1 – De rechtsschool (Madhhab) Al-Mu’tazilah en een groep onder de Ja’fariyah:
1 – Madh’hab Al-Mu’tazilah and a group from among the Ja’fariyah:
Zij waren van mening dat er een intrinsieke Husn (goedheid/schoonheid) en Qubh (slechtheid/lelijkheid) bestaat binnen handelingen en zaken, en dat het menselijk ‘Aql (verstand) in staat is om de Husn en Qubh te waarnemen met betrekking tot zaken en handelingen. Zij stelden vast dat wat het ‘Aql als Hasan beschouwt, Hasan is bij Allah, en dat de mens de handeling moet verrichten die gepaard gaat met lof en beloning. Op dezelfde wijze, wat het ‘Aql (verstand) als Qabeeh beschouwt, is Qabeeh bij Allah, en is het van de mens vereist dit achter te laten, terwijl de handeling gepaard gaat met verwijt en straf.
They viewed that there exists an intrinsic Husn (good/prettiness) and Qubh (bad/ugliness) within the actions and things, and that the human ‘Aql (mind) is capable of perceiving the Husn and Qubh in respect to the things and actions. They determined that what the ‘Aql saw as being Hasan is Hasan with Allah and that the human should do the action which is accompanied by commendation and reward. Similarly, what the ‘Aql (mind) views to be Qabeeh then it is Qabeeh with Allah and it is required of the human to leave it whilst the action is accompanied by blameworthiness and punishment.
Op die basis komen de Ahkaam Ash-Shar’a naar hun mening overeen of in overeenstemming met wat het verstand begrijpt met betrekking tot het Husn of Qubh van de handelingen en zaken. Dus met betrekking tot wat het verstand als Husn waarneemt, is de Shar’a gekomen met het verzoeken om dit uit te voeren, en wat het verstand als Qubh waarneemt, is de Shar’a gekomen met het verzoeken om dit achter te laten. Zij bouwden daarop het begrip dat de mens Mukallaf is vóór het zenden van de Boodschappers naar hen of voordat de oproep tot de islam (Da’wah) hen had bereikt, en dat is omdat zijn ‘Aql het Husn en Qubh van de handelingen en zaken waarneemt en begrijpt.
Upon that basis the Ahkaam Ash-Shar’a in their view comes in agreement or conformity to what the mind comprehends in respect to the Husn or Qubh of the actions and things. So in respect to what the mind perceives to be Husn, the Shar’a came requesting it to be undertaken and what the mind perceives to be Qubh, the Shar’a has come requesting for it to be left. They then built upon that the understanding that the human is Mukallaf before the sending of the Messengers to them or before the Da’wah had reached them, and that is because his ‘Aql perceives and comprehends the Husn and Qubh of the actions and things.
2 – De Madhhab Al-Ash’ariyah, de volgelingen van Abu-l-Hasan Ash’ariy en de Fuqahaa’ die met hem instemden en die worden beschouwd als de vertegenwoordigers van de meerderheid van de geleerden van Usool.
2 – Madh’hab Al-Ash’ariyah, the follows of Abu-l-Hasan Ash’ariy and the Fuqahaa’ who agreed with him and are considered to represent the majority of the scholars of Usool.
Zij waren van mening dat handelingen en zaken geen intrinsieke Husn of Qubh bezitten. Daarom is het Hasan datgene wat de Shar’a heeft gevraagd om te worden uitgevoerd, en het Qabeeh is datgene wat de Shar’a heeft gevraagd om te worden nagelaten of waarvan men zich moet onthouden. Bijgevolg zijn zowel de Husn als de Qubh islamitisch (Shar’i) (d.w.z. bepaald door de Shar’a en niet door het ‘Aql).
They viewed that the actions and things do not have an intrinsic Husn or Qubh present within them. Therefore, the Hasan is that which the Shar’a has requested to be undertaken and the Qabeeh is that which the Shar’a has come requesting to be left or refrained from. Consequently, the Husn and Qubh are both Shar’iy (i.e. determined by the Shar’a and not the ‘Aql).
Hierop bouwden zij het begrip dat de mens niet Mukallaf is vóór de verzending van de Boodschappers of voordat de oproep tot de islam (Da’wah) hen heeft bereikt. Bijgevolg is er geen rechtsregel (Hukm), Takleef of Hisaab (verantwoording afleggen) vóór de presentatie van de Shar’a.
Upon that they built the understanding that the human is not Mukallaf before the sending of the Messengers or before the Da’wah reaching them. Consequently, there is no Hukm, Takleef or Hisaab (being held to account) before the presentation of the Shar’a.