Wat geeft de Seeghat An-nahi (vorm van verbod) aan?
What The Seeghat An-nahi (forbiddance Form) Indicates?
Verken het concept van de verbiedende vorm (Seeghat An-Nahi) in de islamitische jurisprudentie. Begrijp hoe deze vorm leidt tot het verzoek om een handeling na te laten of niet uit te voeren (Talab At-Tark) en de verschillende meningen onder geleerden met betrekking tot de betekenis ervan in relatie tot de Hukm Ash-Shar’iy (islamitische rechtsregel). Ontdek de verschillende aspecten van Dalaalah (indicatieve betekenis) die aan deze vorm verbonden zijn, inclusief of deze leidt tot Al-Haraam (verboden (Haram)) of Al-Makrooh (afgeraden (Makruh)), en of het duidt op herhaling, een eenmalige uitvoering of een voortdurende uitvoering. Deze analyse van Hukm Shari (Shari’ regels) biedt inzichten in de verschillende soorten regels in het islamitisch recht, zoals verplicht (Fard), verboden (Haram), aanbevolen (Mandub), afgeraden (Makruh) en toegestaan (Mubah). Ideaal voor lezers die geïnteresseerd zijn in het begrijpen van de nuances van de islamitische jurisprudentie en de classificatie van handelingen op basis van hun juridische status.
"Explore the concept of the forbiddance form (Seeghat An-Nahi) in Islamic jurisprudence. Understand how this form guides to the request to leave or not do an action (Talab At-Tark) and the differing opinions among scholars regarding its meaning in relation to the Hukm Ash-Shar’iy (Islamic legal ruling). Discover the various angles of Dalaalah (indicative meaning) associated with this form, including whether it guides to Al-Haraam (prohibition) or Al-Makrooh (disliked), and whether it indicates repetition, singular undertaking, or continual undertaking. This analysis of Hukm Shari (Shari’ Rules) provides insights into the different types of rulings in Islamic law, such as Fard (compulsory), Haram (prohibited), Mandub (recommended), Makruh (disliked), and Mubah (permissible). Ideal for readers interested in understanding the nuances of Islamic jurisprudence and the classification of actions based on their legal status
1 – Sommigen van hen zeiden dat het Al-Karaahah (afkeuring) aangeeft en niets anders aangeeft, tenzij er een Qareenah (connotatie) is die dit aangeeft.
1 – Some of them said that it indicates Al-Karaahah (dislike) and does not indicate other than that unless there is a Qareenah (connotation) to indicate it.
2 – Sommigen van hen zeiden dat de Seeghat An-Nahi duidt op At-Tahreem (verbod) en dat het niet voor iets anders dan At-Tahreem wordt gebruikt, tenzij het op een metaforische wijze (Majaaz) wordt gebruikt.
2 – Some of them said that the Seeghat An-Nahi indicates At-Tahreem (prohibition) and it is not used for other than the Tahreem unless it is in a metaphorical manner (Majaaz).
3 – Anderen zeiden dat de vorm van de *An-Nahi* (het verbod) niets anders aangeeft dan een *Talab* (verzoek) om een handeling achterwege te laten of niet uit te voeren, terwijl het de *Qareenah* (contextuele aanwijzing) is die het verbod naar *Al-Irshaad* (begeleiding/richting) of een van de andere betekenissen ervan leidt (of aanwijst).
3 – Some others said that the Seeghat An-Nahi does not indicate anything other than a Talab (request) to leave or not do an action whilst it is the Qareenah that diverts (or designates) the Nahi to Al-Irshaad (guidance/direction) or any one of its other meanings.
De laatste van deze meningen ligt het dichtst bij wat juist is, omdat de Seeghat An-Nahi (de vorm van verbod) het gebod vertegenwoordigt dat in de taal wordt geboden om het achterwege laten of het niet uitvoeren van de handeling aan te geven, terwijl het de Qareenah (connotatie of verbindende aanwijzing) is die de aard van de Talab (het verzoek) bepaalt en specificeert, in termen van of dit is voor Tahreem (verbod), Al-Karaahah (afkeuring), Al-Irshaad (begeleiding/richting) of iets anders.
The last of these opinions is the closest to what is correct because the Seeghat An-Nahi (forbiddance form) represents the command provided in the language to indicate the leaving or not doing of the action, whilst it is the Qareenah (connotation or linking indication) that designates and specifies the kind of Talab (request) in terms of whether it is for Tahreem (prohibition) or Al-Karaahah (dislike) or Al-Irshaad (guidance/direction) or other than that.
Onder de Qaraa’in (connotaties of verbindende aanwijzingen) die At-Tahreem (verbod) aangeven met de Seeghat An-Nahi, en die aangeven dat de Talab At-Tark (verzoek om te laten) een Talab Jaazim (beslissend verzoek) is, zijn de volgende:
From amongst the Qaraa’in (connotations or linking indications) that indicate At-Tahreem (prohibition) with the Seeghat An-Nahi and which indicate that the Talab At-Tark (request to leave) is a Talab Jaazim (decisive request) are the following:
[Wat betreft] de dief, de man en de vrouw, snijd hun handen af als vergelding voor wat zij hebben begaan, als een afschrikking [straf] van Allah. En Allah is Almachtig en Alwijze (Al-Maa’idah 38).
[As for] the thief, the male and the female, amputate their hands in recompense for what they committed as a deterrent [punishment] from Allah. And Allah is Exalted in Might and Wise (Al-Maa’idah 38).
De straf vertegenwoordigt daarom een Qareenah voor het Tahreem (verbod) van As-Saraqah (diefstal).
The punishment therefore represents a Qareenah for the Tahreem (prohibition) of As-Saraqah (theft).
2 – De tekst die duidelijk maakt dat Allah Ta’Aalaa die handeling verafschuwt, zoals in Zijn Qawl (swt):
2 – The text that makes clear that Allah Ta’Aalaa detests that action like in His Qawl (swt):
En huwelijks niet de vrouwen met wie jullie vaders zijn getrouwd, behalve wat reeds is gepasseerd. Voorwaar, het was een onzedelijke en verwerpelijke zaak (bij Allah) en een slecht pad (An-Nisaa’ 22).
And do not marry those women whom your fathers have married except for that which has already some to pass. Verily it was an immoral and detestable (matter to Allah) and an evil way (An-Nisaa’ 22).
En in Zijn Qawl Ta’Aalaa:
And in His Qawl Ta’Aalaa:
Het is zeer verwerpelijk in het aangezicht van Allah dat jullie zeggen wat jullie niet doen (As-Saff 3).
Greatly detestable in the sight of Allah that you say that which you don’t do (As-Saff 3).
Het eerste vers (Ayah) bevat een Qareenah voor het Tahreem (verbod) op het huwen van degenen met wie jullie vaders eerder zijn getrouwd, terwijl het tweede vers (Ayah) een Qareenah bevat die wijst op het Tahreem van liegen en het maken van bedrieglijke (hypocriete) claims.
The first Aayah contains a Qareenah for the Tahreem (prohibition) of marrying those whom your fathers have previously married whilst the second Aayah contains a Qareenah indicating to the Tahreem of lying and making deceitful (hypocritical) claims.
3 – Dat het bewijs heeft aangegeven dat de handeling die verboden is, behoort tot de daden van de duivel (Shaytan). Dat is vergelijkbaar met Zijn Qawl ‘Azza Wa Jalla:
3 – That the evidence has stated that the action being forbidden is from the works of Shaytaan. That is like His Qawl ‘Azza Wa Jalla:
O jullie die geloven, waarachtig, bedwelmende middelen (khamr), gokken en (het offeren bij) stenen altaren, en waarzeggerij met pijlen zijn van het werk van duivel (Shaytan), houd u er dus ver vandaan, opdat u succesvol zult zijn (Al-Maa’idah 90).
O you who have believed, verily, intoxicants (khamr), gambling and (sacrificing upon) stone alters, and divining arrows are from the work of Shaytaan, so keep away from them so that you may be successful (Al-Maa’idah 90).
Dit vertegenwoordigt daarom de Qareenah (verbindende aanwijzing) die wijst naar de Tahreem (verbod) op Khamr, gokken, het offeren op altaren en het gebruik van waarzeggerijpijlen.
This therefore represents the Qareenah (linking indication) guiding to the Tahreem (prohibition) of Khamr, gambling, sacrificing upon alters and divining arrows.
4 – De tekst die erop wijst dat Allah degenen die de handeling verrichten, heeft vervloekt. Er is overgeleverd dat:
4 – The text which guides to Allah having cursed the one who undertakes the action. It has been related that:
Hij [de Boodschapper ﷺ] vervloekte de mannen die zich als vrouwen kleden en de vrouwen die zich als mannen kleden (Al-Bukhaari).
He [the Messenger (saw)] cursed the men who make themselves resemble the women and the women who make themselves resemble the men (Al-Bukhaari).
En zoals de Qawl van de Boodschapper ﷺ:
And like the Qawl of the Messenger (saw):
Allah heeft de Waasilah en de Mustawsilah vervloekt (Al-Bukhaari)
Allah has cursed the Waasilah and the Mustawsilah (Al-Bukhaari)
(Opmerking: Al-Waasilah is degene die van beroep haarstukjes aanbrengt en de Mustawsilah is degene die het laat doen). De eerste overlevering (Hadith) wijst op het verbod (Tahreem) voor mannen die vrouwen willen nabootsen en vrouwen die mannen willen nabootsen, terwijl de tweede overlevering (Hadith) wijst op het verbod (Tahreem) op het aanbrengen van haar om de lengte te verlengen, wat een wijdverspreide praktijk was in de Jaahilliyah (de Arabische samenleving vóór de Islam). Datgene wat aangeeft dat de Seeghat An-Nahi duidt op Karaahah (afgeraden (Makruh)) en aangeeft dat de Talab Tark ul-Fi’l (het verzoek om de handeling achterwege te laten of niet te doen) Ghair Jaazim (onbeslist) is, omvat het volgende: 1 – Als de Nahi niet verbonden is aan een Qareenah die duidt op Tahreem (verbod), zoals de Qaraa’in die we hierboven hebben genoemd. Een voorbeeld hiervan is de uitspraak van de Boodschapper (peace be upon him) tegen degenen die prei aten en waarvan een geur werd waargenomen: “Heb ik jullie niet reeds verboden (Nahi) om deze plant te eten? De engelen lijden aan datgene waaraan de mens lijdt (d.w.z. de geur ervan)” (Overgeleverd door Ibn Maajah in zijn Sunan). Dit wijst op de Karaahah (afgeraden (Makruh)) van het eten van prei en wat daarop lijkt, zoals uien en knoflook, wanneer men naar de moskee gaat.
(Note: Al-Waasilah is the one who makes hair extensions by profession and the Mustawsilah is the one who has it done). The first Hadeeth guides to the Tahreem of men seeking to resemble women and women seeking to resemble men, whilst the second Hadeeth guides to the Tahreem of attaching hair to extend its length which used to be a widespread practise in Jaahilliyah (Arab society prior to Islaam). That which indicates that the Seeghat An-Nahi is indicative of Karaahah (dislike) (i.e. that it is Makrooh) and indicates that the Talab Tark ul-Fi’l (request to leave or not do the action) is Ghair Jaazim (indecisive) includes the following: 1 – If the Nahi is not connected to a Qareenah indicating to the Tahreem (prohibition) like the Qaraa’in that we mentioned above. An example of this is like the statement of the Messenger (saw) to those who ate leeks and a smell was detected from them: “Have I not already forbidden you (Nahi) from eating this plant. The Angels suffer from that which the human suffers from (i.e. its smell)” (Related by Ibn Maajah in his Sunan). This guides to the Karaahah (dislike) of eating leaks and what is similar to them like onions and garlic when going to the Masjid.
2 – Dat de Talab At-Tark (het verzoek om iets na te laten of niet te doen) gecombineerd wordt met de Taqreer (goedkeuring) of de Sukoot (stilte) van de Boodschapper ﷺ met betrekking tot een handeling. Dat is vergelijkbaar met de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ:
2 – For the Talab At-Tark (request to leave or not to do) to be combined with the Taqreer (approval) or the Sukoot (silence) of the Messenger (saw) in respect to an action. That is like the statement of the Messenger of Allah (saw):
Wie rijk is (de middelen heeft) en niet getrouwd is, behoort niet tot ons (Al-Baihaqi).
Whoever is wealthy (has the means) and has not married then he is not from us (Al-Baihaqi).
De Boodschapper ﷺ heeft het verboden om niet te trouwen voor degene die rijk is en de middelen heeft. Deze Nahi (verbod) is echter niet Jaazim vanwege de aanwijzing van zijn stilzwijgen met betrekking tot sommige van de rijke moslims van wie hij ﷺ wist dat zij niet getrouwd waren. Bijgevolg is het niet trouwen voor de rijke persoon afgeraden (Makruh).
The Messenger (saw) has forbidden not getting married for the one who is wealthy and has the means. However, this Nahi (forbiddance) is not Jaazim due to the indication of his silence in respect to some of the wealthy Muslims whom he (saw) knew had not got married. Consequently, the wealthy person not getting married is Makrooh (disliked).