الف – المُحَرَّمُ لِذَاتِهِ (بذاتِ خود حرام):

A – Al-Muharram Li-Dhaatihi (in itself):

این چیزی است که شارع از آغاز حرام کرده است، مانند خوردن مردار، زنا، ربا، کشتن کسی را که خداوند کشتنش را حرام کرده است مگر به حق، و خوردن ناحق مال یتیم.

This is what the Shari’ has made Haraam from the beginning like the eating of carrion, Zinaa, Ribaa, killing the person that Allah has made Haraam except when it is done by right and the unjust devouring of the wealth of the orphan.

ب – المُحرَّم لِغَيْرِه (حرام به سبب امری خارجی):

B – Al-Muharram Li-Ghairihi (due to other than it):

این همان چیزی است که در اصل مباح بوده و به سبب علتی شرعی (عِلّة شرعیة) حرام گردید.

This is what was Mubaah (permissible) in origin and was made Haraam due to an ‘Illah Shar’iyah (legal reasoning).