النسخ از نظر لغوی به معنای بلند کردن و برداشتن (الرفع) و زایل کردن (الإزالة) است، مانند این گفته: «الشمس نسخت الظل» (خورشید سایه را زایل کرد) و «الریح نسخت الأثر» (باد اثر را از بین برد). همچنین ممکن است از نظر لغوی برای معنایی شبیه انتقال (النقل) به کار رود، مانند گفته‌ی ایشان: «نسختُ الكتاب» (یعنی آن را نسخه‌برداری کردم و آنچه را در یکی بود به دیگری منتقل کردم). اما نسخ بر اساس اصطلاح شرعی (الاصطلاح) به این معناست: برداشتن حکمی که با خطاب پیشین ثابت شده، به وسیله‌ی خطابی که بعد از آن آمده است.

An-Naskh linguistically means: Raising/lifting (Ar-Raf’u) and removing (Al-Izaalah). This is like the statement: ‘The Sun Nasakhat the shade’ and: ‘The wind Nasakhat the trace’. It can also be used linguistically to intend something similar to transference (Naql) like in their statement: ‘Nasakhtu Al-Kitaab’ (i.e. I copied it and transferred what was on one to the other). An-Naskh in accordance to the Shar’a terminological convention (Al Istilaah) means: The lifting of the Hukm established by a previous address by an address that is later than it.

معنای رفع (رفع) حکم: زدودن حکم به گونه‌ای که مکلَّفین (کسانی که از نظر شرعی مسئول و پاسخگو هستند) دیگر به انجام یا اجرای آن درخواست نمی‌شوند و ملزم به آن نیستند.

The meaning of lifting (Raf’u) of the Hukm: The removal of the Hukm so that the Mukallafeen (those who are legally responsible and accountable) are no longer requested or required to undertake or fulfil it.