ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ الإِنْسَانَ وَعَلَّمَهُ البَيَان۔ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَيْهِ القُرْآنُ هُدًى وَرَحْمَةً لِلنَّاس۔

Al-Hamdu Lillah Who created man and taught him speech. And prayers and peace be upon Muhammad upon whom the Qur’aan was revealed as a guidance and mercy for mankind.

بی‌شک الله تعالیٰ محمد ﷺ را با اسلام به‌سوی تمام بشریت فرستاد. او نخست با قوم خود، یعنی عرب، آغاز کرد و معجزهٔ خود را که دلیل نبوتش بود بر ایشان عرضه نمود. این همان قرآن کریم است که به زبان عربی روشن نازل شد و آنان را به آوردن سوره‌ای همانند آن به چالش کشید؛ اما ناتوان ماندند و درماندگی خود را آشکار کردند، و در نتیجه به جادو و جنون متهمش ساختند. پیامبر ﷺ با صبر و پایداری به دعوت خود ادامه داد و آزارهایی را که به او و یارانش می‌رسید تحمل کرد، و لجاجت و تکبر آنان او را از راهش بازنداشت. تا آنکه الله تعالیٰ برای او یاورانی آماده کرد و به مدینهٔ منوره آورد، و او در آنجا دولت خود را بنا نهاد. وحی پیوسته بر او نازل می‌شد و احکامی را بیان می‌کرد که رابطهٔ انسان‌ها را با پروردگارشان، با خودشان و با دیگران بر این زمین، تا روز قیامت، تنظیم می‌نمود. پس از آنکه پیامبر ﷺ از دنیا رفت و به بالاترین سرا و همنشینی پیوست، و وحی پایان یافت و کتاب خدا و سنت او برای مردم به یادگار ماند، پس از آن خلفا آمدند. آنگاه فقیهان صحابه برخاستند تا احکام عملی شرعی را از کتاب و سنت برای همهٔ رویدادها و مسائل تازه‌ای که پیش می‌آمد استنباط کنند.