الصحابه (As-Sahaabah) لفظی است که بر کسی اطلاق شده است که همنشینی او با پیامبر ﷺ طولانی بوده و نشستهای فراوانی با ایشان داشته که در آن پیروی از ایشان ﷺ و کسب علم از ایشان ﷺ صورت گرفته است.

As-Sahaabah is a Lafzh (wording) that has been applied to the one whose Suhbah (companionship) with the Nabi (saw) has been lengthy and his sittings with him have been many involving pursuing him and taking from him (saw).

امام حافظ در «اسناد» خود از سعید بن مُسَیَّب روایت کرده که گفت: «ما کسی را از صحابه به شمار نمی‌آوریم مگر آن‌که یک یا دو سال با رسول خدا ﷺ همنشین بوده باشد، یا با ایشان در یک یا دو غزوه شرکت کرده باشد».

Al-Imaam Al-Haafizh related in his ‘Isnaad’ from Sa’eed Ibn AlMusayyib that he said: “We do not count someone to be from the Sahaabah unless he resided with the Messenger of Allah (saw) for a year or two years and (or) went to battle (Ghazwah) with him on one or two Ghazwahs”.

المازنی در «شرح البرهان» گفته است: «وقتی می‌گوییم صحابه عادل هستند، منظورمان هر کسی نیست که پیامبر ﷺ را دیده، یا گاه‌گاهی به دیدارش رفته، یا برای منظور خاصی با او ملاقات کرده و سپس (به سرعت) رفته است. بلکه منظورمان تنها کسانی است که در کنار او ماندند، او را یاری دادند و از نوری که خداوند نازل کرده بود پیروی کردند، و آنان همان رستگارانند (مُفلِحون)».