Als de Mukallaf de Hukm At-Takleefiy onderneemt of vervult, waarbij hij al zijn Arkaan (zuilen) en Shuroot (voorwaarden) vervult, dan heeft de Shaari’ (Wetgever) geoordeeld over de Sihhah (dat het geldig is). Gebouwd op de Sihhah zijn de effecten van de handeling in de Dunyaa (het leven van deze wereld) of in het hiernamaals (Akhirah) of in beide. Bijgevolg vertegenwoordigt de Sihhah (geldigheid) de overeenstemming of conformiteit met het gebod van de Shaari’ (Wetgever).

If the Mukallaf undertakes or fulfils the Hukm At-Takleefiy, fulfilling all of its Arkaan (pillars) and Shuroot (conditions), the Shaari’ (Legislator) has judged upon its Sihhah (i.e. that it is valid). Built upon the Sihhah there are effects of the action in the Dunyaa (life of this world) or in the Aakhirah (hereafter) or in both. Consequently, the Sihhah (validity) represents the agreement or conformity to the command of the Shaari’ (Legislator).

Dus, wanneer we zeggen dat het gebed (Salah) Saheeh (geldig) is, bedoelen we dat het wordt geteld, de verantwoordelijkheid heeft weggenomen en de noodzaak om Qadaa’ voor het gebed (Salah) te verrichten (d.w.z. het inhalen) heeft weggenomen. In hetzelfde opzicht geldt dat als een handel wordt vervuld en aan al zijn Arkaan en Shuroot voldoet, deze Saheeh (geldig) zou zijn. We zouden zeggen dat de handel Saheeh (geldig) is met de betekenis dat daarop gebaseerd effecten in de Dunyaa zouden optreden, zoals de overdracht van het recht om voordeel te trekken uit en gebruik te maken van de handelswaar aan de koper, en de overdracht van de prijs aan de verkoper via geld of schuld.

So, when we say that the Salaah is Saheeh (valid) we mean that it is counted, has relieved the responsibility and the need to perform Qadaa’ for it (i.e. make it up). Similarly, if the trade fulfilled and met all of its Arkaan and Shuroot it would be Saheeh (valid). We would say that the trade is Saheeh (valid) with the meaning that based upon that there would be effects in the Dunyaa, like the transfer of the right to benefit and utilise the commodity being passed to the buyer and the transfer of the price to the seller through money or debt.

Met betrekking tot het gebed (Salah) zeggen wij dat het Saheeh is, wat betekent dat het in overeenstemming is met het gebod van de Shaari’, terwijl de beloning wordt gehoopt voor de uitvoering ervan in het hiernamaals. En wij zeggen dat de handel Saheeh is, wat betekent dat het in overeenstemming is met het gebod van de Shaari’ en dat de effecten in dit leven erop zijn gebouwd, terwijl de beloning ook wordt gehoopt op basis van de intentie om te voldoen aan het gebod van Allah Ta’Aalaa.

In respect to the Salaah we say that it is Saheeh with the meaning that it is in agreement to the command of the Shaari’ whilst reward is hoped for from the performance in the hereafter. And we say that the trade is Saheeh with the meaning that it is in agreement or in accordance to the command of the Shaari’ and effects in this life are built upon it whilst reward is also hoped for based upon the intention being to comply to the command of Allah Ta’Aalaa.

Al-Butlaan is de niet-overeenstemming of niet-conformiteit met het gebod van de Shaari’ en wat hiermee wordt bedoeld, is dat de gevolgen van de handeling niet merkbaar zijn in de Dunyaa, terwijl er daarvoor een straf is in het hiernamaals (Akhirah). Dit is de handeling die niet voldoet aan of haar Arkaan of Shuroot vervult.

Al-Butlaan is the non-agreement or non-conformity to the command of the Shaari’ and what is intended by this is that the effects of the action are not consequential in the Dunyaa whilst there is punishment upon it in the Aakhirah. This is the action that does not meet or fulfil its Arkaan or Shuroot.

Dus als een Rukn (zuil) uit de Arkaan van het gebed (Salah) wordt nagelaten, zoals de Rukoo’, dan is het gebed (Salah) Baatil (ongeldig). En als een Shart uit de Shuroot, zoals de kleine wassing (Wudu), zou worden nagelaten, dan zou het Baatil zijn. Het zou daarom niet tellen, de verantwoordelijkheid niet opheffen of de noodzaak voor het verrichten van Qadaa’ wegnemen.

So if a Rukn (pillar) from the Arkaan of Salaah is left like the Rukoo’ then the Salaah is Baatil (invalid). And if a Shart from amongst its Shuroot like Wudoo’ was to be left it would be Baatil. It would therefore not count, relieve the responsibility or the need for performing Qadaa’.

Als een Rukn van de Arkaan van de handel of transactie werd achtergelaten, zoals de ‘Iejaab’ (het aanbod) bijvoorbeeld, dan zou de handel Baatil zijn en zou deze niet tot stand zijn gekomen, en zouden eventuele gevolgen in de Dunyaa daar niet uit voortvloeien; en als daarop gebouwd zou worden, dan zou dat (eveneens) Baatil zijn (bijv. degene die het bezit heeft verkregen, kan er niet geldig voordeel uit halen en elke handeling die ermee wordt verricht, zou Baatil zijn).

If a Rukn from the Arkaan of the trade or transaction was left like the ‘Iejaab’ (offer) for example, then the trade would be Baatil and it would not be contracted and any effects in the Dunyaa will not be consequential from it and if they were to be built upon it they would be Baatil (as well) (e.g. the one who has taken possession cannot validly benefit from it and any action undertaken with it would be Baatil).

De Sihhah (geldigheid) met betrekking tot de Mu’aamalaat (transacties) betekent de toelaatbaarheid om voordeel te trekken, terwijl Al-Butlaan (ongeldigheid) met betrekking tot de Mu’aamalaat de verbodsbepaling op het verkrijgen van voordeel betekent. Dit is terwijl de straf in de Dunyaa en het hiernamaals (Akhirah) als gevolg hiervan is gebaseerd op deze Hurmah (verbod). Dus wie bezit verkrijgt van rijkdom of eigendom via een ongeldig ‘Aqd (contract), dan is die eigendom verboden (Haram) en degene die dat heeft gedaan, verdient de straf in het hiernamaals (Akhirah).

The Sihhah (validity) in respect to the Mu’aamalaat (transactions) means the permissibility to benefit whilst Al-Butlaan (invalidity) in respect to the Mu’aamalaat means the prohibition of benefiting. This is whilst punishment in the Dunyaa and the Aakhirah is consequentially built upon this Hurmah (prohibition). So whoever takes possession of wealth or property through an invalid ‘Aqd (contract) then that property is Haraam and the one who has done that is deserving of the punishment in the hereafter.

Sommige geleerden (Ulama) beschouwden Al-Butlaan en Al-Fasaad als twee termen met dezelfde betekenis, maar de realiteit is dat de Fasaad verschilt van de Butlaan. Dat komt doordat de Butlaan de niet-overeenstemming met het gebod van de Shaari’ vertegenwoordigt met betrekking tot de Asl (oorsprong) van de zaak, wat betekent dat de Asl (oorsprong) verboden is door de Shar’a. Dat is zoals Al-Khamr of de verkoop van Malaaqeeh, wat is wat zich in de buiken van levende wezens bevindt met betrekking tot bevruchting. Dit vertegenwoordigt daarom de niet-overeenstemming of niet-conformiteit met het gebod van de Shaari’ in termen van de afwezigheid van een Rukn uit de Arkaan van het contract of de afwezigheid van een Shart uit de Shuroot, wat de Asl (oorsprong) van de handeling of het contract schendt, zoals de voorwaarde van kleine wassing (Wudu) met betrekking tot het gebed (Salah).

Some of the ‘Ulamaa considered Al-Butlaan and Al-Fasaad as two terms with the same meaning however the reality is that the Fasaad differs from the Butlaan. That is because the Butlaan represents the non-agreement to the command of the Shaari’ in respect to the Asl (origin) of the matter i.e. its Asl (origin) is forbidden by the Shar’a. That is like Al-Khamr or the sale of Malaaqeeh which is what is found in the bellies of living creatures related to impregnation. This therefore represents the non-agreement or non-conformity with the command of the Shaari’ in terms of the absence of a Rukn from the Arkaan of the contract or the absence of a Shart from the Shuroot violating the origin (Asl) of the action or contract, like the condition of Wudoo’ in respect to the Salaah.

Wat betreft de Fasaad, dan is het in relatie tot de Asl (oorsprong) in overeenstemming met het gebod van de Shaari’, maar het bevat een Wasf (beschrijving) die niet van de Asl van de handeling of het contract is en die in strijd is met het gebod van de Wetgever. Dit zou vergelijkbaar zijn met het huwelijkscontract waarin de Mahr (bruidsschat) niet is gespecificeerd, aangezien dit het Faasid zou maken maar niet Baatil. De Fasaad (corruptie) zou dan worden weggenomen door de specificatie van de Mahr. De Fasaad in relatie tot het contract vertegenwoordigt een gebrek dat mogelijk is om aan te vullen, zodat het contract Saheeh kan worden, terwijl de Butlaan in relatie tot het contract een nieuw contract noodzakelijk maakt dat voldoet aan de vereiste en noodzakelijke zuilen en voorwaarden. Al-Fasaad in relatie tot de ‘Ibadah (aanbidding) is niet voorstelbaar, aangezien de ‘Ibadah (aanbidding) ofwel Saheeh ofwel Baatil (geldig of ongeldig) is. Dat komt doordat degene die de voorwaarden en zuilen ervan opvolgt, ontdekt dat deze allemaal verbonden en gerelateerd zijn aan de Asl (oorsprong) (van de handeling). Zo is de Tahaarah (het in een gezuiverde staat zijn) een Shart voor het gebed (Salah), en als dit niet wordt vervuld, dan zou de handeling nietig en ongeldig (Baatil) zijn. In hetzelfde opzicht is de Sujood (prostratie) een Rukn van het gebed (Salah), en als dit niet plaatsvindt, dan zou het gebed (Salah) Baatil zijn.