Al-mutlaq en Al-muqayyad (het onbeperkte en het beperkte)
Al-mutlaq And Al-muqayyad (the Unrestricted And The Restricted)
Definitie van de Mutlaq:
Definition of the Mutlaq:
Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Al-mutlaq And Al-muqayyad (the Unrestricted And The Restricted)
Definition of the Mutlaq:
Al-Mutlaq is een Lafzh (woordeling) die een Madlool (aangegeven betekenis) aanduidt die Shaa’i (wijdverspreid of universeel) is in zijn Jins (soort/type).
Al-Mutlaq is a Lafzh (wording) that indicates a Madlool (indicated meaning) that is Shaa’i (widespread or universal) in its Jins (kind/type).
Met andere woorden, het is de Lafzh die een verplicht (Fard) (individueel element of zaak) of niet-gespecificeerde Afraad (individuele elementen of zaken) aangeeft en zonder een uitdrukkelijke beperking. Dit is vergelijkbaar met de Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen): Rajul (man), Rijaal (mannen), Kitaab (boek) en Kutub (boeken).
In other words, it is the Lafzh that indicates a Fard (individual element or matter) or non-specified Afraad (individual elements or matters) and without an expressional restriction. This is like the Alfaazh (worded expressions): Rajul (man), Rijaal (men), Kitaab (book) and Kutub (books).
Bijvoorbeeld, als het gezegd zou moeten worden:
For instance if it was to be said:
‘Ik zag mannen (Rijaal) of ik las een boek (Kitaab)’
‘I saw men (Rijaal) or I read a book (Kitaab)’
De term ‘Rijaal’ (mannen) specificeert niet wie de mannen zijn, en dus wordt hiermee elke man bedoeld, en de term ‘Kitaab’ (boek) betekent elk boek zonder dat dit gespecificeerd of beperkt (Taqyeed) is.
The Lafzh ‘Rijaal’ (men) does not specify who the men are and so they are any men, and the Lafzh ‘Kitaab’ (book) means any book without being specified or being restricted (Taqyeed).
Definition of Al-Muqayyad (the specified):
Al-Muqayyad (de beperkte) is de Lafzh die duidt op een betekenis (Madlool) die algemeen of universeel is in zijn Jins (soort/type), terwijl deze beperkt (Taqyeed) wordt door een Wasf (beschrijving) uit de Awsaaf (beschrijvingen).
Al-Muqayyad (the restricted) is the Lafzh that has indicated to a meaning (Madlool) that is widespread or universal in its Jins (kind/type) whilst being restricted (Taqyeed) by a Wasf (description) from amongst the Awsaaf (descriptions).
Met andere woorden, het is afkomstig van de Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) die duiden op een verplicht (Fard) uit de Afraad (individuele elementen uit de individuele elementen) die niet gespecificeerd zijn, terwijl ze gekoppeld zijn aan een Siffah (beschrijving/eigenschap/bijvoeglijk naamwoord) die duidt op beperking en specificatie.
In other words, it is from the Alfaazh (worded expressions) indicating a Fard from the Afraad (individual element from the individual elements) that are not specified whilst being linked to a Siffah (description/attribute/adjective) that indicates restriction and specification.
Voorbeeld: Rajul Urduniy (Een Jordaanse man) – ‘Man’ wordt beperkt door de Wasf of Siffah (eigenschap) Jordanië.
Example: Rajul Urduniy (A Jordanian man) – ‘Man’ is restricted by the Wasf or Siffah Jordanian.
Rijaal ‘Iraaqiyoon (Iraakse mannen) – ‘Mannen’ wordt beperkt door de beschrijving Iraaks.
Rijaal ‘Iraaqiyoon (Iraqi men) – ‘Men’ are restricted by the description Iraqi.
Kitaab Taareekhiy (Een historisch boek) – ‘Boek’ wordt beperkt door het bijvoeglijk naamwoord ‘Historisch’.
Kitaab Taareekhiy (A Historical book) – ‘Book’ is restricted by the Siffah (adjective) ‘Historical’.
Taqyeed Al-Mutlaq (Restricting the unrestricted):
Het Mutlaq (onbeperkt) wordt Muqayyad (beperkt) door het plaatsen van een Siffah (bijvoeglijk naamwoord/beschrijvend woord/attribuut) erachter. Wat hier met Siffah wordt bedoeld, is niet de taalkundige betekenis van Na’t (النعت/bijvoeglijk naamwoord), aangezien deze Siffah vormgegeven kan worden in de vorm van een Jaar of Majroor, of Zharf, of Harf Al-Ghaayah, onder andere zaken.
The Mutlaq (unrestricted) becomes Muqayyad (restricted) by the placing of a Siffah (adjective/descriptive word/attribute) after it. What is meant by Siffah here is not its linguistic meaning of Na’t (النعت/adjective) as this Siffah could be represented in the form of a Jaar or Majroor, or Zharf, or Harf Al-Ghaayah amongst other matters.
Voorbeelden:
Examples:
Ik waste mijn hand – de betekenis is Mutlaq Al-Yad (de hand zonder enige beperking).
I washed my hand – Meaning Mutlaq Al-Yad (hand without a restriction).
Ik waste mijn handen tot aan de polsen (beperkt door Al-Jaar And Majroor).
I washed my hand to the wrists (restricted by Al-Jaar And Majroor).
Ik heb twee uur geslapen (Mutlaq (onbeperkte) twee uur).
I slept two hours (Mutlaq (unrestricted) two hours).
Ik sliep twee uur op het tijdstip van de Dhuhr (beperkt (Muqayyad) door een Zharf (tijdsparticipel)).
I slept two hours at Zhohr time (restricted (Muqayyad) by a Zharf (participle of time)).
The Hukm of the Mutlaq:
Wanneer de Mutlaq (onbeperkte) Lafzh (formulering) wordt vermeld binnen het Daleel Shar’i, dan functioneert de Mutlaq in zijn onbeperkte vorm. Dit is zoals in de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
When the Mutlaq (unrestricted) Lafzh (wording) is mentioned within the Daleel Shar’iy then the Mutlaq will function in its unrestricted form. This is like in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
En degenen die Zhihaar tegen hun vrouwen uitspreken en vervolgens [willen] terugkeren op wat zij hebben gezegd, dan [moet er] de vrijlating van een slaaf plaatsvinden voordat zij elkaar aanraken (Al-Mujaadalah 3).
And those who pronounce Zhihaar from their wives and then [wish to] go back on what they said, then [there must be] the freeing of a slave before they touch one another (Al-Mujaadalah 3).
Het woord ‘Raqabah’ (slaaf) is een Mutlaq (onbeperkt) Lafzh en vrij van elke beperking. Het wordt daarom uitgelegd en begrepen in zijn absolute of onbeperkte vorm. De verplichting is daarom het vrijlaten van elke slaaf, of deze nu moslim of niet-moslim is, man of vrouw.
The word ‘Raqabah’ (slave) is a Mutlaq (unrestricted) Lafzh and free from any restriction. It is therefore carried and understood upon its absolute or unrestricted form. The obligation is therefore the freeing of any slave, whether Muslim or non-Muslim, male or female.
En het is als de Qawl van Allah (SWT):
And it is like the Qawl of Allah (swt):
Maar wie dat niet kan vinden – dan is het vasten van drie dagen [verplicht]. Dat is de verzoening voor eden wanneer je hebt gezworen (Al-Maa’idah 83).
But whoever cannot find [or afford it] - then a fast of three days [is required]. That is the expiation for oaths when you have sworn (Al-Maa’idah 83).
De Lafzh (formulering) ‘Thalaathati Ayyaamin’ (Drie dagen) is een Mutlaq Lafzh, en daarom kan het afzonderlijk worden vasten (op verschillende dagen) of kan het opeenvolgend worden vasten (drie dagen achter elkaar).
The Lafzh (wording) ‘Thalaathati Ayyaamin’ (Three days) is a Mutlaq Lafzh and so it can be fasted separately (on different days) or it can be fasted consecutively (three days in a row).
The Hukm (ruling) of the Muqayyad:
Wanneer de Muqayyad (beperkte) Lafzh wordt vermeld binnen de Nass Shar’i (tekst), dan is het niet toegestaan om die Qaid (beperking) op te heffen, tenzij er een Daleel (bewijs) (Daleel) is om dit te doen, en het is verplicht om deze te volgen zoals deze in de tekst is vermeld. Dat is vergelijkbaar met de Qawl van Allah (SWT) met betrekking tot de Kaffaarah (verzoening) voor Azh-Zhihaar:
When the Muqayyad (restricted) Lafzh is mentioned within the Nass Shar’iy (text) then it is not permissible to cancel that Qaid (restriction) unless there is a Daleel (evidence) to do so and it is obligatory to follow it as it has come mentioned in the text. That is like the Qawl of Allah (swt) in respect to the Kaffaarah (expiation) for Azh-Zhihaar:
En wie [een slaaf] niet kan vinden - dan moet hij twee opeenvolgende maanden vasten voordat zij elkaar aanraken (Al-Mujaadalah 4).
And he who does not find [a slave] - then a fast for two months consecutively before they touch one another (Al-Mujaadalah 4).
Het vasten van twee maanden is Muqayyad (beperkt) met opeenvolgendheid, en daarom moeten voor de Kaffaarah (om te tellen) twee maanden opeenvolgend worden gevast zonder dat dit binnen die periode wordt onderbroken door het Iftaar (het verbreken van het vasten) op een enkele dag. Als hij zijn vasten zou verbreken of een dag of langer niet zou vasten tijdens zijn vasten, zou zijn Kaffaarah (verzoening) ongeldig zijn en zou deze niet tellen.
The fasting of two months is Muqayyad (restricted) with consecutiveness and therefore, for the Kaffaarah (to count), two months must be fasted consecutively without that being broken by the Iftaar (breaking of fast) on a single day within that period. If he was to break his fast or not fast for a day or more during his fasting, his Kaffaarah (expiation) would be invalidated and would not count.
Nog een voorbeeld hiervan is te vinden in de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
Another example of this is found in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Dan [alleen] het vrijlaten van een gelovige slaaf (An-Nisaa’ 92).
Then [only] the freeing of a believing slave (An-Nisaa’ 92).
Daarom zou het niet meetellen als de vrijgelaten slaaf geen gelovige was.
Therefore, it would not count if the freed slave was not a believer.
Carrying the Mutlaq (unrestricted) over to the Muqayyad (restricted):
Een Mutlaq Lafzh zou in een islamitische (Shar’i) tekst vermeld kunnen worden, terwijl dezelfde Lafzh Muqayyad (beperkt) wordt vermeld in een andere islamitische (Shar’i) tekst. En dus is in dit geval de vraag: wordt de Mutlaq overgebracht naar de Muqayyad, wat betekent: de bedoelde betekenis van de Mutlaq Lafzh is die van de Muqayyad Lafzh? Of wordt de Mutlaq behandeld in zijn onbeperkte staat in de Nass (tekst) waarin deze werd gevonden en vermeld, terwijl de Muqayyad werkt in overeenstemming met de beperking die in de tekst waarin deze werd vermeld, wordt gevonden? Om dit te beantwoorden, is het noodzakelijk om kennis te hebben van de rechtsregel (Hukm) en de Sabab (oorzaak) voor elk van de twee teksten:
A Mutlaq Lafzh could be mentioned in a Shar’iy text whilst the same Lafzh is mentioned Muqayyad (restricted) in another Shar’iy text. And so in this case, is the Mutlaq carried over to the Muqayyad which means: The intended meaning of the Mutlaq Lafzh is that of the Muqayyad Lafzh? Or, is the Mutlaq worked with in its unrestricted state in the Nass (text) that it was found and mentioned within whilst the Muqayyad works in accordance to its restriction found within the text it was mentioned in? To answer this, it is necessary to have knowledge of the Hukm (ruling) and the Sabab (cause) for each of the two texts:
1 – Als de Hukm en de Sabab in beide teksten verenigd zijn of één en dezelfde zijn, dan wordt het Mutlaq overgebracht naar het Muqayyad (dat wil zeggen: het Muqayyad prevaleert). Een voorbeeld daarvan:
1 – If the Hukm and Sabab in both texts are unified or one and the same then the Mutlaq is carried over to the Muqayyad (i.e. the Muqayyad prevails). An example of that:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
Verboden (Haram) voor jullie is de Maitah (dierlijk kadaver) en het vlees van het varken (Al-Maa’idah 3).
Haraam (prohibited) for you are the Maitah (dead non-slaughtered meat/carrion) and the flesh of pig (Al-Maa’idah 3).
En Hij (SWT) zei:
And He (swt) said:
Zeg: "Ik vind in dat wat mij is geopenbaard niets dat verboden is om te eten voor degene die het wil eten, behalve het kadaver (Maitah) of bloed dat is vergoten (Al-An’aam 145)."
Say: "I find not in that which has been inspired to me anything forbidden to be eaten by one who wishes to eat it, unless it be Maitah (a dead animal) or blood poured forth (Al-An’aam 145).
De term ‘Dam’ (bloed) in het eerste vers (Ayah) is Mutlaq (onbeperkt), wat van toepassing is op datgene wat vloeit en datgene wat gestold is, terwijl de term ‘Dam’ (bloed) in het tweede vers (Ayah) een Muqayyad (beperkte) Lafzh (formulering) is door de Wasf (beschrijvende eigenschap) ‘Masfooh’ (uitgestroomd/stromend). Daarom is de Hukm (rechtsregel) met betrekking tot beide vers (Ayah) verenigd en één en hetzelfde, namelijk de Hurmah (verbod) op bloed, en de Sabab van de Hukm is verenigd of één en hetzelfde, zoals sommige geleerden (Ulama) het beschouwen, en dat is de Darar (schade) die voortvloeit uit het vrijkomen van het bloed.
The Lafzh ‘Dam’ (blood) in the first Aayah is Mutlaq (unrestricted) applying to that which pours and that which is congealed whilst the Lafzh ‘Dam’ (blood) in the second Aayah is a Muqayyad (restricted) Lafzh (wording) by the Wasf (descriptive attribute) ‘Masfooh’ (poured forth/gushing). Therefore, the Hukm in respect to both of the Aayahs is unified and one and the same, which is the Hurmah (prohibition) of blood, and the Sabab of the Hukm is unified or one and the same, as some ‘Ulamaa’ consider it, and that is the Darar (harm) arising from the yielding of the blood.
Hier, in het geval van de vereniging van de rechtsregel (Hukm) en de oorzaak (Sabab) binnen de twee teksten, dan wordt het onbeperkte (Mutlaq) overgebracht naar het beperkte (Muqayyad) (dat wil zeggen: het beperkte (Muqayyad) prevaleert, beperkt en is van toepassing op het onbeperkte (Mutlaq)). Gevolglik is wat bedoeld wordt met betrekking tot het verbod op bloed het 'stromende' bloed, wat verwijst naar het bloed dat uit het geslachtene dier stroomt, terwijl het bloed dat niet van dat type is, toegestaan (Halal) is, zoals dat van de lever, de milt en het bloed dat achterblijft in het vlees en de aderen.
Here, in the case of the unification of the Hukm and the Sabab within the two texts, then the Mutlaq is carried over to the Muqayyad (i.e. the Muqayyad prevails and restricts and applies upon the Mutlaq). Consequently, what is intended in respect to the prohibition of the blood is the ‘Masfooh’ blood which refers to the blood that pours out from the slaughtered animal whilst the blood which is not of that type is Halaal like that of the liver, spleen and the blood that remains within the meat (flesh) and the veins.
2 – De Mutlaq wordt niet overgebracht naar de Muqayyad als zij verschillen met betrekking tot de rechtsregel (Hukm), of met betrekking tot de Sabab, of met betrekking tot beide:
2 – The Mutlaq is not carried over to the Muqayyad if they differ in respect to the Hukm or in respect to the Sabab or in respect to both:
Voorbeeld:
Example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
O jullie die geloven, wanneer jullie opstaan voor het gebed, was dan jullie gezichten en jullie onderarmen tot aan de ellebogen (Al-Maa’idah 6).
O you who have believed, when you rise to [perform] prayer, wash your faces and your forearms to the elbows (Al-Maa’idah 6).
En Hij (SWT) zei:
And He (swt) said:
Zoek dan (schone) aarde en veeg daarmee over uw gezichten en handen (Tayammum) (Al-Maa’idah 6).
Then seek (clean) earth and wipe over (Tayammum) your faces and hands with it (Al-Maa’idah 6).
De term ‘Aideekum Ilaa l-Maraafiq’ (uw armen tot aan de ellebogen) is Muqayyad in de eerste tekst.
The Lafzh ‘Aideekum Ilaa l-Maraafiq’ (your arms to the elbows) is Muqayyad in the first text.
En het woord ‘Aideekum’ (jullie handen) is Mutlaq in de tweede tekst.
And the Lafzh ‘Aideekum’ (your hands) is Mutlaq in the second text.
De Mutlaq wordt in deze twee teksten niet overgebracht naar de Muqayyad vanwege het verschil met betrekking tot de rechtsregel (Hukm). De eerste heeft betrekking op de kleine wassing (Wudu), terwijl de tweede betrekking heeft op At-Tayammum, ook al is de Sabab (reden) voor beide één en dezelfde, namelijk de wens om het gebed (Salah) te verrichten.
The Mutlaq is not carried over to the Muqayyad in these two texts due to the difference in respect to the Hukm. The first relates to the Wudoo’ whilst the second relates to At-Tayammum even though the Sabab (reason) for both is one and the same and that it is the wish to perform the Salaah.
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei met betrekking tot de Kaffaarah (verzoening) van Azh-Zhihaar:
Allah (swt) said in respect to the Kaffaarah (expiation) of Azh-Zhihaar:
En degenen die Zhihaar tegen hun vrouwen uitspreken en vervolgens [willen] terugkeren op wat zij hebben gezegd, dan [moet er] de vrijlating van een slaaf plaatsvinden voordat zij elkaar aanraken (Al-Mujaadalah 3)
And those who pronounce Zhihaar from their wives and then [wish to] go back on what they said, then [there must be] the freeing of a slave before they touch one another (Al-Mujaadalah 3)
En Allah (SWT) zei met betrekking tot het foutieve of onbedoelde doden:
And Allah (swt) said in respect to the mistaken or unintentional killing:
Dan [alleen] het vrijlaten van een gelovige slaaf (An-Nisaa’ 92)
Then [only] the freeing of a believing slave (An-Nisaa’ 92
De term ‘Raqabah’ (slaaf) kwam in de eerste tekst Mutlaqan (onbeperkt) voor.
The Lafzh ‘Raqabah’ (slave) came in the first text Mutlaqan (unrestricted).
De term ‘Raqabah Muminah’ (gelovige slaaf) in de tweede tekst kwam Muqayyadan (beperkt) voor.
The Lafzh ‘Raqabah Muminah’ (believing slave) in the second text came Muqayyadan (restricted)
In de eerste was de Sabab (oorzaak) Azh-Zhihaar en in de tweede was de Sabab Al-Qatl (moord), zelfs als zij verenigd zijn met betrekking tot de Hukm (rechtsregel), namelijk de verplichting van Al-Kaffaarah (verzoening).
In the first the Sabab (cause) was Azh-Zhihaar and in the second the Sabab was Al-Qatl (killing) even if they are unified in respect to the Hukm which is the obligation of Al-Kaffaarah (expiation).
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei in het vers (Ayah) van de kleine wassing (Wudu):
Allah (swt) said in the Aayah of Wudoo’:
En uw onderarmen tot aan de ellebogen (Al-Ma’idah 6).
And your forearms until the elbows (Al-Ma’idah 6).
En Hij (SWT) zei in het vers (Ayah) over de vastgestelde straffen (Hudud) voor Saraqah (diefstal):
And He (swt) said in the Aayah about the Hadd (prescribed punishment) for Saraqah (theft):
En de mannelijke dief en de vrouwelijke dief, snijd hun handen af (Al-Maa’idah 38).
And the male thief and female thief cut their hands (Al-Maa’idah 38).
De lafzh (formulering) ‘Aideekum Ilaa l-Maraafiq’ (handen tot de ellebogen) is muqayyad (beperkt).
The Lafzh (wording) ‘Aideekum Ilaa l-Maraafiq’ (hands to the elbows) is Muqayyad (restricted).
En de term ‘Aideehimaa’ in de tweede tekst is Mutlaq.
And the Lafzh ‘Aideehimaa’ in the second text is Mutlaq.
De Mutlaq wordt niet overgebracht naar de Muqayyad vanwege het verschil met betrekking tot de rechtsregel (Hukm) en met betrekking tot de Sabab. Dat komt doordat de verplichting om de handen (of armen) te wassen te wijten is aan de Sabab (reden) van het willen verrichten van het gebed (Salah). En in de tweede tekst is de verplichting om de hand af te snijden te wijten aan de Sabab van diefstal.
The Mutlaq is not carried over to the Muqayyad due the difference in respect to the Hukm and in respect to the Sabab. That is because the obligation of washing the hands (or arms) is due to the Sabab (reason) of wanting to perform the Salaah. And in the second text the obligation of cutting the hand is due to the Sabab of theft.
De Taqyeed (beperking) van de Mutlaq (onbeperkt) is als de Takhsees (specificatie) van de ‘Aamm (algemeen), en wat er gebeurt tussen de ‘Aamm en de Khaass, gebeurt tussen de Mutlaq en Muqayyad.
The Taqyeed (restriction) of the Mutlaq (unrestricted) is like the Takhsees (specification) of the ‘Aamm (general) and so what happens between the ‘Aamm and the Khaass happens between the Mutlaq and Muqayyad.
Daarom wordt de Kitaab beperkt door de Kitaab, de profetische traditie (Sunnah), de consensus (Ijma’) van de Sahaba en Al-Qiyaas. En de profetische traditie (Sunnah) wordt beperkt (Muqayyad) door de Kitaab, de profetische traditie (Sunnah), de consensus (Ijma’) van de Sahaba en Al-Qiyaas.
Therefore, the Kitaab is restricted by the Kitaab, the Sunnah, Ijmaa’ As-Sahaabah and Al-Qiyaas. And the Sunnah is restricted (Muqayyad) by the Kitaab, the Sunnah, Ijmaa’ As-Sahaabah and Al-Qiyaas.