دلیلِ اول: قرآنِ کریم
The First Daleel Al Qur’aan Al Kareem
تعریف القرآن:
Ta’reef (definition of) Al-Qur’aan:
این کلام اللہ است، همان سخن خداوند که معجزه است و تلاوتش عبادت محسوب می‌شود، و بر محمد ﷺ به زبان عربی، به واسطه وحی (جبرئیل)، هم در لفظ و هم در معنا نازل شد. این همان است که میان دو جلد (روی و پشت) مصحف قرار دارد و به صورت متواتر به ما رسیده است.
It is the Kalaamullah (the speech of Allah), the inimitable/miraculous, the Tilaawah (recital) of which is an act of worship, which was revealed upon Muhammad (saw) in the Arabic language by way of the Wahi (Jibreel) in Lafzh (wording) and Ma’naa (meaning), and it is what lies between the two covers (front and back) of the Mushaf that has been transmitted to us by Mutawaatir transmission.
قرآن از فعل خواندن گرفته شده است. خداوند متعال فرمود:
The Qur’aan is derived from the verb to read). Allah Ta’Aalaa said:
همانا جمع‌آوری آن و خواندنش بر عهدهٔ ماست. پس هنگامی که آن را بر تو خواندیم، از خواندنش پیروی کن (القیامة ۱۷-۱۸).
Verily, upon Us is its collection and [to make possible] its recitation. And when We have recited it to you then follow its (the Quran's) recital (Al-Qiyaamah 17- 18).
از جمله نام‌های آن: القرآن، الکتاب، الفرقان و الذکر است. و اما آنچه برخی از نام‌های قرآن شمرده‌اند، مانند المجید و العزیز، این‌ها تنها توصیفاتی برای قرآن‌اند. خداوند متعال فرموده است:
Amongst its names are: Al-Qur’aan, Al-Kitaab, Al-Furqaan and Adh Dhikr. As for what some have considered to be names of the Qur’aan like Al-Majeed and Al-‘Azeez then these only represent descriptions of the Qur’aan. Allah Ta’Aalaa said:
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ؛ بی‌گمان، این قرآنی بزرگوار است (البروج: ۲۱).
Indeed, it is a Glorious Qur’aan (Al-Burooj 21).
و به راستی که این کتابی است عزیز (سورۂ فصلت، ۴۱).
And verily it is a Mighty Book (Al-Fusillat 41).