Dalaalat ul-‘Ibaarah is de Dalaalah (indicatie) van de Lafzh op een betekenis die onmiddellijk wordt begrepen uit de vorm ervan (Seeghah), of deze betekenis nu oorspronkelijk of in het vervolg de bedoeling is van de Siyaaq (context/omkadering).

The Dalaalt ul-‘Ibaarah is the Dalaalah (indication) of the Lafzh upon a meaning that is immediately understood from its same form (Seeghah) whether this meaning is what has been intended by its Siyaaq (context/framing) in origin or in following.

Het is daarom elke betekenis die uit de Lafzh zelf wordt begrepen en de exacte betekenis van de tekst vertegenwoordigt. Deze betekenis wordt direct uit de Alfaazh (woorderingen) begrepen zonder de inspanning van onderzoek of reflectie (dat wil zeggen zonder zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad)) of deze wordt begrepen na een kleine reflectie, en dit is de betekenis die de tekst dienovereenkomstig vaststelt. Deze oorspronkelijke of daaropvolgende betekenis wordt Dalaalat ul-Ibaarah genoemd, aangezien het wordt begrepen uit de ‘Ibaarah (uitdrukking) van de Nass (tekst).

It is therefore every meaning that is understood from the Lafzh itself and represents the exact meaning of the text. This meaning is understood from the Alfaazh (wordings) directly without the exertion of examination or reflection (i.e. without Ijtihaad) or it is understood after a little reflection and this is the meaning that the text establishes accordingly. This original or following meaning is called the Dalaalat ul-Ibaarah as it is understood from the ‘Ibaarah (expression) of the Nass (text).

Voorbeeld:

Example:

Allah (SWT) zei:

Allah (swt) said:

En Hij Ta’Aalaa zei:

And He Ta’Aalaa said:

En de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

And the Messenger of Allah (saw) said:

Deze drie teksten geven door hun ‘Ibaarah (uitdrukking), oftewel door hun letterlijke bewoordingen (Alfaazh), de volgende betekenissen aan:

These three texts indicate by their ‘Ibaarah (expression) i.e. by its very wordings (Alfaazh), the following meanings:

- Het verbod op het doden van een menselijk leven, behalve met (wettig) recht.

- The prohibition of killing the human life except by (legal) right.

- Het verzoek om het gebed (Salah) en de armenbelasting (Zakah) te verrichten.

- The request to undertake the Salaah and the Zakaah.

- De moord op de andere (of laatste) kalief.

- The killing of the other (or latter) Khalifah.

De Alfaazh (woorderingen) van de Nusoos (teksten) kunnen duiden op meer dan één betekenis, zoals in het voorbeeld:

The Alfaazh (wordings) of the Nusoos (text) can be indicative of more than one meaning like in the example:

Er kunnen twee betekenissen uit deze tekst worden begrepen:

Two meanings are understood from this text:

A – De oorspronkelijk bedoelde betekenis uit de tekst, en dat is de ontkenning van de gelijkenis tussen handel en de woeker (Riba), als antwoord op de uitspraak van de afgodendienaars (Mushrik) die zeiden:

A – The originally intended meaning from the text and that is the negation of (making) resemblance between the trade and the Ribaa’ in response to the statement of the Mushrikeen who had said:

B – De betekenis die volgt, is dat de handel toegestaan (Halal) is en de woeker (Riba) verboden (Haram) is.

B – The meaning that follows and that is the trade being Halaal and the Ribaa being Haraam.

En een voorbeeld uit de spraak van de Boodschapper ﷺ:

And an example from the speech of the Messenger (saw):

Deze overlevering (Hadith) met haar Alfaazh duidt op twee betekenissen:

This Hadeeth with its Alfaazh is indicative of two meanings:

A – De oorspronkelijk bedoelde betekenis, namelijk de verplichting dat er slechts één enkele kalief moet zijn voor de moslims alleen.

A – The originally intended meaning which is the obligation of there being one single Khalifah for the Muslims alone.

B – De betekenis die volgt, en dat is de verplichting om de andere kalief te doden die het gezag betwist met de eerste kalief.

B – The meaning that follows and that is the obligation to kill the other Khalifah who disputes the rule with the first Khalifah.