دلالت نهی بر فساد - الواضح فی اصول الفقہ | Quran Course

دلالت نهی بر فساد - الواضح فی اصول الفقہ | Quran Course

و هیچ کس این را از او انکار نکرد، و بدین ترتیب این امر نمایانگر اجماع است.

And none denied this from him and as such it represents an Ijmaa’.

این در صورتی است که نهی، تحریم را ثابت کند. اما هنگامی که نهی، کراهت را ثابت کند، بر تصرفات و عقود (معاملات، رفتارها و قراردادها) تأثیری ندارد. زیرا تأثیر از تحریم ناشی می‌شود، چرا که تحریمِ یک رفتار یا قرارداد معاملاتی، آن را باطل یا فاسد می‌کند.

This is in the case when the Nahi establishes At-Tahreem (prohibition). When, however the Nahi establishes Al-Karaahah (dislike) then it does not impact upon the Tasarrufaat and the ‘Uqood (transactions, conducts and contracts). That is because the Ta’theer (impact) comes from the Tahreem as the Tahreem of a transactional conduct or contract makes it Baatil or Faasid.

بین «البطلان» و«الفساد» فرق وجود دارد که آن را در فصل اول، آنجا که انواع یا اقسام الحکم الوضعی را بررسی کردیم، توضیح دادیم؛ و از این رو مناسب است که به آن بازگشت داده شود.

There is a difference between the Butlaan and the Fasaad which we explained in the first chapter discussing the types or categories of the Hukm Al-Wad’iy and consequently it is advisable to refer back to it.

2 – در صورتی که نهی به امری بازگردد که بیرون از عقد یا تصرف است، آنگاه این نهی بر عقد اثری نمی‌گذارد، حتی اگر آن امر حرام باشد. این مانند تجارت در هنگام اذان نماز جمعه است؛ چنین معامله‌ای صحیح است، هرچند آن عمل حرام است، و آثارش (یعنی مالکیت قانونی و بهره‌مندی از آن) بر آن بنا می‌شود. یا مانند نمازی است که در زمین غصبی (الأرض المغصوبة) خوانده شود؛ چنین نمازی صحیح است، هرچند حرام است. نماز محسوب می‌شود و نیازی به تکرار آن نیست، اگرچه گناه از آن ناشی می‌شود و پیامد آن است.

2 – In the case where the Nahi returns back to a matter that is outside of the ‘Aqd (contract) or the Tasarruf (transaction, conduct), then the Nahi in this situation does not impact upon the ‘Aqd (contract) and even if it was Haraam. This is like trading at the time of the Adhaan of Salaat ul-Jumu’ah as the trade is Saheeh (valid), even if the act was Haraam, and its results are built upon it (i.e. of legal ownership and benefiting from it). Or it is like the Salaah performed in the usurped land (Al-Ard Al-Maghsoobah) as it is valid even though it is Haraam. It counts (is recompensed) and there is no requirement to repeat its performance although the sin results from it and is a consequence of it.