این حدیث دارای علتی ذکر شده است که خشم است، و همین علت سبب شده که پیامبر خدا ﷺ از قضاوت کردن در حالت خشم نهی کنند.
This Hadeeth contains a mentioned ‘Illah which is anger and it is the reason that the Messenger of Allah (saw) forbade passing judgement at the time of anger.
با این حال، این ʿعلّت یعنی خشم، وصفی مُبهم است، زیرا اثر یا تأثیر خشم بر صدور حکم است، به سبب آنچه خشم از تیره‌کردن اندیشه و برهم‌زدن حال پدید می‌آورد. در نتیجه، این علّت جدید «تیره‌کردن عقل و برهم‌زدن حال» نامیده میشود و علّتی قیاسی است، و علّت‌هایی که تیره‌کردن عقل و برهم‌زدن حال را شامل می‌شوند، بر آن سنجیده می‌شوند (یعنی قیاس بر آن انجام می‌گیرد).
However, this mentioned ‘Illah (anger) is a Wasf Mufhim due to the effect or impact of anger upon passing judgement due to what anger causes in terms of clouding the thought and destabilising the condition. As a result, this new ‘Illah is called: ‘Clouding the mind and destabilising the condition’ and it represents an ‘Illah Qiyaasiyah and the ‘Illal (reasons) that include the clouding of the mind and destabilising the condition are measured upon it (i.e. Qiyaas is made).
این شامل گرسنگی نیز میشود، بنابراین این سخن که: «در حالی که گرسنه‌ای داوری مکن» در اینجا نیز صادق است، یا درد، به‌گونه‌ای که
This would include hunger for instance so that the statement: ‘Don’t pass judgment whilst you are hungry’ would apply, or pain so that the 189
«عبارت: "در حالی که در درد و رنج زیادی هستید، قضاوت نکنید" کاربرد دارد.»
statement: ‘Don’t pass judgement whilst you are in a lot of pain’ would be applicable.
سه شرط در مورد لفظ (ساختار واژگانی) مقرر شده است.
Three conditions are stipulated in regards to the Lafzh (wording)
از آنجا که علتی که از آن یک علت قیاسیه معتبر گرفته میشود:
from which it is valid for an ‘Illah Qiyaasiyah to be taken:
۱ – اینکه آن وصفی است که مشتق است و جامد نیست. مشتق (لفظ) آن است که از چیزی غیر از خودش گرفته شده است، مانند «غَضبان» (خشمگین) که از «الغَضَب» (خشم) گرفته شده است. جامد آن است که از چیزی غیر از خودش گرفته یا مشتق نشده است، مانند «الأسد» (شیر)، «البُرّ» (گندم) و «الذهب» (طلا).
1 – That it is a Wasf that is Mushtaqq and not Jaamid. The Mushtaqq (Lafzh) is that which is taken (derived) from other than it like ‘Ghadbaan’ (angry) is derived from ‘Al-Ghadab’ (anger). The Jaamid is that which is not taken or derived from other than it like ‘Al-Asad’ (lion), ‘Al-Burr’ (wheat) and ‘Adh-Dhahab’ (gold).
۲ – اینکه الوصف وصفٌ مُفهِمٌ (قابلِ فهمِ عِلّت) دالٌّ على التعليل است، یعنی وصف، توصیفی است که از آن عِلّتِ حکم دریافت میشود و بر تعلیل دلالت دارد.
2 – That the Wasf is a Wasf (description) Mufhim (open to understanding an ‘Illah) indicating Ta’leel (reasoning).
۳ – اینکه وصفِ مُفهِم همچنین به زاویهٔ استدلال راهنمایی می‌کند، مانند گرسنگی که باعث تیرگیِ فکر میشود، و مانند درد و خشم یا تشنگیِ شدید.
3 – That the Wasf Al-Mufhim also guides to the angle of reasoning like hunger causing cloudiness of thought and like the pain and anger or severe thirst.
برای مثال روایت شده که پیامبر خدا ﷺ:
So for instance it is narrated that the Messenger of Allah (saw):