De Aqsaam (categorieën) van het verplicht (Wajib) met betrekking tot de overweging van hun evaluatie of niet-evaluatie met betrekking tot de omvang of hoeveelheid
The Aqsaam (categories) Of The Waajib In Respect To The Consideration Of Their Evaluation Or Non-evaluation In Respect To Amount Or Quantity
1 – Wajib Muhaddad Al-Miqdaar (de verplichting waarbij de hoeveelheid of het aantal is bepaald):
1 – Waajib Muhaddad Al-Miqdaar (the obligation where its quantity or amount is defined):
Dit verwijst naar de Shaari’ die een bepaald bedrag of hoeveelheid heeft vastgesteld met betrekking tot het ondernemen van de Wajib (verplicht), zoals de armenbelasting (Zakah) en het aantal Raka’aat in de verplichte gebeden. De verantwoordelijkheid van de Mukallaf wordt met betrekking tot deze Wajib (verplicht) niet vrijgesteld, behalve door het ondernemen en uitvoeren ervan op de wijze die de Shaari’ heeft gedefinieerd en gespecificeerd, en volgens de hoeveelheid of het bedrag dat ervoor is vastgesteld.
This refers to the Shaari’ having specified a defined amount or quantity related to the undertaking of the Waajib like the Zakaat and the number of Raka’aat in the obligatory prayers. The responsibility of the Mukallaf is not freed in respect to this Waajib except by undertaking and performing it upon the form that the Shaari’ has defined and specified and by the quantity or amount that has been specified for it.
2 – Wajib Ghair Muhaddad Al-Miqdaar (de verplichting waarvan de hoeveelheid of omvang niet is gespecificeerd):
2 – Waajib Ghair Muhaddad Al-Miqdaar (the obligation the amount or quantity of which is not specified):
Dit verwijst naar wat de Shaari’ (Wetgever) niet heeft gedefinieerd en waarvan Hij de hoeveelheid niet heeft gespecificeerd. Dit is vergelijkbaar met het uitgeven in de weg van Allah of de verplichte Nafaqah (onderhoud) aan de echtgenote en de kinderen. Dat komt omdat de Shaari’ de specificatie van de hoeveelheid ervan heeft overgelaten aan wat de spender kan dragen en in overeenstemming met wat gebruikelijk is onder de mensen.
This refers to what the Shaari’ (Legislator) has not defined and specified its amount. This is like spending in the way of Allah or the obligatory Nafaqah (spending) upon the wife and the children. That is because the Shaari’ left the specification of its amount to what the spender is capable of and in accordance to what is customary amongst the people.