المکروہ در اصطلاح شرع:

The Makrooh in accordance to the Shar’a Istilaah (terminological definition):

این همان چیزی است که الشارع (شارع) ترک آن را به صورت طلبی غیر جازم (طلب غیر جازم) خواسته است.

It is that which the Shaari’ (Legislator) has requested leaving its perfomance by way of a non-decisive request (Talab Ghair Jaazim).

آن چیزی است که ترک کردنش بهتر یا ترجیح‌داده‌شده (یا مناسب‌تر) است از انجام دادنش. کسی که مکروه را انجام می‌دهد گناهکار نیست، و اگر آن را از روی فرمان الله ترک کند، ستوده و پاداش داده می‌شود.

It is that which leaving it is better or preferred (or more appropriate) that doing it. The one who does the Makrooh is not sinful and if he leaves it in compliance to the command of Allah he is commended and rewarded.

از جمله نمونههای مکروہ آن چیزی است که در گفتار پیامبر ﷺ آمده است:

An example of the Makrooh is that which was mentioned in the Qawl of the Messenger (saw):