الاستصحاب در لغت به معنای همراهی و ملازمت است. گفته می‌شود: «استصحبتُ الحالَ» یا «استصحبتُ حالةً» هنگامی که آن حالت یا وضعیت را حفظ کنی و به آن پایبند بمانی. و الاستصحاب همچنین به معنای طلب همراهی و ثابت‌قدم ماندن بر آن است.

Al-Istishaab linguistically means (to accompany/associate). It is said that you ‘Istishabta’ a condition or state (of being) if you held on to it. And Al-Istishaab is (also) the seeking of companionship and remaining firm upon it.

این همان حکمی است که با اثبات امری در زمان حال، بر پایه اثبات آن در گذشته صادر می‌شود.

It is the Hukm (judgement) by affirming a matter in the present time based upon its affirmation in the past.

در هر مسئله‌ای که وجود چیزی قطعی شده و سپس شک پیش می‌آید که آیا آن چیز دیگر موجود است یا نه، اصل این است که آن چیز همچنان باقی است. برای مثال، کسی که بر اساس این فرض ازدواج می‌کند که زن باکره بوده و سپس پس از آمیزش با او ادعا می‌کند که باکره نبوده، سخنش پذیرفته نمی‌شود مگر با بینه (دلیل یا گواه معتبر). این به آن دلیل است که اصل بر باکرگی است، زیرا این امر از زمان تولد او ثابت و مسلم شده است. بنابراین باکره بودن او تا زمان ازدواج با او همراه است (استصحاب).

In respect to every matter that was confirmed to be present and then doubt occurs in respect to it no longer being present, then the origin is that it remains (in presence). So for example, the one who marries upon the basis that the woman was a virgin and then claims after having relations with her that she was not will not be believed except by a Bayyinah (valid testimonial proof/evidence). That is because the original position is that of virginity because that was affirmed and established since the time of her birth. As such her being a virgin accompanies (Istishaab) her until the time that she marries.

مثال دیگر به کسی مربوط است که معلوم است زنده بوده، و لذا تا زمانی که دلیلی که خلاف آن را ثابت کند وجود نداشته باشد، زنده بودنش ادامه دارد حکم می‌شود.

Another example relates to the one who is known to have been alive and so is judged to be remaining alive as long as a Daleel does not exist establishing the contrary to that.

هر امری که عدم آن معلوم باشد و سپس در وجود آن شک پیش آید، اصل، استمرار حالت عدم است.

Every matter about which its non-existence is known and then doubt arises in respect to its existence, then the origin (Al-Asl) is the continuance of the condition of non-existence.

برای مثال، اگر کسی سگی را به این شرط بخرد که سگ در شکار ماهر است، و سپس ادعا کند که بعداً فهمیده که سگ آموزش ندیده بوده، سخن او پذیرفته می‌شود. این به این دلیل است که اصل بر این است که سگ از بدو تولدش برای شکار آموزش ندیده است، و از این رو عدم وجود (آموزش) به عنوان استصحاب باقی می‌ماند.

For example, if someone purchases a dog upon the basis that the dog is skilled in hunting and then claims after that that he discovered that the dog had not been trained, he is believed. That is because the Asl (origin) is that the dog has not been trained to hunt from its birth and as such the non-existence or absence remains as Istishaab.

به همین ترتیب، اگر کسی ادعا کند که با زنی ازدواج کرده است و آن زن ادعای او را انکار کند، بر مبنای استصحاب، سخن او پذیرفته نمی‌شود، تا زمانی که برای اثبات آن بیّنه (دلیل معتبر) ارائه نکند. این به آن دلیل است که اصل، عدم وجود ازدواج است.

Similarly, if a person claims that he has married a woman and she denies his claims, he is not believed, upon the basis of Istishaab, as long as he does not produce a Bayyinah (legitimate evidence) to prove that. That is because the Asl (origin) is the non-existence of the marriage.