دیدگاه الشاطبی درباره المصالح
The Opinion Of Ash-shaatibiy In Respect To Al-masaalih
الف – او آنچه را که بر پایهٔ محکم و اثباتشده (اصل) استوار نبود رد کرد، و اگر بر پایهٔ استوار بنا شده بود، آنگاه آن قیاس بود (نه مصالح).
A – He rejected that which was not based on a solid (proven) basis (Asl) and if it was based upon a firm basis then it would be Al-Qiyaas (and not Al-Masaalih).
«ب – یہ قبول کیا جاتا ہے بشرطیکہ وہ شارع کے مقاصد کے مطابق ہو اور کسی ثابت شدہ اصل یا بنیاد، جیسے قرآن، سنت اور اجماع، کے مخالف نہ ہو، اور اس کے سوا (یعنی اگر ان شرائط پر پورا نہ اترے) تو قبول نہیں کیا جاتا۔»
B – It is accepted as long as it is in line with the Maqaasid of the Shaari’ and does not oppose an established basis or origin (Asl) like the Qur’aan, the Sunnah and Al-Ijmaa’, and other than that is not accepted.
ج – پذیرفتن المصالح المرسلہ (یعنی آنچه بر نصّی مستقل استوار نیست)، در صورتی که به معنای اصول ثابتشده نزدیک باشد، حتی اگر خود بر اصلی شرعی که مستقلاً قائم باشد مبتنی نباشد۔
C – The acceptance of the Masaalih Al-Mursalah (that which is not based on a text) if it is close to the meaning of the established (proven) Usool and even if it is not based upon a Shar’iy origin standing in its own right.
د – قول الغزالی: المصلحة المرسلة تُقبل إذا كانت تمثل ضرورةً قطعيةً (ضرورةً يقينيةً).
D – The statement of Al-Ghazaaliy: The Maslahah Al-Mursalah is accepted if it represents a Daroorah Qatiyah (a definite necessity).