Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
The Types Of Al-mahkoom Feehi From The Angle Of The Direction That It Is Attributed To
De handeling van de Mukallaf met betrekking tot de verbinding met het Haqq (recht) van Allah en het recht van de ‘Ibaad (dienaren/mensen) wordt verdeeld in vier categorieën:
The action of the Mukallaf in respect to its connection to the Haqq (right) of Allah and to the right of the ‘Ibaad (servants/people) is divided into four categories:
1 – Haqq of Allah:
Dit is de handeling waarop een algemeen voordeel/goed is gebouwd, en om deze reden wordt het toegeschreven aan de Heer der werelden vanwege de omvattendheid van het voordeel ervan.
This is the action upon which a general benefit/good is built and for this reason it is attributed to the Lord of the worlds due to the comprehensiveness of its benefit.
Het is niet toegestaan om dit recht te ontnemen en het is niet juist voor iemand om er afstand van te doen (eroverheen te compromitteren) of ertegen in te gaan. Deze soorten Huqooq (rechten) omvatten:
It is not permitted to remove this right and it is not right for anyone to give it up (compromise in respect to it) or go against it. These types of Huqooq (rights) include:
- De ‘Ibaadaat (handelingen van aanbidding (Ibadah)): Zoals het gebed (Salah), de armenbelasting (Zakah), het vasten (Sawm), de hadj, Al-Jihaad, het voortdragen van de oproep tot de islam (Da’wah), Sadaqat ul-Fitr en de armenbelasting (Zakah) over wat wordt verbouwd op het ‘Ushri-land.
- The ‘Ibaadaat (acts of worship): Like the Salaah, Zakaah, Siyaam, Hajj, Al-Jihaad, carrying the Da’wah, Sadaqat ul-Fitr and the Zakaah upon the what is cultivated upon the ‘Ushri land.
- Al-Kharaaj: Dit vertegenwoordigt de belastingen op de Kharaajiyah-gronden, en dit zijn de gronden die met geweld zijn veroverd en in handen zijn gelaten van de niet-moslim eigenaren. Er is ook de hoofdelijke belasting (Jizyah) die wordt geheven van de niet-moslim onderdanen (Ri’aayaa) van de Islamitische staat.
- Al-Kharaaj: This represents the taxes upon the Kharaajiyah lands and these are the lands which were opened up by force and were left in the hands of its non-Muslim owners. There is also the Jizyah that is taken from the non-Muslim subjects (Ri’aayaa) of the Islamic State.
- Al-Kaffaaraat (vergoedingen) in al hun vormen, zoals de Kaffaarah voor het verbreken van een eed gezworen in de naam van Allah, onder andere soorten. Er is ook de Khumus van de Ghanaa’im (het vijfde deel van de oorlogsbuit) en het vijfde deel van de Rikaaz. Dit is een schat die onder de grond begraven is en degene die deze vindt, moet een vijfde van de waarde ervan aan de Staat geven om toe te voegen aan de inkomsten van de Bait ul-Maal (schatkist). - De uitvoering van de straffen die zijn gespecificeerd en vastgesteld door de Shar’a; dit zijn de Hudud, zoals de Hadd van Zinaa, de Hadd van Saraqah (diefstal), de Hadd van het drinken van alcohol en de Hadd van degene die de weg blokkeert om te stelen (wegrover) … De Boodschapper van Allah (peace be upon him) zei:
- Al-Kaffaaraat (expiations) in all of their forms like the Kaffaarah of breaking the oath sworn in Allah’s name amongst other types. There is also the Khumus of the Ghanaa’im (fifth of the war booty) and the fifth of the Rikaaz. This is treasure buried under the ground and the one who finds it must give a fifth of its value to the State to be added to the revenues of the Bait ul-Maal (treasury). - Establishment of the punishments that have been specified and set by the Shar’a and these are the Hudood like the Hadd of Zinaa, the Hadd of Saraqah (theft), the Hadd of drinking alcohol and the Hadd of the one who blocks the road to steal (highway robber) … The Messenger of Allah (saw) said:
Zij die voor hen kwamen, werden inderdaad vernietigd, omdat wanneer een edelman onder hen stal, hij werd vrijgelaten, en wanneer een zwak persoon onder hen stal, zij zijn hand afhakten. Bij Degene in wiens hand mijn ziel is, als het Faatimah, de dochter van Muhammad (die gestolen had) was geweest, dan had ik haar hand afgehakt (Ref: Tayseer Al-Wusool Ilaa Jaami’i il-Usool Min Hadeeth Ar-Rasool Vol 2, p 14).
Those who came before were indeed destroyed because when a nobleman stole amongst them he was let go and when a weak person stole amongst them they cut his hand. By the one in whose hand is my soul, had it been Faatimah the daughter of Muhammad (who had stolen) I would have cut off her hand (Ref: Tayseer Al-Wusool Ilaa Jaami’i il-Usool Min Hadeeth Ar-Rasool Vol 2, p 14).
2 – Haqq ul-‘Abd (the right of the servant/person):
Dit is de handeling die een specifiek belang (Maslahah) voor het individu in zich draagt. Dit is vergelijkbaar met het voldoen van een schuld of bloedgeld, het garanderen van een beschadigd of kapot voorwerp en geschenken. Indien de 'Abd wenst, kan dit type recht worden opgegeven of laten varen, en indien hij wil, kan hij het vervullen, omdat de Shaari' de mens het recht heeft gegeven om zich naar eigen wens vrij te gedragen binnen de grenzen van de Ahkaam Ash-Shar’iy.
This is the action that has within it a specific Maslahah (interest/benefit) for the individual. This is like the settling of the debt or blood money, guaranteeing the damaged or broken item and gifts. If the ‘Abd (servant/person) wishes, this type of right can be dropped or let go and if he wills he can fulfil it because the Shaari’ has given the human the right to conduct himself freely in his right as he wishes within the remits of the Ahkaam Ash-Shar’iy.
3 – Dat waarin het Haqq van Allah en het Haqq van de ‘Abd samenkomen, terwijl het Haqq van Allah overheerst. Voorbeeld: de vastgestelde straf (Hudud) van Al-Qadhf (valse beschuldiging van onzedelijkheid tegen de eer van een vrouw), aangezien deze een afschrikmiddel voor criminelen bevat en de eer van de mensen beschermt. Deze straf valt onder datgene wat behoort tot de Huqooq (rechten) van Allah.
3 – That in which the Haqq of Allah and the Haqq of the ‘Abd come together whilst the Haqq of Allah dominates. Example: The Hadd of Al-Qadhf (slanderous accusation against a woman’s honour) as it contains within it a deterrent for criminals and the preservation of the peoples’ honours. This punishment falls under that which is from the Huqooq (rights) of Allah.
Vanuit een ander oogpunt bestaat er bij de uitvoering van deze straf een Maslahah Khaassah (specifiek belang) voor degene die is bevedeld, aangezien het de naam en integriteit zuivert en de vlek of schande afwendt. Daarom omvat deze straf ook een recht voor de ‘Abd en een Maslahah voor hem of haar.
From another angle, in the occurrence of this punishment there exists a Maslahah Khaassah (specific benefit or interest) for the one who has been slandered as it clears the name, integrity and repels the taint or dishonour. Therefore, this punishment also includes a right for the ‘Abd and a Maslahah for him or her.
Ondanks het feit dat het Haqq van Allah dominant is, en om die reden het niet toegestaan is voor degene die beschuldigd of belasterd is (Al-Maqdhoof) om de straf voor de Qaadhif (lasteraar) te laten vervallen, en dat is omdat het Haqq van Allah niet vervalt als gevolg van de wens van de dienaar dat het wordt laten vallen.
Despite that the Haqq of Allah is dominant and for that reason it is not permissible for the one who has been accused or slandered (Al-Maqdhoof) to drop the punishment from the Qaadhif (slanderer) and that is because the Haqq of Allah does not fall as a result of the servant’s wish for it to be dropped.
4 – Dat waarin het Haqq van Allah en het Haqq van de ‘Abd samenkomen, terwijl het Haqq van de ‘Abd (dienaar) overheerst. Voorbeeld: Al-Qisaas (wet van vergelding) tegen de opzettelijke of bewuste moordenaar. Binnen de Qisaas bestaat leven en een veiligheid voor het leven van de mensen en het behoud van die veiligheid. Dit is dan representatief voor de Maslahah Al-‘Aammah (het algemene belang (Maslahah)) waarin het Haqq van Allah wordt weerspiegeld.
4 – That in which the Haqq of Allah and the Haqq of the ‘Abd come together whilst the Haqq of the ‘Abd (servant) dominates. Example: Al-Qisaas (law of retribution) against the intentional or deliberate killer. Within the Qisaas there exists life and a security for the life of the people and the preservation of that security. This then is representative of the Maslahah Al-‘Aammah (the general interest and benefit) which the Haqq of Allah is reflected in.
Al-Qisaas geneest, vanuit een ander perspectief, de harten van de familie van degene die is gedood en neemt hun woede en haat jegens de dader weg. Vanuit dit oogpunt vertegenwoordigt het een Haqq (recht) van de ‘Abd (dienaar/persoon). De Shaari’ (Wetgever) heeft echter de Waliy (voogd) van het gedode persoon het recht gegeven om de dader te vergeven of om het ontvangen van bloedgeld voldoende te vinden. Dit geeft aan dat de Haqq van de ‘Abd dominanter is met betrekking tot de regeling van Al-Qisaas.
Al-Qisaas, from another angle, heals the hearts of the family of the one who was killed and removes their anger and hatred towards the killer. From this angle it represents a Haqq (right) of the ‘Abd (servant/person). However, the Shaari’ (Legislator) has provided the Waliy (guardian) of the killed person the right to pardon the killer or to find the receipt of blood money sufficient. This indicates that that the Haqq of the ‘Abd is more dominant in respect to the ruling of Al-Qisaas.
Additional follow-on comment
De door mensen gemaakte wetten die op de moslims werden toegepast in de afwezigheid van de Islamitische Staat, volgden een pad dat haaks stond op het bovenstaande. Zo maakten zij Al-Qisaas (vergelding) van de moordenaar tot een recht dat toebehoort aan de samenleving, waarbij de zaak van de moordenaar werd gedelegeerd aan de heerser. Als hij dat wilde, zou hij hem doden, en als hij dat wilde, zou hij hem vergeven, zonder dat er enige rekening werd gehouden met de Waliy van het slachtoffer met betrekking tot het wel of niet vergeven van de moordenaar. De door mensen gemaakte wet maakte de straf voor Az-Zinaa ook tot een privaat Haqq (recht), waardoor Zinaa volgens deze wetten niet als een misdaad wordt beschouwd, tenzij het door dwang of geweld gebeurde, waarna de straf daarvoor van het private recht zou zijn. De claim wordt niet ingediend, behalve door haar echtgenoot, en hij heeft het recht om de procedures ervan te stoppen. Als er vervolgens een vonnis tegen haar wordt uitgesproken, heeft hij het recht om de uitvoering van de uitspraak te stoppen of te voorkomen.
The man-made laws that were applied over the Muslims in the absence of the Islamic State followed a path opposing what was mentioned above. So they made Al-Qisaas (retaliatory punishment) of the killer a right belonging to the society and the affair of the killer was delegated to the ruler. If he wished, he would kill him and if he wished he would pardon him without any consideration being given to the Waliy of the killed person, in respect to him pardoning the killer or not pardoning him. The man-made law also made the punishment of Az-Zinaa a private Haqq (right) and so the Zinaa in accordance to these laws is not considered to be a crime unless it was by way of compulsion or force and then the punishment in respect to it would be from the private right. The claim is not raised except from her husband and he has the right to stop its procedures. Then if judgment is passed against her, he has the right to stop or prevent the implementation of the ruling.
Er is daarom een grote kloof en een verschil tussen de rechtsregel (Hukm) van Allah en de rechtsregel (Hukm) van mensen.
There is therefore a wide gap and difference between the Hukm of Allah and the Hukm of people