De Af’aal (handelingen) van de Boodschapper ﷺ zijn van vier soorten:

The Af’aal (actions) of the Messenger (saw) are of four types:

1 – Al-Af’aal Al-Jibilliyah (handelingen van de natuurlijke aanleg): Dit zijn de handelingen die voortkomen uit de natuurlijke aanleg van de mens (dat wil zeggen zijn Khalqah: hoe hij van nature dingen doet), zoals staan, zitten, eten, drinken, lopen en dergelijke. Er bestaat geen verschil of onenigheid met betrekking tot het feit dat deze voor hem (Peace be upon him) en voor zijn moslimgemeenschap (Ummah) toegestaan (Mubah) zijn, en daarom vallen zij niet binnen het gebied van Takleef (juridische verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid). Het is daarom niet verplicht om de Boodschapper (Peace be upon him) te volgen in de wijze waarop hij deze handelingen verrichtte.

1 – Al-Af’aal Al-Jibilliyah (actions of natural disposition): These are the actions that are from the natural disposition of the human being (i.e. his Khalqah: how he naturally does things) which he undertakes like standing, sitting, eating, drinking, walking and what is similar. There is no difference or disagreement in respect to these being Mubaah for him (saw) and for his Ummah and as such they do not fall within the area of Takleef (legal responsibility and accountability). It is therefore not obligatory to follow the Messenger (saw) in his manner of how he undertook these actions.

2 – De handelingen waarvan is bevestigd of vastgesteld dat ze specifiek voor hem (Peace be upon him) zijn. Dit is bijvoorbeeld het voortzetten van het vasten zonder voedsel te consumeren voor de Suhoor en de Iftaar, of het combineren van negen echtgenotes in het huwelijk (tegelijkertijd). Het is voor ons niet toegestaan om met hem (Peace be upon him) deel te nemen aan deze handelingen, aangezien is vastgesteld dat dit zaken zijn die specifiek voor hem zijn volgens de Qur’aan en de consensus (Ijma’). Bijgevolg is het niet toegestaan hem na te bootsen in dit soort handelingen.

2 – The actions that have been confirmed or established to be specific to him (saw). This is like the continuation of fasting without consuming food for the Suhoor and the Iftaar or like combining nine wives in marriage (at the same time). It is not permissible for us to share or participate along with him (saw) in these actions as they have been established to be from those matters which are specific to him by the Qur’aan and the Ijmaa’. Consequently, it is not permitted to emulate him in these types of actions.

3 – De handelingen die een uitleg vormen van een Mujmal (onuitgebreide of ambivalente) Nass (tekst) uit de Qur'aan, vertegenwoordigen wetgeving voor ons en stellen de Hukm voor ons vast. De Hukm (rechtsregel) van de handeling die van hem (peace be upon him) kwam in dit geval en deze situatie, is hetzelfde als de Hukm die de handeling uitlegt met betrekking tot verplichting (Wujoob), aanbeveling (Nadb) of toelaatbaarheid (Ibaahah). Dit is vergelijkbaar met zijn handelingen met betrekking tot de uitvoering van de hadj, aangezien hun Hukm dezelfde Hukm is als de vers (Ayah):

3 – The actions which are an explanation of a Mujmal (undetailed or ambivalent) Nass (text) of the Qur’aan represents legislation for us and establishes the Hukm for us. The Hukm (ruling) of the action that came from him (saw) in this case and situation is the same as the Hukm that the action is explaining in respect to obligation (Wujoob), recommendation (Nadb) or permissibility (Ibaahah). This is like his actions related to the performance of the Hajj as their Hukm is the same Hukm as the Aayah:

En de rechtsregel (Hukm) is Wujoob (verplichting) en dit blijft van kracht zolang er geen Qareenah (connotatie) is die het wegneemt van de Wujoob (verplichting).

And the Hukm is Wujoob (obligation) and this remains as long as there is no Qareenah (connotation) that takes it away from the Wujoob (obligation).

4 – De handelingen die verbonden zijn aan datgene wat aangeeft dat zij bedoeld zijn om dichter bij Allah Ta’Aalaa te komen (Al-Qurbah). Handelingen manifesteren in hen ofwel de intentie of het doel van Qurbah (het zoeken van nabijheid tot Allah), of zij manifesteren dat niet. Indien de intentie van Qurbah tot Allah wordt gemanifesteerd, zoals het vasten op de dag van ‘Aashooraa’, dan valt het onder de categorie van de aanbevolen (Mandub), waarvoor de persoon wordt beloond als hij het uitvoert en niet wordt gestraft als hij het nalaat. Indien de intentie van Qurbah echter niet wordt gemanifesteerd, zoals bij het kiezen van een specifieke locatie of positie voor een strijd, dan valt het onder de categorie van de toegestane (Mubah).

4 – The actions that are connected to that which indicates that they are for drawing close to Allah Ta’Aalaa (Al-Qurbah). Actions either manifest within them the intention or purpose of Qurbah (seeking nearness to Allah) or do not manifest that. If the intention of Qurbah to Allah is manifested like the fasting of the day of ‘Aashooraa’ then it falls under the category of the Mandoob which the person is rewarded for undertaking and is not punished for leaving. If, however the intention of Qurbah is not manifested like in the choosing of a particular site or position for battle then it enters the category of the Mubaah (permissibility).