Ash-Shaafi’iy stichtte de 'ilm van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) en dit werd goed ontvangen door de geleerden (Ulama) en rechtsgeleerden (Faqih), die hem volgden door middel van onderzoek en studie. Zij voegden er zaken aan toe en herziene een aantal kwesties daarbinnen totdat het een 'ilm werd die samenhangend, duidelijk en onderscheidend in haar kenmerken was, vanwege de stevige fundering die Al-Imaam Ash-Shaafi’iy solide had gelegd voor deze nobele kennis.

Ash-Shaafi’iy founded the ‘Ilm of Usool ul-Fiqh and this was received (well) by the ‘Ulamaa and Fuqahaa, who followed him, through examination and study. So they added to it and revised a number of issues within it until it became an ‘Ilm that was coherent, clear and distinguished in its features, due to the firm foundation that Al-Imaam Ash-Shaafi’iy laid down solidly for this noble knowledge.

Ash-Shaafi’iy bereikte het punt van voltooiing met betrekking tot de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) niet, en daarom kwamen anderen om het bouwwerk dat hij had begonnen te voltooien. Er waren onder hen degenen die hem volgden door middel van uitleg en verdieping, er waren ook degenen die kwamen door nieuwe principes toe te voegen, terwijl anderen kwamen om hem te bekritiseren en van hem te verschillen met betrekking tot sommige van de Qawaa’id (principes).

Ash-Shaafi’iy did not reach the point of completion in respect to Usool ul-Fiqh and so others came to complete the building that he had begun. There were from amongst them those who followed him providing explanation and elaboration, there were also those who came adding new principles whilst others came critiquing and disagreeing with him in respect to some of the Qawaa’id (principles).

Deze studiegebieden na Ash-Shafi’i waren beperkt tot specifieke onderwerpen binnen de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) en zij hielden zich niet bezig met de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) als geheel. Zij waren beperkt tot onderwerpen met betrekking tot uitleg, aanvulling en meningsverschillen.

These areas of study after Ash-Shafi’iy were restricted to specific subjects in Usool ul-Fiqh and they did not deal with Usool ul-Fiqh as a whole. They were restricted to subjects in respect to explanation, addition and disagreement.

De meest prominente uitlegwerken (Shurooh) van de Risaalah van Ash-Shaafi’i in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) waren:

The most prominent explanations (Shurooh) of Ash-Shaafi’iy’s Risaalah in Usool ul-Fiqh were:

1) De Sharh (uitleg) van Abu Bakr Muhammad As-Seerfiy, die overleed in het jaar 330 AH, en deze werd ‘Dalaa’il Al-I’laam’ genoemd.

1) The Sharh (explanation) of Abu Bakr Muhammad As-Seerfiy who passed away in the year 330 AH and it was called: ‘Dalaa’il Al-I’laam’.

2) De Sharh van Muhammad Al-Qaffaal Ash-Shaashii, die overleed in het jaar 365 AH.

2) The Sharh of Muhammad Al-Qaffaal Ash-Shaashii who passed away in the year 365 AH.

3) De Sharh van Abu Muhammad Abdullah ibn Yousuf Al-Juwainiy, die overleed in het jaar 438 AH.

3) The Sharh of Abu Muhammad Abdullah ibn Yousuf Al-Juwainiy who passed away in the year 438 AH.

Onder de vroegste van hen die schreven over de Masaa’il (kwesties) van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) na Ash-Shaafi’iy waren:

From the earliest of those who wrote in Masaa’il (issues) of Usool ul-Fiqh after Ash-Shaafi’iy were:

1) Al-Imaam Ahmad Bin Hanbal in zijn boek: ‘Taa’at Ar-Rasool’, het boek: ‘An-Naasikh Wa-l-Mansookh’ en het boek: ‘Al-‘Ilal’.

1) Al-Imaam Ahmad Bin Hanbal in his book: ‘Taa’at Ar-Rasool’, the book: ‘An-Naasikh Wa-l-Mansookh’ and the book: ‘Al-‘Ilal’.

2) Daawud Azh-Zhaahiriy in het boek: ‘Ibtaal Al-Qiyaas’ en het boek: ‘Al-Khusoos Wa-l-‘Umoom’ onder anderen. Het grootste deel van wat hij schreef was een kritiek op de Usool van Ash-Shaafi’iy.

2) Daawud Azh-Zhaahiriy in the book: ‘Ibtaal Al-Qiyaas’ and the book: ‘Al-Khusoos Wa-l-‘Umoom’ amongst others. Most of what he wrote was a critique of the Usool of Ash-Shaafi’iy.

3) Muhammad At-Tirmidhi, die overleed in het jaar 255, in het boek: ‘Ithbaat Al-‘Ilal Ash-Shar’iyah’.

3) Muhammad At-Tirmidhi who passed away in the year 255 in the book: ‘Ithbaat Al-‘Ilal Ash-Shar’iyah’.

De meeste van deze boeken zijn verloren gegaan en het is voor ons duidelijk uit hun koppen en titels dat zij beperkt waren tot het behandelen van kwesties van meningsverschil of verschil; ofwel ter ondersteuning van Ash-Shaafi’i en als weerlegging van degenen die met hem in onenigheid waren, ofwel om de rechtsschool (Madhhab) van de schrijver vast te leggen en als weerlegging in oppositie tegen de rechtsschool (Madhhab) van Ash-Shaafi’i.

Most of these books were lost and it is clear to us from their headings and titles that they were restricted to dealing with issues of disagreement or difference; either in support of Ash-Shaafi’iy and as a rebuttal to those who disagreed with him, or they were to establish the Madh’hab of the writer and as a rebuttal in opposition to the Madh’hab of Ash-Shaafi’iy.