الفتوى از نظر لغوی: از فعل «أفتى» گرفته شده است، به معنای «أفتی» و «أبان» (آشکار و روشن ساختن). «الفُتيا» و «الفَتوى» یک معنای واحد دارند و مصدر آن «الإفتاءُ» است.

Al-Fatwaa linguistically: It is from the verb ‘ ‘with the meaning of Aftii with the meaning of Abaan (to make plain/evident). Al-Futyaa and Al-Fatwaa have the same single meaning and the Masdar (infinitive or verbal noun) is Al-Iftaa’u.

الفتوی در معنای شرعی آن:

Al-Fatwaa in its Shar’a meaning:

آنچه مفتی (یعنی فقیه) درباره‌ی یک حکم شرعی، در ارتباط با واقعیتی که مورد پرسش قرار گرفته، روشن می‌کند یا توضیح می‌دهد.

It is what the Mufti (i.e. the Faqeeh) makes clear or explains in respect to a Hukm Shar’iy for the reality that is being enquired or asked about.

الله (سبحانه و تعالی) فرمود:

Allah (swt) said: