شده که این تغییر به سبب تفاوت عُرف میان این دو شهر بوده است، و به همین دلیل او دو مذهب دارد: مذهب قدیم و مذهب جدید.

3 – Al-Imaam Ash-Shaafi’iy changed some Ahkaam after going to Egypt which he had previously held whilst he was in Baghdad. That has been argued to be due to the differences in ‘Urf between the two places and it is for this reason that he has two Madh’habs, the old and the new.

۴ – ابن عابدین رساله‌ای درباره‌ی العرف نوشت و در آن گفت: «المعروف عرفاً كالمشروط شرطاً، والثابت بالعرف كالثابت بالنص» (آنچه به‌واسطه‌ی عرف شناخته‌شده است، همچون آنچه به‌واسطه‌ی شرط مقرر شده است، و آنچه به‌واسطه‌ی عرف ثابت می‌شود، همچون آنچه به‌واسطه‌ی نص ثابت می‌شود).

4 – Ibn ‘Aabiden authored a paper about Al-‘Urf and said in it: “The Ma’roof ‘Urfan (the known by custom) is like the Mashroot Shartan (the stipulated by condition) and the Thaabit (established/proven/consistent) by the ‘Urf is like the established (Thaabit) by the Nass (text)”.

العُرف في حقيقته ينتج عن الأفكار السائدة في المجتمع، وعن الأنظمة والقوانين التي تعالج علاقات المجتمع. وبهذا تصبح تلك الأفكار وتلك الأنظمة عادات ومقاييس (معايير) للناس، سواء كانوا واعين لمصدرها الأصلي أو غافلين عنه.

The ‘Urf in its true reality results from the thoughts that are prevailing within the society and from the systems and laws that treat the relationships of the society. As such these thoughts and those systems have become customs and measures (criteria) for the people whether they are aware of their original source or are unaware of it.

بنابراین، «عُرف» در میان مسلمانان، برای نمونه، از اندیشه‌های اسلامی‌ای برمی‌خیزد که جامعه پذیرفته و مردم برای قرن‌ها به آن‌ها برای داوری رجوع کرده‌اند. این مانند آداب و رسوم رایج در مورد جشن‌ها، عزاداری و عیدهاست. زیرا بیشتر این آداب و رسوم بر پایه متنی از متون شرع اسلامی استوار است.

Therefore, the ‘Urf, for example, amongst the Muslims, results from the Islamic thoughts that the society has adopted and which the people have sought to go to judgment to for many centuries. This is like the prevailing customs in respect to celebrations, grief and the Eids. That is because most of these customs are based upon a text from the texts of the Islamic Shar’a.

دلیل تغییر و دگرگونی برخی از این رسوم به نبودِ حکمِ اسلامی در زندگیِ مردم بازمی‌گردد و به جای آن‌ها، وارد کردنِ برخی اندیشه‌ها که با اندیشه‌های سرمایه‌داری و کمونیستی پیوند دارند.

The reason for the alteration and changing of some of these customs goes back to the absence of the Islamic ruling within the life of the people and the insertion of some thoughts to replace them like those attached to the capitalist and communist thoughts.