بررسی صیغۀ نهی (صیغۀ نهی) در فقه اسلامی را کاوش کنید. دریابید که این صیغه چگونه به طلب ترک یک عمل (طلب الترک) راهنمایی می‌کند و دیدگاه‌های متفاوت عالمان دربارۀ معنای آن در رابطه با حکم شرعی چیست. زوایای گوناگون دلالت مرتبط با این صیغه را کشف کنید، از جمله این‌که آیا به حرام یا مکروه دلالت دارد، و این‌که آیا بر تکرار، انجام یک‌باره، یا انجام مستمر دلالت می‌کند. این تحلیل احکام شرعی، بینش‌هایی دربارۀ انواع احکام در فقه اسلامی ارائه می‌دهد، از جمله واجب (فرض)، حرام، مستحب (مندوب)، مکروه و مباح. این مطلب برای خوانندگانی که به فهم ظرایف فقه اسلامی و طبقه‌بندی اعمال بر اساس وضعیت حقوقی آن‌ها علاقه‌مندند، مناسب است.

"Explore the concept of the forbiddance form (Seeghat An-Nahi) in Islamic jurisprudence. Understand how this form guides to the request to leave or not do an action (Talab At-Tark) and the differing opinions among scholars regarding its meaning in relation to the Hukm Ash-Shar’iy (Islamic legal ruling). Discover the various angles of Dalaalah (indicative meaning) associated with this form, including whether it guides to Al-Haraam (prohibition) or Al-Makrooh (disliked), and whether it indicates repetition, singular undertaking, or continual undertaking. This analysis of Hukm Shari (Shari’ Rules) provides insights into the different types of rulings in Islamic law, such as Fard (compulsory), Haram (prohibited), Mandub (recommended), Makruh (disliked), and Mubah (permissible). Ideal for readers interested in understanding the nuances of Islamic jurisprudence and the classification of actions based on their legal status

۱ – برخی گفته‌اند که این امر بر کراہت دلالت دارد و جز آن را نشان نمی‌دهد، مگر آنکه قرینه‌ای بر آن وجود داشته باشد.

1 – Some of them said that it indicates Al-Karaahah (dislike) and does not indicate other than that unless there is a Qareenah (connotation) to indicate it.

۲ – برخی از ایشان گفته‌اند که صیغهٔ النهی دلالت بر التحریم دارد و جز برای تحریم، مگر به صورت مجازی (مجاز)، به‌کار نمی‌رود.

2 – Some of them said that the Seeghat An-Nahi indicates At-Tahreem (prohibition) and it is not used for other than the Tahreem unless it is in a metaphorical manner (Majaaz).

۳ – برخی دیگر گفته‌اند که صیغهٔ نهی جز درخواست (طلب) ترک یا انجام‌ندادن یک کار دلالتی ندارد، و این قرینه است که نهی را به ارشاد (راهنمایی و هدایت) یا یکی دیگر از معانی‌اش منصرف می‌کند.

3 – Some others said that the Seeghat An-Nahi does not indicate anything other than a Talab (request) to leave or not do an action whilst it is the Qareenah that diverts (or designates) the Nahi to Al-Irshaad (guidance/direction) or any one of its other meanings.

آخرین این نظرات به حق نزدیکتر است، زیرا صیغهٔ نهی، فرمانی را نشان میدهد که در زبان برای ترک یا انجام ندادن کاری به کار میرود، در حالی که این قرینه است که نوع طلب را معین و مشخص میکند؛ اینکه آیا برای تحریم است یا برای کراهت، یا برای ارشاد و راهنمایی، یا غیر از این موارد.

The last of these opinions is the closest to what is correct because the Seeghat An-Nahi (forbiddance form) represents the command provided in the language to indicate the leaving or not doing of the action, whilst it is the Qareenah (connotation or linking indication) that designates and specifies the kind of Talab (request) in terms of whether it is for Tahreem (prohibition) or Al-Karaahah (dislike) or Al-Irshaad (guidance/direction) or other than that.

از میان قرائن (نشانه‌ها یا علامت‌های پیوندی) که بر تحریم با صیغه‌ی نهی دلالت می‌کنند و نشان می‌دهند که درخواست ترک، طلب جازم (درخواستِ قاطع) است، موارد زیر است:

From amongst the Qaraa’in (connotations or linking indications) that indicate At-Tahreem (prohibition) with the Seeghat An-Nahi and which indicate that the Talab At-Tark (request to leave) is a Talab Jaazim (decisive request) are the following:

۱ – آن متنی که نشان می‌دهد عذابی در دنیا یا در آخرت، پیامد انجام آن عمل است. مانند فرموده‌ی خداوند (سبحانه و تعالی):

1 – The text that indicates that a punishment in the Dunyaa (life of this world) or in the Aakhirah (hereafter) is a consequence of the undertaking of the action. This is like His Qawl (swt):

بنابراین این مجازات، قرینه‌ای بر تحریم (حرام بودن) السَّرقة (دزدی) محسوب می‌شود.

The punishment therefore represents a Qareenah for the Tahreem (prohibition) of As-Saraqah (theft).

۲ – متنی که روشن می‌کند که الله تعالی آن عمل را ناپسند می‌دارد، مانند فرموده‌اش (سبحانه و تعالی):

2 – The text that makes clear that Allah Ta’Aalaa detests that action like in His Qawl (swt):

و در قول متعالی او:

And in His Qawl Ta’Aalaa:

اولین آیه شامل قرینه‌ای است که بر تحریم ازدواج با زنانی دلالت دارد که پدرانتان پیش‌تر با آنان ازدواج کرده‌اند، و دومین آیه شامل قرینه‌ای است که بر حرام بودن دروغ‌گویی و ادعاهای فریبنده (منافقانه) دلالت می‌کند.

The first Aayah contains a Qareenah for the Tahreem (prohibition) of marrying those whom your fathers have previously married whilst the second Aayah contains a Qareenah indicating to the Tahreem of lying and making deceitful (hypocritical) claims.

۳ – آنکه دلیل بیان کرده که آن عملِ حرام از کارهای شیطان است. مانند فرمانِ عزّ و جلّ:

3 – That the evidence has stated that the action being forbidden is from the works of Shaytaan. That is like His Qawl ‘Azza Wa Jalla:

بنابراین این مورد نشانگر قرینه‌ای است که به تحریم شراب، قمار، ذبح بر بت‌ها و تیرهای فال‌گیری رهنمون می‌شود.

This therefore represents the Qareenah (linking indication) guiding to the Tahreem (prohibition) of Khamr, gambling, sacrificing upon alters and divining arrows.

۴ – متنی که به لعنت خداوند بر کسی که این عمل را انجام می‌دهد راهنمایی می‌کند. روایت شده که:

4 – The text which guides to Allah having cursed the one who undertakes the action. It has been related that:

و مانند قول رسول الله ﷺ

And like the Qawl of the Messenger (saw):

(توضیح: الواصلہ وہ عورت ہے جو بالوں کا اتصال کرنے کا پیشہ کرتی ہے، اور المستوصلہ وہ ہے جو اپنے بال جुड़وانے کا کام کرواتی ہے)۔ حدیثِ اول مردوں کے عورتوں کی مشابہت اختیار کرنے اور عورتوں کے مردوں کی مشابہت اختیار کرنے کی تحریم پر رہنمائی کرتی ہے، جبکہ حدیثِ دوم بالوں کو جوڑ کر ان کی لمبائی بڑھانے کی تحریم پر رہنمائی کرتی ہے، جو جاہلیت (اسلام سے پہلے کے عرب معاشرے) میں عام رواج تھا۔ جو امر اس بات پر دلالت کرتا ہے کہ صیغۂ نہی کراہت (ناپسندیدگی) پر دلالت کرتا ہے، یعنی وہ مکروہ ہے، اور یہ کہ ترکِ فعل کا مطالبہ غیر جازم (غیر قطعی) ہے، اس میں یہ شامل ہے: ۱ – اگر نہی کسی ایسے قرینے سے متصل نہ ہو جو تحریم پر دلالت کرے، جیسے وہ قرائن جو اوپر ذکر ہوئے۔ اس کی مثال رسول اللہ ﷺ کا وہ ارشاد ہے جو آپ ﷺ نے ان لوگوں سے فرمایا جنہوں نے لہسن کھایا تھا اور ان سے بو محسوس ہوئی: "کیا میں نے تمہیں اس سبزی کے کھانے سے منع نہیں کیا تھا؟ فرشتوں کو وہ چیز تکلیف دیتی ہے جو انسان کو تکلیف دیتی ہے" (اسے ابن ماجہ نے اپنی سنن میں روایت کیا)۔ یہ حدیث مسجد جاتے وقت لہسن، پیاز اور ان جیسی چیزیں کھانے کی کراہت پر رہنمائی کرتی ہے۔

(Note: Al-Waasilah is the one who makes hair extensions by profession and the Mustawsilah is the one who has it done). The first Hadeeth guides to the Tahreem of men seeking to resemble women and women seeking to resemble men, whilst the second Hadeeth guides to the Tahreem of attaching hair to extend its length which used to be a widespread practise in Jaahilliyah (Arab society prior to Islaam). That which indicates that the Seeghat An-Nahi is indicative of Karaahah (dislike) (i.e. that it is Makrooh) and indicates that the Talab Tark ul-Fi’l (request to leave or not do the action) is Ghair Jaazim (indecisive) includes the following: 1 – If the Nahi is not connected to a Qareenah indicating to the Tahreem (prohibition) like the Qaraa’in that we mentioned above. An example of this is like the statement of the Messenger (saw) to those who ate leeks and a smell was detected from them: “Have I not already forbidden you (Nahi) from eating this plant. The Angels suffer from that which the human suffers from (i.e. its smell)” (Related by Ibn Maajah in his Sunan). This guides to the Karaahah (dislike) of eating leaks and what is similar to them like onions and garlic when going to the Masjid.

۲ – آنکه طلبِ ترک (درخواستِ ترکِ فعلی یا ترکِ کاری) با تقریر (تأیید) یا سکوتِ پیامبر ﷺ نسبت به یک عمل همراه شود. مانند این سخنِ پیامبرِ خدا ﷺ:

2 – For the Talab At-Tark (request to leave or not to do) to be combined with the Taqreer (approval) or the Sukoot (silence) of the Messenger (saw) in respect to an action. That is like the statement of the Messenger of Allah (saw):

پیامبر ﷺ از ازدواج نکردن کسی که توانگر و دارای امکانات است نهی فرموده‌اند. با این حال، این نهی جازم (قطعی) نیست، زیرا سکوت ایشان ﷺ نسبت به برخی از مسلمانان توانگری که می‌دانستند ازدواج نکرده‌اند، این را نشان می‌دهد. بنابراین، توانگری که ازدواج نمی‌کند، مکروه است.

The Messenger (saw) has forbidden not getting married for the one who is wealthy and has the means. However, this Nahi (forbiddance) is not Jaazim due to the indication of his silence in respect to some of the wealthy Muslims whom he (saw) knew had not got married. Consequently, the wealthy person not getting married is Makrooh (disliked).