از دیدگاه‌های تکرار، نهی واحد، استمرار و فوریت، نهی چه چیزی را دلالت می‌کند
What The Nahi Indicates From The Angles Of Repetition, The Single Forbiddance, The Continuity And Immediacy
۱ – نهی از یک فعل همواره اقتضای ترک آن را دارد، تا زمانی که صورت آن تغییر نکرده باشد. این بدان سبب است که نهی بیانگر درخواست یا خواستِ ترک یک فعل است، و این درخواستِ ترک، همراه با معنای دلالت‌شده‌ی صیغه (مدلولِ الصیغه) ادامه دارد، مگر آنکه قرینه‌ای بیاید که آن را متوقف کند. مانند قول پیامبر ﷺ:
1 – The Nahi (forbiddance) of an action dictates refraining from it always if its form has not changed. That is because the Nahi represents the request or demand to not undertake an action and that request to leave the action continues along with the indicated meaning of the form (Madlool As-Seeghah) unless a Qareenah has come that halts that. This is like his Qawl (saw):
«من نهيتكم عن زيارة القبور، فزوروها فإنها تذكركم الآخرة» (سنن الدارقطني) Note: The text is in English, so the Persian translation of the hadith should be provided as follows: «من نهیتکم عن زیارة القبور، فزوروها فإنها تذکّرکم الآخرة» (سنن الدارقطنی)
I had forbidden you from visiting the graves. So (now) visit them so that it reminds you of your hereafter (Sunan of Ad-Daaru Qutniy).
اگر نهی از زیارت قبور نسخ نشده بود، زیارت آنها همچنان حرام باقی می‌ماند.
Had the forbiddance of visiting the graves not been abrogated, then visiting them would have remained forbidden.
۲ – نهی (بازداشتن) از یک فعل دلالت دارد که آن فعل فوراً ترک شود. همچنین دلالت دارد بر تکرار خودداری و استمرار آن در همه زمان‌ها. صحابه (رض) در زمان پیامبر ﷺ همین معنا را از نهی می‌فهمیدند؛ از این رو، هنگامی که آیه‌ای برای تحریم خمر نازل شد که با این سخن پایان می‌یافت:
2 – The Nahi (forbiddance) of the action establishes that it is left immediately. It establishes the repetition of refraining and its continuation in all times. The Sahaabah (rah) at the time of the Messenger (saw) understood that meaning for the Nahi and so when the Aayah was revealed for the Tahreem (prohibition) of Khamr which ended with the speech:
آیا شما بازنخواهید ایستاد؟ (المائدہ: ۹۱)
So will you not desist? (Al-Maa’idah 91)
آنان (صحابه) اعلام کردند: «ما خودداری کردیم» و آنچه از خمر در اختیار داشتند را در کوچه‌های مدینه ریختند.
They (the Sahaabah) declared: ‘We have refrained’ and they poured what they had of Khamr out upon the streets of Al-Madinah.
۳- اما نهیی که به سبب مانعی (مانع) مانند روزه و نماز در ارتباط با زن حایض آمده است، این نهی با زوال علتش زایل یا منتفی می‌شود. این به آن دلیل است که سبب شرعی آن چیزی است که وجود آن، وجود حکم را و عدم آن، عدم حکم را اقتضا می‌کند.
3 – As for the Nahi that has come due to a preventer (Maani’) like the fasting and prayer in relation to the menstruating woman, then this Nahi disappears or ceases upon the ceasing of its cause. That is because the Shar’iy Sabab (cause) is that which dictates from its presence, the presence (of the Hukm), and from its absence, the absence (of the Hukm).