A – Al-Muharram Li-Dhaatihi (in zichzelf):

A – Al-Muharram Li-Dhaatihi (in itself):

Dit is wat de Shari’a vanaf het begin verboden (Haram) heeft gemaakt, zoals het eten van kadavers, Zinaa, woeker (Riba), het doden van de persoon die Allah verboden (Haram) heeft gemaakt, behalve wanneer het met recht wordt gedaan, en het onrechtmatige verkwisten van het vermogen van de wees.

This is what the Shari’ has made Haraam from the beginning like the eating of carrion, Zinaa, Ribaa, killing the person that Allah has made Haraam except when it is done by right and the unjust devouring of the wealth of the orphan.

B – Al-Muharram Li-Ghairihi (vanwege iets anders dan het zelf):

B – Al-Muharram Li-Ghairihi (due to other than it):

Dit was in de oorsprong toegestaan (Mubah) en werd verboden (Haram) vanwege een Shar'iyah grondreden (Illah).

This is what was Mubaah (permissible) in origin and was made Haraam due to an ‘Illah Shar’iyah (legal reasoning).

Dit is vergelijkbaar met handelen tijdens de oproep tot het gebed (Salah) van de Jumu’ah-gebed. Dat komt omdat handelen in de basis toegestaan (Mubah) is, maar de Shaari’ (Wetgever) het heeft verboden op het moment van de oproep tot het Jumu’ah-gebed vanwege de grondreden (Illah) dat het afleidt van het verrichten van het Jumu’ah-gebed (Salah). Als gevolg hiervan kunnen er twee verschillen zijn tussen de Muharram Li-Dhaatihi en de Muharram Li-Ghairihi. Dit zijn:

This is like trading during the call to the prayer of Salaat ul-Jumu’ah. That is because trading in origin is Mubaah but the Shaari’ (Legislator) has prohibited it at the time of the call to the Jumu’ah prayer due to the ‘Illah (reason) of its distraction from the performance of Salaat ul-Jumu’ah. There can be two differences as a consequence of this between the Muharram Li-Dhaatihi and the Muharram Li-Ghairihi. They are:

1 – Als de Muharram Li-Dhaatihi (op zichzelf), zoals de Maitah (aangeslagen dood vlees) of Khamr (bedwelmende middelen), de context was van een contract tussen twee contracterende partijen, dan zou het contract Baatil (ongeldig) zijn. Dat komt omdat hetgeen op zichzelf verboden is, een Rukn (pijler) vertegenwoordigt van de Arkaan (pijlers) van het contract, en in een dergelijk geval wordt erover gecontracteerd bij de koop of verkoop, wat het contract als gevolg daarvan ongeldig (Baatil) maakt.

1 – If the Muharram Li-Dhaatihi (in itself) like the Maitah (carrion/non-slaughtered dead meat) or Khamr (intoxicating substance) was the context of a contract between two contracting parties then the contract would be Baatil (invalid). That is because the thing that is prohibited in itself represents a pillar (Rukn) from the pillars (Arkaan) of the contract and in such a case it is being contracted upon in the buying or selling, making the contract invalid (Baatil) as a result.

Als het echter verboden was vanwege iets anders dan dat (Muharram Li-Ghairihi), dan zou het contract niet ongeldig (Baatil) zijn. Dus bijvoorbeeld het contract, wat de handel betekent, op het tijdstip van het vrijdaggebed (Jumu’ah) is een toegestane (Mubah) aangelegenheid die wordt aangegaan, in tegenstelling tot de mening van de Haanabilah en de Zhaahiriyah. Er zijn gevolgen die daar vervolgens op worden gebouwd, zoals de overdracht van eigendom van de verkoper naar de koper en zoals de betaling (en ontvangst) van de prijs. De persoon die dit heeft gedaan is echter zondig, omdat hij een handeling heeft verricht die de Shaari’ op een beslissende wijze heeft verboden op het tijdstip van het vrijdaggebed (Jumu’ah Salah).

If, however it was prohibited due to other than it (Muharram Li-Ghairihi) the contract would not then be invalidated (Baatil). So for instance the contract, meaning the trade, at the time of Jumu’ah prayer is a Mubaah matter which is contracted in contrast to the view of the Haanabilah and the Zhaahiriyah. There are effects that are consequently built upon that like the transfer of ownership from the seller to the buyer and like the payment (and receipt) of the price. However, the one who has done this is sinful because he has undertaken an action that the Shaari’ has forbidden in a decisive manner at the time of the Jumu’ah Salaah.

2 – Het verboden (Al-Muharram) is op zichzelf niet toegestaan, behalve voor degene die gedwongen wordt (Al-Mudtarr) met het oogpunt van het behoud van zijn leven wanneer hij de dood vreest; dit omvat de toestemming om kadavers (Al-Maitah) te eten of woorden van ongeloof (Kufr) te uiten, die zijn toegestaan op het moment van dringende noodzaak.

2 – The Muharram in itself is not permitted except to the one compelled (Al-Mudtarr) for the purpose of preserving his life when he fears death and this includes the permission to eat carrion (Al-Maitah) or uttering words of Kufr which are permitted at the time of urgent compelling necessity.

Wat betreft de Muharram Li Ghairihi (verboden vanwege een andere reden), dan kan dit toegestaan worden (dat wil zeggen, voorzien van een Rukhsah). Dit is vergelijkbaar met de toestemming voor een arts om de ‘Awrah van een vreemde vrouw te bekijken met het oog op het diagnosticeren van de ziekte en het voorschrijven van de juiste behandeling.

As for the Muharram Li Ghairihi (prohibited due to other than it) then it can be permitted (i.e. provided with a Rukhsah). This is like the permissibility of the doctor to look at the ‘Awrah of the foreign woman for the purpose of diagnosing the illness and prescribing the correct course of treatment.