1 – Het vaststellen van een consensus (Ijma’) van de islamitische moslimgemeenschap (Ummah) in een bepaalde tijdperiode of tijdperk, of de consensus (Ijma’) van de zelfstandig rechtsgeleerden (Mujtahideen) uit de moslimgemeenschap (Ummah), is in werkelijkheid niet mogelijk. Dit komt doordat de mensen verspreid waren over verschillende regio's. Deze regio's liggen ver van elkaar verwijderd en de afstand tussen hen maakt hun consensus (Ijma’) onmogelijk. De uitzondering daarop is hun consensus (Ijma’) over de definitieve (Qat’iy) tekst die aan hen is overgeleverd via de openbaring (Wahy), zoals het richten naar de gebedsrichting (Qiblah) tijdens het gebed (Salah), de verplichting van vasten (Sawm), armenbelasting (Zakah), hadj en Al-Jihaad. Ondanks dat keert de Hujjiyah (bewijs) met betrekking tot deze Ahkaam terug naar de definitieve (Qat’iy) tekst en naar de Akhbaar Al-Mutawaatirah (definitieve overleveringen), terwijl het niet terugkeert naar Al-Ijma’.

1 – Concluding an Ijmaa’ (consensus) of the Islamic Ummah in a certain time period or era or the Ijmaa’ of the Mujtahideen from amongst the Ummah is not actually possible. This is because the people were dispersed across different regions. These regions are far away from each other and their distance apart makes their Ijmaa’ an impossibility. The exception to that is their Ijmaa’ (agreement and consensus) upon the Qat’iy text that has been transmitted to them from the Wahi like facing towards the Qiblah in the Salaah, the obligation of Siyaam, Zakaah, Hajj and Al-Jihaad. Despite that, the Hujjiyah (proof) in respect to these Ahkaam returns back to the definite (Qat’iy) text and to the Akhbaar Al-Mutawaatirah (definite reports) whilst it does not return to Al-Ijmaa’.

2 – Wat betreft de consensus (Ijma’) van de Sahaba, dan is een deel daarvan aan ons overgeleverd via Tawaatur, terwijl een ander deel is overgeleverd via Akhbaar Al-Aahaad met betrekking tot de zaken waarover hun consensus is bereikt. Voorbeelden hiervan zijn hun consensus (Ijma’) met betrekking tot de grootmoeder die een zesde deel van de erfenis krijgt; dat zij het volledige deel krijgt als zij de enige is, en een aandeel in het zesde deel als er meer dan één is.

2 – As for Ijmaa’ As-Sahaabah, then some of it has been transmitted to us by way of Tawaatur whilst some of it has been transmitted by Akhbaar Al-Aahaad in respect to what their consensus has fallen upon. Examples of this include their Ijmaa’ in respect to the grandmother taking a sixth in inheritance; that she has the whole share if she is one and shares in the sixth if there are more than one.

Zij bereikten ook een consensus (Ijma’) over het verzamelen van de Qur’aan en over het uitschrijven ervan in een Mushaf. Zij stemden ook in met de benoeming van Abu Bakr (ra) als de kalief (opvolger) van de Boodschapper van Allah ﷺ, naast het bereiken van een consensus (Ijma’) over vele andere praktische Ahkaam Ash-Shar’iyah die aanwezig zijn in de boeken van islamitische jurisprudentie (Fiqh) en die worden toegeschreven aan de consensus (Ijma’) van de Sahaba.

They also held a consensus upon the collection of the Qur’aan and upon it being copied down into a Mushaf. They also agreed upon the appointment of Abu Bakr (ra) as the Khalifah (successor) to the Messenger of Allah (saw) in addition to holding an Ijmaa’ upon many other practical Ahkaam Ash-Shar’iyah which are present within the books of Fiqh and are attributed to Ijmaa’ As-Sahaabah.