Het afleiden van de Ahkaam Ash-Shar’iyah uit de Qur’aan Al-Kareem en de Sunnah An-Nabawiyah rust op kennis van de Arabische taal, kennis van de categorieën ervan (disciplines) en de Dalaalaat (implicaties en aanwijzingen) ervan. Dat is omdat de Qur’aan en de overlevering (Hadith) in de Arabische taal zijn gekomen. De Qur’aan is in zijn geheel Arabisch en er is geen woord in dat niet Arabisch is. Dat is vastgesteld door de Qat’iy (definitieve) tekst van de Qur’aan. Allah (SWT) zei:

Deducing the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the Qur’aan Al-Kareem and the Sunnah An-Nabawiyah rests upon knowledge of the Arabic language, knowledge of its categories (disciplines) and its Dalaalaat (implications and indications). That is because the Qur’aan and the Hadeeth have come in the Arabic language. The Qur’aan is Arabic in its entirety and there is no word in it which is not Arabic. That has been established by the Qat’iy (definite) text of the Qur’aan. Allah (swt) said:

En:

And:

En Allah Ta’Aalaa zei:

And Allah Ta’Aalaa said:

Wat betreft de Koran die Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) uit andere talen bevat, deze Alfaazh zijn gearabiseerd en werden door de Arabieren gebruikt vóór de openbaring van de Koran. Deze omvatten woorden zoals: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطas onder anderen. Deze Alfaazh en woorden die daarop lijken, werden Arabisch nadat de Arabieren ze hadden gearabiseerd, dat wil zeggen nadat ze deze hadden gevormd in overeenstemming met de werking van de Arabische taal en haar letters. Ze werden vervolgens gebruikt door sommige van hun dichters vóór de openbaring van de Koran Al-Kareem. Bijvoorbeeld Tarfah Bin Al-‘Abd gebruikte het woord ‘Qirtaas’ (القرطاس) om zijn paard te beschrijven in een versregel, waarbij het woord van Griekse oorsprong is ‘Kuartees’, met de betekenis van papier of bladen.

As for the Qur’aan containing Alfaazh (worded expressions) from other languages, then these Alfaazh have been arabized and they were used by the Arabs before the descent of the Qur’aan. These include words like: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس amongst others These Alfaazh and those similar to them became Arabic after the Arabs arabized them i.e. after they framed them in accordance to the workings of the Arabic language and its letters. They were then used by some of their poets before the revelation of the Qur’aan Al-Kareem. For example Tarfah Bin Al-‘Abd used the word ‘Qirtaas’ (القرطاس (to describe his horse in a line of poetry in the case where the word is of Greek orgin ‘Kuartees’ with the meaning of paper or leaves.

Het is daarom essentieel dat de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) enkele studies bevat die betrekking hebben op de Arabische taal en haar categorieën of disciplines, en met name met betrekking tot datgene wat direct verband houdt met de Istinbaat (deductie) van de Ahkaam Ash-Shar’iyah uit de teksten van de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah). Wat betreft de overige gebieden van de Arabische studie die uitgebreid, diepgaand en in grote detail op het onderwerp ingaan, dan vallen deze onder de verantwoordelijkheid en het specialisme van de taalgeleerden, zoals de geleerden (Ulama) van An-Nahw (grammatica) en Al-Balaaghah (welsprekendheid/metaforisch gebruik), naast de rechtsgeleerden (Faqih) van de taal.

It is therefore essential for Usool ul-Fiqh to include within it some of the studies related to the Arabic language and its categories or disciplines and particularly in regards to that which is directly related to the Istinbaat (deduction) of the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the texts of the Kitaab and the Sunnah. As for the remainder of the areas of Arabic study that go into the subject at length, in depth and great detail, then these are the remit and area of speciality of the scholars of language like the ‘Ulamaa of An-Nahw (grammar) and Al-Balaaghah (eloquence/metaphorical usage) in addition to the Fuqahaa’ of the language.