۸ – التأدیب (تنبیه و سرزنش) مانند قول خداوند متعال:
8 – At-Ta’deeb (chastisement) like in His Qawl Ta’Aalaa:
النّهی (الممنوعیت)
An-nahi (the Forbiddance)
معنای «النهی»:
The meaning of An-Nahi:
النَّهْی طلبُ ترکِ الفعلِ عَلَى سبیلِ الاستعلاءِ (بمعنی أنَّه صادرٌ من جهةٍ عالیةٍ). وصیغةُ النَّهیِ فی اللغةِ العربیةِ: «لا تَفْعَلْ» أو «لا یَفْعَلْ»، کما وردَ فی قولِه تعالى: نهی طلبِ ترکِ کاری است که از روی برتری و بالادستی صادر شود (یعنی از جانب مقامی بالاتر). و صیغهٔ نهی در زبان عربی «لا تَفْعَلْ» یا «لا یَفْعَلْ» است، چنانکه در کلام خداوند متعال آمده است:
The Nahi is the Talab (request) to leave or to not do the action ‘Alaa Sabeel Al-Isti’laa’i (upon the sense or basis that it has come from a higher authority). The Seeghat un-Nahi (form of forbiddance) in the Arabic language is: Laa Taf’al or Laa Yaf’al) like has come in his Qawl (swt):
ربا (سود) را مخورید (مصرف نکنید) (آل عمران ۱۳۰).
Do not eat (consume/devour) Ribaa (usury) (Aali ‘Imraan 130).
و این مانند فرموده‌ی پیامبر ﷺ است: «اگر بند میان انگشتان کفش پاره شود، نباید با تنها یک کفش راه برود (لا یمشی) تا آنکه بند کفش دیگر را هم درست کند» (صحیح مسلم).
And it is like the statement of the Messenger of Allah (saw): “If the strap between the toes of the sandal breaks then he (the person) should not walk (Laa Yamshi) with only one sandal until he has fixed the strap of the other” (Saheeh Muslim).
همان‌گونه که صیغۀ امر دارای معانی متعددی است، صیغۀ نهی نیز تعدادی معانی دارد که از جمله آن‌ها این‌هاست:
Just as the Seeghat ul-Amr (command form) has many meanings the Seeghat un-Nahi (form of forbiddance) also has a number of meanings which include:
۱ – «التحریم» (بازداشتن/حرام کردن)، و این همان چیزی است که در قول خداوند متعال آمده است
1 – At-Tahreem (prohibition) and that is like has come in the Qawl of Allah Ta’Aalaa
و لا يغتب بعضكم بعضاً Note: the Qur'an verse is given in Arabic inside braces in the rules; since the input is a verse reference followed by its text in English, the Persian rendering is: {و تجسس نکنید و یکدیگر را غیبت نکنید}
And do not spy on or backbite each other (Al-Hujuraat 12).
۲ – الکراهۃ (ناپسندیدگی)، مانند قول رسول الله ﷺ:
2 – Al-Karaahah (dislike) like in the statement of the Messenger of Allah (saw):
لا تأذنوا لمن لم يبدأ بالسلام (البيهقي).
Do not give permission to the one who does not initiate with the Salaam (Al-Baihaqi).
۳ – التحقیر (خوار شمردن، کوچک شمردن) و نمونهٔ آن، سخنِ خداوند متعال است:
3 – At-Tahqeer (disdain, disparagement) and an example of this is His Qawl Ta’Aalaa:
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ
And do not extend your eyes in longing for the things We have given for enjoyment to various groups of them (TaHa 131).
۴ – توضیح «عاقبہ» (پیامد)، و نمونهٔ آن این قول خداوند (سبحانه و تعالی) است:
4 – Explanation of the ‘Aaqibah (consequence) and an example of this is His Qawl (swt):
هرگز مپندارید که خداوند از آنچه ستمکاران انجام می‌دهند غافل است. (ابراهیم، ۴۲)
And never think that Allah is unheedful of what the wrongdoers (oppressors) do (Ibraheem 42).
۵ – الدعاء (دعا کردن) مانند فرموده‌ی او (سبحانه و تعالی):
5 – Ad-Du’aa (supplication) like in His Qawl (swt):
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (یونس: ۸۵)
Our Lord, make us not [objects of] trial for the oppressors (Younus 85).
۶ – الإرشاد (راهنمایی/هدایت)، مانند سخن خداوند تعالیٰ:
6 – Al-Irshaad (guidance/direction) like in His speech Ta’Aalaa:
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از چیزهایی مپرسید که اگر برای شما آشکار شوند، شما را ناراحت میکنند.
O you who have believed, do not ask about things which, if they are shown to you, will distress you (Al-Maa’idah 101).
۷ – التَّيْئِيس (ناامیدی) مانند این قول خداوند (سبحانه و تعالی):
7 – At-Ta’yees (despair/hopelessness) like in His Qawl (swt):
به آنان گفته خواهد شد (در آخرت): «ای کافران، امروز عذر نیاورید! شما فقط در برابر آنچه انجام می‌دادید جزا داده می‌شوید» (التحریم ۷).
It will be said in the Hereafter) O you who disbelieve, make no excuses this Day! You are being requited only for what you used to do (At-Tahreem 7).
و {با بخشیدن، فزون‌تر طلب مکن} (المدثر: ۶).
And do not confer favour seeking to acquire more (Al-Mudaththir 6).
تمام این معانی، صیغهٔ نهی (شکلِ بازداشتن) را ثابت میکنند، که نشان میدهد صیغهٔ نهی در معانی متعددی به کار میرود. این بدان سبب است که نهی در حقیقت به درخواستِ ترک کردن یا انجام ندادنِ چیزی مربوط است، اما بر تحریم (ممنوعیت)، یا ارشاد (راهنمایی و هدایت)، یا کراهت (ناپسندی)، یا هر چیز دیگری، جز از راهِ قرینه، دلالت نمیکند.
All of these meanings establish the Seeghat un-Nahi (form of forbiddance) which indicates that the Seeghat un-Nahi is utilised in a number of meanings. That is because the Nahi relates in reality to the request to leave or to not do something, however it does not indicate At-Tahreem (prohibition) or Al-Irshaad (guidance/direction) or Al-Karaahah (dislike) or anything else except by way of a Qaree