Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Al-makrooh (the Disliked Action)
Het Makruh (afgeraden) in overeenstemming met de Shar’a Istilaah (terminologische definitie):
The Makrooh in accordance to the Shar’a Istilaah (terminological definition):
Het is datgene wat de Shaari’ (Wetgever) heeft verzocht niet uit te voeren via een niet-beslissende oproep (Talab Ghair Jaazim).
It is that which the Shaari’ (Legislator) has requested leaving its perfomance by way of a non-decisive request (Talab Ghair Jaazim).
Het is datgene waarvan het laten ervan beter of geprefereerd (of gepaster) is dan het doen ervan. Degene die het afgeraden (Makruh) doet, begaat geen zonde, en als hij het laat uit gehoorzaamheid aan het gebod van Allah, dan wordt hij geprezen en beloond.
It is that which leaving it is better or preferred (or more appropriate) that doing it. The one who does the Makrooh is not sinful and if he leaves it in compliance to the command of Allah he is commended and rewarded.
Een voorbeeld van wat afgeraden (Makruh) is, is datgene wat werd vermeld in de Qawl van de Boodschapper ﷺ:
An example of the Makrooh is that which was mentioned in the Qawl of the Messenger (saw):
Voorwaar, Allah heeft drie zaken voor jullie verafschuwd (Kariha): er werd gezegd dat Hij zei: leeg praten (roddelen), het verspillen van rijkdom en het stellen van te veel vragen (Al-Bukhaari).
Verily, Allah has disliked (Kariha) three matters for you: It was said and he said (tittle-tattle/gossip), wasting of wealth and asking too many questions (Al-Bukhaari).
De Hanafiyah hebben het afgeraden (Makruh) in twee categorieën verdeeld: Al-Makrooh Tahreeman, waarbij degene die het doet wordt gestraft, en Al-Makrooh Tanzeehan, waarbij degene die het doet niet wordt gestraft. De rechtsregel (Hukm) van Al-Makrooh Tahreeman ligt dichter bij het verboden (Haram) dan het afgeraden (Makruh), omdat de betekenis ervan de betekenis van het verboden (Haram) is. Beiden passen toe op een enkele realiteit en het gevolg van beide is dat degene die het doet wordt gestraft. De meerderheid plaatst het naast het verboden (Haram) en dat is de meest correcte visie.
The Hanafiyah have divided the Makrooh into two categories: Al-Makrooh Tahreeman where the one who does it is punished and Al-Makrooh Tanzeehan where the one who does it is not punished. The Hukm of the Makrooh Tahreeman is closer to the Haraam than the Makrooh because its meaning is the meaning of the Haraam. Both apply upon a single reality and the (Tanzeehan) consequence of both is that the one who does it is punished. The majority put it alongside the Haraam and that is the most correct view.