Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Secondly: Al-mushkil
Its definition:
De Mushkil is de Lafzh waarvan de Dalaalah (implicatie) niet duidelijk is met betrekking tot de betekenis die ermee wordt bedoeld. Het vertegenwoordigt een gebrek aan duidelijkheid die voortvloeit uit de Seeghah (vorm) of de Usloob (stijl), en deze betekenis kan niet worden begrepen of vastgesteld zonder zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).
The Mushkil is the Lafzh which its Dalaalah (implication) is not clear in respect to the meaning that is intended from it. It represents a lack of clarity arising from the Seeghah (form) or the Usloob (style) and this meaning cannot be comprehended or ascertained without Ijtihaad.
De Mushkil is daarom minder duidelijk dan de Khafiy, omdat de Lafzh van de Khafiy duidelijk is in zijn Dalaalah (implicatie), terwijl de Lafzh van de Mushkil niet duidelijk is in zijn Dalaalah.
The Mushkil is therefore more obscure that the Khafiy because the Lafzh of the Khafiy is clear in Dalaalah (implication), whilst the Lafzh of the Mushkil is not clear in its Dalaalah.
Voorbeeld:
Example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
Gescheiden vrouwen blijven in de wachtperiode gedurende drie perioden (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
Divorced women remain in waiting for three periods (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
De Qur’u is een Mushtarak Lafzh (een woordelijke uitdrukking die meer dan één betekenis heeft) en daarom is de betekenis ervan onduidelijk. Onder de Arabieren duidt het op twee (mogelijke) betekenissen: At-Tuhr (reinheid) en Al-Haid (menstruatie). Dat wil zeggen, terwijl het bekend is dat de Shaari’ (de Wetgever) één van de twee bedoelde en niet de andere, omdat het noodzakelijk is dat er één rechtsregel (Hukm) is voor één Mas’alah. Tegelijkertijd is het de plicht van de moslim om naar deze rechtsregel (Hukm) te zoeken en deze te kennen via zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).
The Qur’u is a Mushtarak Lafzh (a worded expression that holds more than one meaning) and hence its meaning is unclear. Amongst the Arabs it indicates two (possible) meanings: At-Tuhr (purity) and Al-Haid (menstruation). That is whilst it is known that the Shaari’ (Legislator) intended one of them and not the other because it is necessary for there to be one Hukm for one Mas’alah. At the same time, it is the duty of the Muslim to search for this Hukm and know it via Ijtihaad.
Dus de Lafzh ‘Qur’un’ is een Lafzh Mushtarak die twee betekenissen aangeeft: reinheid en menstruatie, en als gevolg van het gebruik van deze Lafzh in de Ayah is er een Ishkaal (een moeilijk of problematisch vraagstuk) ontstaan. Deze tekst wordt daarom als Mushkil (problematisch) beschouwd.
So the Lafzh ‘Qur’un’ is a Lafzh Mushtarak indicating two meanings: Purity and menstruation and as a result of the usage of this Lafzh in the Aayah an Ishkaal (a difficult or problematic issue) has arisen. This text has therefore been considered to be Mushkil (problematic).
Ik zal nu een beeld schetsen van de Ijtihaadaat van de Fuqahaa met betrekking tot het voorrang geven van de ene van de twee betekenissen boven de andere door middel van Qaraa’in (connotaties) en Adillah (bewijzen) die de zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) het meest waarschijnlijk of doorslaggevend vond om te weerspiegelen wat de Shaari’ (Wetgever) bedoelde.
I will now present a picture of the Ijtihaadaat of the Fuqahaa in regards to outweighing one of the two meanings over the other by way of Qaraa’in (connotations) and Adillah (evidences) that the Mujtahid found most probable or preponderant to reflect what the Shaari’ (Legislator) intended.
A – De mening van de Hanafiyah dat de bedoelde betekenis van ‘Al-Qur’u’ ‘Al-Haid’ (menstruatie) is:
A – The opinion of the Hanafiyah that the intended meaning of ‘Al-Qur’u’ is ‘Al-Haid’ (menstruation):
Zij baseerden hun deductie op het volgende: Dat Allah Ta’Aalaa de I’tidaad of ‘Iddah (wachttijd) in maanden heeft ingesteld in het geval waarin de wachttijd op basis van de Haid (menstruatie) niet mogelijk is. Dat geeft aan dat de Haid (menstruatie) de Asl (oorsprong) is met betrekking tot de wachttijd, zoals vermeld in de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
They based their deduction upon the following: That Allah Ta’Aalaa made I’tidaad or ‘Iddah (period of waiting) by months in the case where the period of waiting by the Haid (menstruation) is not possible. That indicates that the Haid (menstruation) is the Asl (origin) in respect to the waiting period as was mentioned in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
En degenen onder jullie die geen verwachting meer hebben van menstruatie - indien jullie twijfelen, dan is hun periode drie maanden (At-Talaaq 4)
And those who no longer expect menstruation among your women - if you doubt, then their period is three months (At-Talaaq 4)
De Hikmah (wijsheid) van de wetgeving van de I’tidaad (wachttijd) is om te weten dat de baarmoeder vrij is en dat er geen sprake is van zwangerschap. Datgene wat dit duidelijk maakt, is de Haid (menstruatie) en niet de Tuhr (reinheid).
The Hikmah (wisdom) of the legislation of the I’tidaad (waiting period) is to know that the womb is free and that there is no pregnancy. What makes that evident is the Haid (menstruation) and not the Tuhr (purity).
B – De mening van de Ash-Shaafi’iyah dat de bedoelde betekenis van ‘Al-Qur’u’ ‘At-Tuhr’ is (de periode van reinheid tussen de menstruaties), waarvan de afleiding gebaseerd was op het volgende:
B – The opinion of Ash-Shaafi’iyah that the intended meaning of ‘Al-Qur’u’ is ‘At-Tuhr’ (period of purity in between menstruation) the deduction of which was based upon the following:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
Wanneer jullie [moslims] vrouwen scheiden, scheid hen dan voor [het begin van] hun wachtperiode (At-Talaaq 1).
When you [Muslims] divorce women, divorce them for [the commencement of] their waiting period (At-Talaaq 1).
Dit betekent: Scheid hen voor het begin van hun ‘Iddah, en dit terwijl het bekend is dat de legitieme of wettelijke Talaaq (scheiding) plaatsvindt in de staat van Tuhr (reinheid) en niet in de staat of conditie van Haid (menstruatie). Bijgevolg werd de naam ‘Iddah (wachttijd) gegeven voor de (periode van) Tuhr (reinheid). En zij zeiden dat de Lafzh (formulering) ‘Thalaathah’ (drie) in Zijn Qawl (SWT):
This means: Divorce them for the commencement of their ‘Iddah and this is whilst it is known that the legitimate or legal Talaaq (divorce) occurs in the state of Tuhr (purity) and not the state or condition of Haid (menstruation). Consequently, the name of ‘Iddah (waiting period) was provided for the (period of) Tuhr (purity). And they said that the Lafzh (wording) ‘Thalaathah’ (three) in His Qawl (swt):
Gedeserte vrouwen blijven in de wachtperiode gedurende drie perioden (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
Divorced women remain in waiting for three periods (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
Dat de Lafzh in de vrouwelijke vorm (Mu’annath) kwam, terwijl het in de Arabische taal bekend is dat wanneer het getal vrouwelijk is, dan hetgeen geteld wordt (Al-Ma’dood) mannelijk (Mudhakkar) is en niet vrouwelijk. Wat er dus mee bedoeld wordt, zijn drie ‘At’hur’ (d.w.z. drie Tuhrs), wat betekent dat de Qur’u At-Tuhr (periode van reinheid) is en niet Al-Haid (periode van menstruatie). Een ander voorbeeld:
That the Lafzh came in the feminine form (Mu’annath) whilst it is known in the Arabic language that if the number is feminine then the thing or matter being numbered (Al-Ma’dood) is masculine (Mudhakkar) and not feminine. What is intended therefore is three ‘At’hur’ (i.e. three Tuhrs) meaning that the Qur’u is At-Tuhr (period of purity) and not Al-Haid (period of menstruation). Another example:
En als jullie hen scheiden voordat jullie hen hebben aangeraakt en jullie hebben reeds een bruidsschat voor hen vastgesteld, geef dan de helft van wat jullie hebben vastgesteld – tenzij zij afstand doen van hun recht of degene in wiens hand het huwelijkscontract is, afstand doet ervan (Al-Baqarah 237).
And if you divorce them before you have touched them and you have already specified for them an obligation, then [give] half of what you specified - unless they forego the right or the one in whose hand is the marriage contract foregoes it (Al-Baqarah 237).
Het ‘Ishkaal (problematische punt van moeilijkheid) ligt hier niet in één enkel Lafzh (woordelijk uitdrukking), maar bevindt zich eerder in de Usloob (stijl). Wie wordt er dus bedoeld met de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
The ‘Ishkaal (problematic matter of difficulty) here does not lie in one single Lafzh (worded expression) but it is rather within the Usloob (style). So who is it that is intended by the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Of degene in wiens hand het huwelijkscontract is, er afstand van doet.
Or the one in whose hand is the marriage contract foregoes it
Is het de echtgenoot of is het de Wali (voogd)? De Hanafiyah menen dat het naar de echtgenoot verwijst, omdat dit de betekenis is die in overeenstemming is met de Usloob (stijl) en hij (de echtgenoot) de bezitter is van de knoop of het huwelijkscontract dat is voltooid door het huwelijkscontract. De Maalikiyah zeiden echter dat degene in wiens hand de knoop van het huwelijk is, de ‘Wali’ is, met de overweging dat zij Qaasirah (jong) is. Dat is echter een verre interpretatie.
Is it the husband or it is the Wali (guardian)? The Hanafiyah viewed that it refers to the husband because it is the meaning that is in agreement with the Usloob (style) and he (the husband) is the possessor of the knot or contract of marriage that was completed by the contract of the marriage. Al-Maalikiyah however said that the one in whose hand is the knot of the marriage is the ‘Wali’ with the consideration that she is Qaasirah (young). That however is a distant interpretation.
The Hukm of the Mushkil:
De tekst wordt niet geïmplementeerd of toegepast totdat de Maqsood (bedoelde betekenis) van de tekst bekend is via Al-Ijtihaad Al-Mu’tabar (dat wil zeggen, een geldig en erkend proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad)).
The text is not implemented or applied until after the Maqsood (intended meaning) from the text is known by way of Al-Ijtihaad Al-Mu’tabar (i.e. valid and recognised process of Ijtihaad).