De geleerden (Ulama) die de 'Urf hebben aanvaard, stelden: 'De 'Urf kan Saheeh (correct) zijn en het kan Faasid (corrupt) zijn. De Saheeh is datgene wat niet ingaat tegen de Shar’a, terwijl de Faasid datgene is wat ingaat tegen de Shar’a. De Faasid zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat sommige families eraan gewend zijn om samen te zwemmen in zwembaden terwijl mannen en vrouwen gemengd zijn, of dat vrouwen hun huizen verlaten zonder de Shar’i kleding, of zoals mannen en vrouwen die samen dansen in een enkele cirkel tijdens bruiloften of Eid-vieringen. De 'Urf As-Saheeh, die niet in strijd is met de Shar’a, is door sommige van de geleerden (Ulama) beschouwd als een bewijs (Daleel) dat de rechtsgeleerde (Faqih) of zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) gebruikt als een gids om tot de Ahkaam (rechtsregels) van sommige realiteiten te komen waarvoor geen tekst bestaat. Het vertegenwoordigt daarom, naar hun mening, een Masdar (bron) van de Masaadir (bronnen) van wetgeving, zoals Al-Qiyaas en Al-Ijmaa'. Sommigen van hen hebben het beschouwd als een bewijs (Daleel) dat wordt gebruikt om te leiden naar het begrijpen van de bedoeling van de Shar’iyah teksten en van de bewoordingen (Alfaazh) van contractpartijen.